செல்வேந்திரன்

மயக்குறு மகள்

2012-01-19T21:10:00.000+05:30

ரகுவம்சத்திலே ஒரு வரி வருகிறது ‘அவள் இடக்கையை ஊன்றி எழுந்தாள்; ஆண் மகவு பிறக்கும்’. திரு கருவுற்ற நாள் முதலே இடக்கரம் ஊன்றிதான் எழுந்து வந்தாள். ஹரிவராசனக் குரலோன் ரமேஷ் வைத்யா வீட்டுக்கதவில் குளவி கூடி கட்டியிருக்கிறதா எனச் சோதிக்கச் சொன்னார். மண் கூடெனில் மகன்தான் என்பதவர் வாக்கு. க்ரில் கேட்டில் நான்கைந்து குளவிகள் கூடு கட்டியிருந்தன.

வயிற்றில் உதை அதிகம் இருந்தால், பனிக்குடம் உடையும் முன் ரத்தகசிவு ஏற்பட்டால் ஆண் குழந்தைதான் என்றார்கள் உறவினர்கள். இவை நீங்கலாக, என் பூட்டன் அனைந்தபெருமாள் காலந்தொட்டு ஐந்து தலைமுறைகளாக தலைச்சன்பிள்ளை ஆண் என்பது வரலாறு. திருவும் ஒரு ஆண்பிள்ளை பெற்று ஐஸ்வர்யா ராயின் சம்பந்தியாகும் கனவில்தான் இருந்தாள். என் உள்ளுணர்வு மட்டும் ‘மெர்ஸி...மெர்ஸி...’ எனச் சொல்லிக்கொண்டிருந்தது.

கணிப்புகளை, ஊகங்களை, எதிர்பார்ப்புகளை அடித்து நொறுக்கி கடந்த வெள்ளிக்கிழமை (13-01-2012) என் மகள் உதித்தனள் உலகம் உய்ய. வெள்ளிக்கிழமை பெண் பிறப்பது அதிர்ஷ்டம் என நண்பர்கள் சொன்னார்கள். உண்மைதான் போலிருக்கிறது. அவள் பிறந்த நொடியில் செல் சிணுங்கியது. வெகுநாட்களாக போக்கு காட்டிக்கொண்டிருந்த பெருந்தொகை ஒன்று வங்கிக்கணக்கில் வரவாகி இருந்தது. சிங்கப்பூர் செல்லும் பயண தேதிக்குள் கிடைத்துவிடுமா கிடைக்காதா என இழுபறி நிலையிலிருந்த பாஸ்போர்ட்டை போஸ்ட்மேன் தேடி வந்து கொடுத்துச் சென்றார்.

***

பெர்த் சூட் எனப்படும் அறையினை தெரிவு செய்தால், பிரசவத்தின் போது கணவனை உடனிருக்க அனுமதிக்கிறார்கள். அதற்கென கட்டணமுண்டு. மனைவி படும் அவஸ்தைகளை காசு கட்டியா ரசிப்பது?! நெருப்புக்குண்டத்தின் மேல் நின்ற உணர்வெனக்கு. பெர்த் சூட்டுக்குள் நிற்கும் எந்த ஒரு கணவனும் இதற்கு மேல் பிள்ளைகள் தேவையில்லை என முடிவெடுத்துவிடுவான். அவள் வலியில் பங்கெடுத்துக்கொள்ள முடியாத பெரும் குற்றவுணர்ச்சியும் சூழ்ந்துவிடுகிறது.

கத்தலும், கதறலும், துள்ளலும், துடிப்பும் வலிமறப்பான் ஊசியை போடும் வரைதான். நவ விஞ்ஞானம் வலிகளற்ற பிரசவத்தினை சாத்தியமாக்கி இருக்கிறது. டாக்டர்களும், நர்சுகளும் புடை சூழ நின்று திருக்குறள் அரசி எனும் பெயரை கேலி செய்து, ‘எங்கே ஒரு திருக்குறள் சொல்லுங்க பார்ப்போம்...பாப்பா கேட்கட்டுமெனச் சொல்ல...’ திரு சிரித்துக்கொண்டே, தனக்குத்தெரிந்த ஒரே குறளான ‘அகர முதல எழுத்தெல்லாம்...’ சொல்லி முடிப்பதற்குள் பாப்பா பிறந்துவிட்டாள்.

சிரிப்பும், கேலியுமான சுகப்பிரசவம்.

***

கருவுற்றதும் திரு செய்தியாளர் பணியினை ராஜினாமா செய்தாள். வீட்டு வேலைக்கு வைத்திருந்த பெண்ணை நிறுத்திவிட்டு, தானே வேலைகளைச் செய்யத் துவங்கினாள். மருத்துவமனையில் அனுமதிக்கும் வரை தொடர்ந்து உழைத்துக்கொண்டே இருந்தாள். பத்து மாதங்களில் ஒரிரு நாட்கள்தான் என்னால், அவளை நடைப் பயிற்சிக்கு அழைத்துச் செல்ல முடிந்தது.

டாக்டர் கீதா அர்ஜூன் எழுதிய நூல் மிகுந்த உதவிகரமாக இருந்தது. யூ ட்யூபில் ஏராளமான பேறுகால வீடியோக்கள் காணக்கிடைத்தன. அவை பிரசவம் குறித்த அர்த்தமற்ற பயத்தினை களைந்தன. மருத்துவர்கள், ஊட்டச்சத்து நிபுணர்கள், உடற்பயிற்சி ஆலோசகர்கள் வழங்கிய அறிவுரைகளைக் கறாராக கடைப்பிடித்தாள்.

பைத்தியக்கார சீரியல்களை அறவே புறக்கணித்தாள். கருவுற்ற காலங்களில் ஆழி சூழ் உலகு; கன்னி; அறம் போன்ற பெரிய புத்தகங்களைப் படித்து முடித்தாள். வீட்டில் முடங்காமல் கோவையில் நடந்த பொதுநிகழ்ச்சிகள் அனைத்திலும் கலந்துகொண்டாள். குடும்ப விழாக்களிலும் தவறாமல் ஆஜர். இடையில் கொஞ்ச நாட்கள் ஊர்த்திருவிழாவிற்கும் போய் வந்தோம். பத்து மாதங்களும் வாந்தி, தலைசுற்றல் நிற்காமல் தொடர்ந்தது. இடையிடையே மருத்துவமனையில் அனுமதிக்கவேண்டி இருந்தது.ஆனாலும், எப்போதும் உற்சாகமான மனநிலையிலேயே இருந்தாள்.

தோழமைகள் என்னைக் காட்டிலும் திருவை நன்றாகப் பார்த்துக்கொண்டார்கள். பதார்த்தங்களோடு நண்பர்கள் பார்க்க வராத நாளே இல்லை. அவர்களது யோசனைகளும், அனுபவங்களும் பல சந்தர்ப்பங்களில் உதவிகரமாக இருந்தன.

***

ரத்தக்கசிவு ஏற்பட்டபோது நான் அலுவலகத்தில் இருந்தேன். உயிர்நண்பர் கபிலமாறன் திருவை ஐந்தாவது நிமிடத்தில் மருத்துவமனையில் சேர்த்துவிட்டு தகவல் கொடுத்தார். பேய் வேகத்தில் கிளம்பி மருத்துவமனைக்குச் செல்லும் வழியில் பத்துக்கும் மேற்பட்ட அழைப்புகள். நண்பர்கள்.

‘பணம் எவ்வளவு வேணும்?!’, ‘துணைக்கு அம்மாவை அனுப்பி வைக்கிறேன்’, ’நான் கிளம்பி வர்றேன்’, ‘பேமிலி டாக்டரை ஹாஸ்பிடலுக்கு அனுப்பறேன்’, ‘சிசேரியன்னா பிளட் கேப்பாங்க...பதட்டப்படாதே நான் கொடுக்கிறேன்...’ இன்னும் என்னென்னவோ கேள்விகள். இந்த மருத்துவமனை தினங்களில் ஒருவேளை உணவு கூட கேண்டீனில் சாப்பிடவில்லை. முறைவைத்துக்கொண்டு எடுப்புச்சாப்பாடு வந்துகொண்டே இருந்தது.

தைப்பொங்கலன்று டிஸ்சார்ஜ் செய்துவிட்டார்கள். கபிலமாறன் பொங்கல் கொண்டாட்டங்களைப் புறக்கணித்து முழுதினமும் என்னோடே இருந்தார். திருவையும், குழந்தையையும் திருப்பூரில் தாய்வீட்டில் சேர்ப்பித்து, தொட்டில், கொசுவலை, பெட் இன்னபிற சமாச்சாரங்களை சேகரம் செய்து ஊர் திரும்புபோது நள்ளிரவு தாண்டிவிட்டது.

சசிக்குமாரும், சமுத்திரக்கனியும் தங்கள் படங்களில் நட்பைச் சிலாகிக்கும்போது கொஞ்சம் ‘எக்ஸாகிரெட்’ பண்ணுகிறார்களோ எனத் தோன்றும். தலையிலடித்துக்கொள்கிறேன். என் நெஞ்சு விம்மி, கண்கள் பனிக்க சொல்கிறேன் ‘இக்கட்டான தருணங்களில் உறவுகள் ஓடிவிடும்; நண்பன் கூடவே இருப்பான்’

***

மொத்த சேல்ஸ் டீமும் நாட்கணக்கில் இரவும் பகலும் உழைத்தாலன்றி கரையேற முடியாததொரு நெருக்கடியான அலுவலக சூழலில்தான் திருவிற்கு பிரசவ வலி வந்தது. எனக்காக அலுவலக தோழர்கள் சுமையினைப் பகிர்ந்துகொண்டார்கள். நான் விடுப்பிலிருந்த நான்கு தினங்களும் அவர்கள் என்பொருட்டு நள்ளிரவு இரண்டு மணி, மூன்று மணி வரை அலுவலகத்தில் உழைத்தார்கள். வாழ்நாளில் மறக்கமுடியாத தோழமைகள்.

***

பாப்பா அப்போதுதான் பிடுங்கி, கழுவிய ஊட்டி கேரட்டினைப் போல் இருக்கிறாள். மூன்று கிலோ பஞ்சுப்பொதி. அம்மாவையே வார்த்த ஜாடை. முதல் மூன்று தினங்கள் அவள் அழவே இல்லை. பால் வெள்ளைக் கண்களை உருட்டி, உருட்டி முளித்துக்கொண்டிருந்தாள். முகத்தருகே குனிந்து ‘பாப்பா’என வாஞ்சையாக அழைத்தால் மெள்ள சிரிக்கிறாள். டேலியா பூத்தது போலிருக்கிறது.

திருவிற்கு இப்போதுதான் ஒரு பெரிய மனுஷி தோரணை வந்து சேர்ந்திருக்கிறது. ‘எருமை மாட்டிற்கு மான்குட்டி எப்படி பிறந்தது?!; தங்கச்சிலை வடிவமைப்பாளர்;’ என்றெல்லாம் பெண்பிள்ளைகளின் தகப்பன்களை பிராயத்தில் கேலி செய்து திரிந்திருக்கிறேன். திரு அவ்வரிகளை ஞாபகமூட்டி கேலி செய்கிறாள்.

***

இரண்டு நாட்கள் கூட இருவரையும் பிரிந்திருக்க முடியவில்லை. நானே பார்த்துக்கொள்கிறேனென நேற்று திருப்பூரிலிருந்து இருவரையும் அழைத்து வந்துவிட்டேன். தங்கவளையல்கள், மோதிரங்கள், கொலுசுகள் வரவேற்கப்படுகின்றன :)

முடியலத்துவம்

2012-01-05T18:36:00.001+05:30

நண்பர்களே...

இந்த புத்தகக் கண்காட்சிக்கு எனது ‘முடியலத்துவம்’ பட்டாம்பூச்சி பதிப்பகத்தினரால் வெளியிடப்படுகிறது. அடியேனின் முதல் புத்தகம். சில வருடங்களுக்கு முன் ‘முடியலத்துவம்’ விகடனில் தொடர்ந்து பல வாரங்கள் தொடராக வந்தபோது பரவலான கவனிப்பை பெற்றது. அத்துடன் குங்குமம், மல்லிகை மகள், தினகரன் தீபாவளி மலர் ஆகிய இதழ்களில் வெளியான கவிச்சேட்டைகளுடன் இத்தளத்தில் எழுதப்பட்ட முடியலத்துவ கவிதைகளையும் தாங்கி வெளிவருகிறது தொகுப்பு. விலை ரூ.50/-

சென்னை புத்தகக் கண்காட்சியில் பட்டாம்பூச்சி பதிப்பக ஸ்டாலில் (எண் 25) புத்தகம் கிடைக்கும். இது தவிர சென்னையில் நர்மதா பதிப்பகம் மற்றும் நியூ புக்லேண்ட் ஆகிய கடைகளில் கிடைக்கும். இணையத்தின் மூலம் பெற்றுக்கொள்ள இங்கு க்ளிக்கவும்.

நன்றி!

தேசமெங்கும் புலவரெனத் திரியலாமே

2011-12-31T13:12:00.003+05:30

முகநூலில், கூகிள் பஸ்ஸில், புழக்கடையில் என பல இடங்களில் எழுதியதையெல்லாம் இந்த வலைப்பக்கங்களில் தொகுக்க முயல்கிறேன். ‘படப்புல மேஞ்ச மாடு’ மாதிரி கண்ட இடங்களிலெல்லாம் எழுத்தாளன் கிறுக்கிக்கொண்டே இருக்கக்கூடாது; எழுதிய அனைத்தும் ஓரே இடத்தில் வாசிக்க கிடைக்கவேண்டுமெனும் உயரிய நோக்கமே காரணம்.

***

நேற்று மாலை அலுவல் காரணமாக ஒரு தியேட்டருக்குச் சென்றிருந்தேன். கீழரங்கில் ஏழாம் அறிவும், மேலரங்கில் ரா-ஒன்னும் கட்டிப்போடப்பட்டிருந்தன. அழகர் ஆற்றில் இறங்கும் வைபவம் மாதிரி கூட்டம் தளும்பிக்கொண்டிருந்தது . அடி, பிடி, ரகளை, கூச்சல், குழப்பம். 50 ரூபாய் பெறுமானமுள்ள டிக்கெட்டுகள் கண்ணெதிரெ 200க்கும், 300க்கும் குத்துப்பிடியாய் போய்க்கொண்டிருந்தது. சேட்டுச் செழிப்பு மிளிரும் பெண் ஒருத்தி - 11 அல்லது 12ம் வகுப்பு படித்துக்கொண்டிருக்கலாம். ‘அங்கிள் ரா-ஒன் இருந்தா த்ரீ டிக்கெட்ஸ் கொடுங்க... 1500 தர்றேன்’ என்றாள் எனைப் பார்த்து. கடவுளே, நான் பிளாக்கில் டிக்கெட் விற்பவன் போலிருக்கிறேனா?! பரிதாபமாக விழித்து உதடு பிதுக்கினேன். அவள் அடுத்த மனிதனை நோக்கி நடந்தாள். இதே தியேட்டரில் பாரதி படத்தை 6 பேர்களுடனும், பெரியார் படத்தினை நான்கே பார்வையாளர்களுடனும் ரிலீஸ் நாளில் பார்த்த அனுபவம் எனக்குண்டு. தமிழர்களின் சினிமா மோகம் என்று ஒரே வார்த்தையில் சொன்னால் தப்பிதம். இந்தியர்களின் சினிமா வெறி என்றால்தான் சரிப்பட்டு வரும். இஃதொரு தேசிய நோய். அல்லது தேசிய மானக்கேடு.

தீபாவளியன்றே அபிமான நடிகரின் சினிமாவைப் பார்த்தே ஆகவேண்டுமெனும் தகிப்பு ரசிகமன்ற குஞ்சுமணிகளிடம் தொன்றுதொட்டே இருந்துவரும் பழக்கம்தான். பெரும்பாலும் கடைநிலையில் இருக்கும் அவர்களுக்கு மன்றம், கொடி கட்டுதல், கட்-அவுட், பால் அபிஷேகம் போன்ற அமைப்புச் செயல்பாடுகள் ஏதோ ஒரு விதத்தில் ஆற்றுப்படுத்துகிறது. பணம் படைத்தவர்களுக்கு ரோட்டரி, காஸ்மோ கிளப் மாதிரி. ஆனால், இம்முறை என் அனுபவமே வேறு. ஏழாம் உலகத்திற்கு ரிலீஸ் நாளில் டிக்கெட் கிடைக்குமாவென எனக்கு ஏராளமான அழைப்புகள். அழைத்தவர்களில் பெரும்பாலானோர் குடும்ப பெண்கள்தாம். சூர்யா ரசிகைகளாம். எவ்வளவு கொடுக்கவும் தயார், எப்படியாவது ஏற்பாடு செய்யுங்களென மன்றாடுகிறார்கள்.

எனக்கு இவர்களை எதைக் கொண்டுச் சாத்தலாமென வருகிறது. சமைப்பதில், பிள்ளைகளுக்கு படிப்புச் சொல்லித் தருவதில், கணவனுக்கு தொழிலில் உதவுவவதில் இருந்தெல்லாம் இவர்களது அக்கறைகள் விலகிக்கொண்டே இருக்கின்றன. வருடம் முழுவதும் மால்களில் திரிவதும், ஹோட்டலின் இரையெடுப்பதும், தியேட்டர் படிகளில் காத்து கிடப்பதுமாக நகர்ப்புறத்து மத்தியதர வர்க்க பெண்கள் முற்றிலும் கேளிக்கை மனோபாவம் கொண்டவர்களாகி வருகின்றனர் என்பதைக் கண்கூடாகக் காண்கிறேன்.

நகரில் நடக்கும் நாடகங்கள், பட்டி மன்றங்கள், இசைக் கச்சேரிகள், சொற்பொழிவுகள், இலக்கியக் கூட்டங்கள், கருத்தரங்கங்கள் போன்ற நிகழ்வுகளுக்குச் செல்ல அனுமதிச் சீட்டு கிடைக்குமாவென இதுவரை எந்த பெண்மணியும் எனக்கு போன் செய்து கேட்டதில்லை என்பதையும் இத்தருணத்தில் நினைத்துக்கொள்கிறேன். நடிகன் மீது மோகம் கொள்வது அவரவர் ரசனை சார்ந்தது. அதை ரிலீஸ் அன்றே பார்த்து தீர்த்துவிடத் துடிப்பது தடித்தனம்.

முந்தைய பாரா வரை அடித்து விட்டு நேற்றிரவு உறங்கிப்போனேன். இன்று காலையில் வந்த நாளிதழில், கோவையில் ‘ஏழாம் அறிவு’ படத்திற்கான டிக்கெட் பெறுவதில் ஏற்பட்ட தகராறில் ஒருவர் தியேட்டர் வாசலில் அடித்துக் கொலை செய்யப்பட்டார் எனும் செய்தி இடம் பெற்றிருந்தது. என் வீட்டருகே இருக்கும் தியேட்டர்தான். பதட்டத்தோடு அங்கு சென்றேன். நேற்று மாலை கொலை நிகழ்ந்த எந்த தடயமும் இல்லை. டிக்கெட்டுகளுக்காக கூட்டம் அல்லாடிக்கொண்டிருந்தது. பீடு நடை போட்டு பெண்ணொருத்தி எனை நெருங்கி வந்தாள். நான் ஓட்டம் பிடித்தேன்.

***

2011 - நவம்பர் ஃபெஸ்டில் நான் அதிகமும் எதிர்பார்த்திருந்தது ‘லகோரி ஃப்ளூஸ்’ எனும் பாகிஸ்தான் இசைக்குழுவைத்தான். ஏற்கனவே ஸ்ரேயோ கோஷல் நிகர் ‘ஸெப் பங்கோஸி’ன் குரலை கோக் ஸ்டுடியோவில் கேட்டிருந்தேன். ஹனீயா அஸ்லமுக்கும் பிரத்யேக குரல்வளம்தான். மிகுதியும் பாகிஸ்தான், ஆப்கானிஸ்தான், துருக்கி நாடுகளைச் சேர்ந்த லெஜெண்டுகளின் இசைக்கோர்வைகளைத்தான் பாடினர். 70களுக்குப் பிறகு பாகிஸ்தானில் எவனும் பாட்டெழுதவில்லையோ என்ற உணர்வு ஆரம்பத்தில் இருந்தாலும் போகப்போக இடம்பெற்ற ‘காதலின் துயரம்’, ‘நண்பர்களை தொலைத்தவர்களுக்கு’, ‘இரவுகள்’ ஆகிய பாடல்கள் என்னை பெரிதும் கவர்ந்தன. இரண்டு மணி நேரங்கள் பாடியும் இறுதியில் இடம்பெற்ற உச்சஸ்தாயி பாடல்களில் ஸெப்பின் குரலில் யாதொரு தொய்வும் இல்லை.

லகோரி ஃப்ளூஸ் குழுவிற்கு இதுதான் முதல் இந்திய சுற்றுப்பயணம். முதல் நிகழ்வு சென்னையில்தான் நிகழ இருந்தது. அடுத்தடுத்து விமானங்கள் ரத்து ஆனதால், சென்னை நிகழ்வு ஒத்தி வைக்கப்பட்டு, அந்தப் பெருமை கோவைக்கு கிடைத்தது. தங்களது கடைசிப்பாடல்களை அவர்கள் பாடி முடித்ததும் மொத்த அரங்கமும் ஒட்டு மொத்தமாக எழுந்து நின்று ‘இன்னும் கொஞ்சம் பாடுங்கள்’ எனக்கேட்டுக்கொண்டார்கள். ரகளையானதொரு துள்ளிசை போனஸாகக் கிடைத்தது.

நிகழ்ச்சி துவங்குவதற்கு முன் மேடையின் முன் பகுதியில் எனது கணிணியில் வேலை செய்துகொண்டிருந்தேன். பதட்டமாக என்னருகே பாடகி ஸெப் எதையோ தேடிக்கொண்டிருந்தார். நான் என்ன தேடுகிறீர்கள் என்றேன். சிறிய சதுர பெட்டி ஒன்றினைத் தொலைத்துவிட்டதாகச் சொன்னார். அவரது முகத்தில் கவலை குடிகொண்டிருந்தது. அந்தப் பெட்டி இன்றைய நிகழ்வுக்கு முக்கியமானதாக இருக்கலாம். அது இசையின் சுவையைக் குறைத்துவிடவும் செய்யலாம்.

நான் ஸெப்பை பதட்டமடைய வேண்டாம் என கேட்டுக்கொண்டேன். வாலண்டியர்களை அழைத்து உடனே அரங்கத்தில் அப்பெட்டியைத் தேடும்படி பணித்தேன். நிறைய்ய பேர் பரபரப்பாக தேடுவது ஸெப்பிற்கு சங்கடம் தந்திருக்கும் போல. என்னை அழைத்து ‘அந்தப் பெட்டி அப்படியொன்றும் முக்கியமானதில்லை... நான் வழக்கமாய் போடும் வாசனை திரவிய பெட்டிதான் அது...’

நீங்கள் மேடையில்தானே இருக்கிறீர்கள். பார்வையாளர்களுக்கு மணம் வீசுமா என்ன?! கவலையை விடுங்கள்... என்றேன்.

”எனக்குத் தெரியுமே... நான் இன்று வாசனையாக இல்லையென” என பதில் வந்தது.

***

பாரதியார் மெகா கவியா, மொக்க கவியா எனும் வியாபாரம்தான் போன வாரம் முழுக்க கொடி கட்டி பறந்தது. சுத்த அபத்தம். பாரதியார் 559 பக்கங்கள் கட்டுரைகள் எழுதியுள்ளார். ஆனால், கவிதைகளோ 511 பக்கங்கள்தாம் (ஆதாரம்: வர்த்தமானன் மலிவு பதிப்பு அல்லது மட்டமான பதிப்பு) முறைப்படி பாரதி ஒரு கட்டுரையாளரா என்றுதான் சரவலை இழுத்திருக்க வேண்டும். அத்தலைப்பில் சண்டை போட்டு, மண்டை உடைந்து... மிச்சம் மிஞ்சாடி உசிர் இருந்தால்தான் கவிஞரா, சிறுகதையாசிரியரா, கார்ட்டூனிஸ்டா என விவாதத்தை நகர்த்தியிருக்கவேண்டும். நாங்களும் ஆராய்ச்சி பண்ணுவோம்ல :))

***

இன்றோடு அம்மா காலமாகி 15 ஆண்டுகள் ஆகின்றன. அம்மாவை நினைக்காத நாளில்லையென்பதால், இந்த நாளை மட்டும் தனித்து அனுஷ்டிக்கத் தோன்றவில்லை. கோபத்தில் உதிர்பவை வெறும் ஓசைகள்தாம். அவற்றிற்குப் பொருளில்லை எனும் தெளிவு எனக்கு 25 வயதில் வந்துவிட்டது. அம்மாவுக்கு அது 45 வயதில் வந்திருக்கவில்லை. எதையும் தாண்டிப் போகிற மனப்பக்குவம் வாய்த்திருந்தால், ஒருவேளை அவள் நிறைவாழ்வு வாழ்ந்திருக்கக்கூடும். 14 வயதில் என்னைத் துள்ளத் துடிக்க கதற விட்டு என் கண் எதிரே அம்மா மரணித்தாள். அந்த அதிகாலையில் என் கையாலாத தனத்தை, இந்த உலகை, கடவுளர்களை, மருத்துவர்களை நான் காறி உமிழ்ந்தேன். இன்டென்சிவ் கேர் யூனிட்டில் அவளது கடைசி பத்து நாட்களும் பணிவிடை செய்யும் பாக்கியம் எனக்குக் கிடைத்தது. பத்து நாட்களும் என்னைச் சுற்றி மரணங்கள் சம்பவித்துக்கொண்டே இருந்தன. அவ்விள வயது அனுபவத்திற்குப் பின் எனக்கு மரணங்கள் உறைப்பதில்லை. மானுட வாழ்வின் தவிர்க்கமுடியாத ஓர் அங்கம் மரணம். லாட்டரி குலுக்கல் போல. யாருடைய எண்கள் விழுகின்றனவோ அவர் கிளம்பித்தான் ஆகவேண்டும். நேற்று மனைவியோடு எங்கேயும் எப்போதும் பார்த்துக்கொண்டிருந்தேன். விபத்துக்காட்சியினை திரு உடல் நடுங்க, கண் கலங்கி பார்த்துக்கொண்டிருந்தாள். எனக்கு அது உறைக்கவேயில்லை. மனுஷ்ய நாடகத்தில் இறப்பு ஒரு சீன்! பிறப்பு ஒரு சீன்! ‘மெர்ஸி பாப்பாவே’ எனக்கு மகளாய் பிறந்து வா. மகனாக செய்ய தவறியவற்றை தகப்பனாக செய்து தீர்க்கிறேன்.

***

ஒரு வளர்கவி எனை அழைத்து பலரும் ஓட்டுவதாக குறைப்பட்டுக்கொண்டார். கவிஞர்கள் கிண்டல் செய்யப்படுவது இம்மண்ணின் மரபான வழக்கங்களுள் ஒன்றுதான். ஒட்டக்கூத்தர் பாட்டுக்கு ரெட்டை தாழ்ப்பாள் சொலவடை கண்கண்ட உதாரணம். சமகாலத்தில் கவிஞர்கள் மிகுந்த கேலிக்கு ஆட்படுத்தப்பவதற்கு காரணம் கவிதையெனும் பெயரால் நிகழும் பித்தலாட்டமும், கவிதைக்குப் பின்னால் இருக்கும் லேபர் சார்ஜூம்தான் (உழைப்பின்மை). எதையும் எழுதி, எப்படி வேண்டுமானாலும் வார்த்தை கோர்ப்புகளை உண்டு பண்ணி அவற்றிற்கு இலக்கிய அந்தஸ்து உள்ளது எனும் மாயத்தோற்றத்தை உண்டு பண்ணும் உத்வேகம் ஒரு நோயைப் போல உருவாகியிருக்கிறது. என் அபிப்ராயத்தில் சிறுபத்திரிகை உரிமையாளர்களின் இலக்கிய வேள்வியில் சமீபத்தில் உருவாகியுள்ள பெண் கவிகளுள் 95% போலிகள்தாம். தன்னிரக்கம், கழிவிரக்கம், இருண்மை, பிரிவு துயர் இவைதாம் பாடு பொருள். பித்தேறிய சொற்கள், களிம்பேறிய கனவுகள், கசாயம் ஏறிய கால்சட்டை என கிறுக்குத்தனமான உளறல்கள். இந்த பித்தலாட்டங்கள் கேலிக்குரியவை. மிகையான அபிப்ராயங்களை நம்பி உழைப்பின்மை மிளிரும் வரிகளை உற்பத்தி செய்துகொண்டே இருக்கிறார்கள்.

சுயவிமர்சன அளவுகோல்கள் கொஞ்சம் தாங்கு சக்தியை கொடுக்குமென நம்புகிறேன். யாம் இதுவரை ஒரு வசனம் கூட இலக்கியத் தரத்திற்கு எழுதியதில்லை என்பதை உறுதியாக நம்புகிறேன். கவிதை என்பது எனக்கு ஒரு கடினமான ஆட்டம். அதற்கான பயிற்சியும், உழைப்பும் அதிகம். ஆஹா ஓஹோ வகைமை பின்னூட்டம் எனக்கு மயக்கம் தருவதில்லை. விமர்சனங்கள் அயற்சியளிப்பதில்லை.

வளர்கவிகளுக்கு நான் சொல்வதொன்றுண்டு. இம்மொழி உத்தமமான மகாகவி முன்னோடிகளையுடையது. அம்மரபின் வழி தெரியாமல் இங்கே கவிதைப் பிழைப்பு சாத்தியமில்லை. பெண் என்பதால், பெரிய இடத்துக்காரன் என்பதால் வரும் பாராட்டுரைகளை ஒதுக்குங்கள். கேலிகளை ரசிக்கப் பழகுங்கள். ஏனெனில் கேலிகளைத் தாண்டித்தான் கவிஞர்கள் உருவாகியிருக்கிறார்கள். சமகாலத்தில் வீரியத்தோடு செயல்படும் மனுஷ்யபுத்திரனைக்கூட பட்டியல் கவிஞன் / மளிகைக்கடை லிஸ்ட் என்றெல்லாம் விமர்சிக்கத்தான் செய்கிறார்கள். செய்கிறேன். அதனாலெல்லாம் அவர் எழுதிய ரம்ஜான் கவிதையின் புகழ் மங்கிவிடுமா என்ன. எழுதி எழுதிச் செல்லும் எழுத்தின் வழி உங்களை அறியுங்கள். அவ்வளவே.

ஒரு பழந்தமிழ் பாடலை பகிரவும் விரும்புகிறேன்

குட்டுதற்கோ பிள்ளைப் பாண்டிய னிங்கில்லை

குரும்பியளவாக் காதைக் குடைந்து தோண்டி

எட்டின மட்டறுப்பதற்கோ வில்லியில்லை

இரண்டொன்றா முடிந்து தலை யிறங்கப்போட்டு

வெட்டுதற்கோ கவி ஒட்டக்கூத்தனில்லை

விளையாட்டாக் கவிதைகளை விரைந்து பாடித்

தெட்டுதற்கோ அறிவில்லாத் துறைகளுண்டு

தேசமெங்கும் புலவரெனத் திரியலாமே

அறிவினில் உறைதல்

2011-12-29T20:34:00.004+05:30

எடுத்த எடுப்பில் வியாபாரம் பேசுவது என் வழக்கமல்ல. மரியாதை நிமித்தமான சந்திப்பு என அறிமுகம் செய்துகொண்டு, எதிராளி பற்றிய தகவல்களைக் கறந்து, இருவருக்குமான பொது நபர்களை / ரசனைகளைக் கண்டறிந்து உரையாடலை வளர்த்து... இவனுக்காக எதையும் செய்யலாம் எனும் மனநிலைக்கு வரும்போதுதான் மெல்ல படலையை அவிழ்ப்பேன். அப்படித்தான் அந்த மகளிர் பள்ளி தலைமையாசிரியரிடம் பேச்சைத் துவக்கினேன். சலுகை விலையில் ஆங்கில இதழ்களை வழங்குகிறோம். மாணவர்கள் அதனைப் பயன்படுத்திக்கொண்டு தங்களது மொழித்திறன் மற்றும் பொது அறிவினை அபிவிருத்தி செய்துகொள்ள முடியும் என்பதை அவருக்கு விளங்கவைப்பது என் திட்டம்.

தலைமையாசிரியருக்கு நல்ல தமிழ்ப்பெயர். அவரது அப்பா திமுககாரனாக இருக்கக்கூடும் என உத்தேசித்தேன். அவர் ஆச்சர்யப்பட்டார். மேஜையில் பாலகுமாரனின் பொன்வட்டில் இருக்கக்கண்டேன். வரலாற்று நாவல் பிரியராக இருக்கக்கூடும் என மூளை சொன்னது. கல்கி, சாண்டில்யன், கடல்புறா, சிவகாமி சபதமென பேச்சை வளர்க்க வளர்க்க அவர் ஆர்வமானார். என்னிடம் சாண்டில்யன் விகடனில் எழுதியதெல்லாம் அந்தக் காலத்து பைண்டிங் வெர்ஷனாகவே இருக்கிறது. யார் தலையில் கட்டலாமென நெடுநாட்களாக ஆள் தேடிக்கொண்டிருந்தேன். அவருக்கு சாண்டில்யனின் கத்திச்சண்டைக் கதைகளை பரிசளிக்கிறேன் எனச் சொன்னேன். பூரித்துப் போனார்.

மெள்ள நான் வந்த நோக்கத்தினை சொன்னேன். கவனமாக கேட்டுக்கொண்டார். அவர் முகம் கொஞ்சம் கொஞ்சமாக இறுக்கமாவதை கவனித்தேன். சொல்லி முடித்ததும் கண்ணாடியைக் கழற்றிக்கொண்டு பேச ஆரம்பித்தார். ‘செல்வேந்திரன் நான் சொல்றேன்னு நீங்க தப்பா நினைக்காதீங்க. சின்ன இன்ஸிடெண்ட். அப்புறம் நீங்களே சொல்லுங்க...’ பீடிகையுடன் ஆரம்பித்தார்.

வழக்கமா காலையில 11 மணிக்கு ஒரு ரவுண்ட்ஸ் போறது என் வழக்கம். க்ளாஸ் ரூம்ஸ், லேப், லைபரரி, கிரவுண்டெல்லாம் ஒரு விசிட் அடிச்சிடுவேன். இந்த அகாடமிக் இயர் ஆரம்பிச்ச புதுசு. பதினொன்னாம் கிளாஸ் வாசல்ல பொண்ணுங்க எல்லாம் முட்டிக்கால் போட்டுட்டு இருக்காங்க. மேத்ஸ் குரூப் பொண்ணுங்க. எனக்கு ஷாக். மொத்த க்ளாஸூம் வெளியேதான் இருக்காங்க. ஒரு பொண்ணைக் கூப்பிட்டு என்னம்மா பிரச்சனைன்னு கேட்டேன். ஹோம் ஓர்க் பண்ணல மேடம்... அதான் மிஸ் எல்லாரையும் முட்டி போடுங்கன்னு சொல்லிட்டாங்கன்னுச்சி.

உங்களுக்கே தெரியும் செல்வேந்திரன்... பத்தாங்கிளாஸ்ல நல்ல மார்க் எடுத்தவங்களுக்குத்தான் மேத்ஸ் குரூப் கிடைக்கும். நல்லா படிக்கிறவங்களே ஹோம் ஓர்க் பண்ணலன்னா எப்படி?! எல்லாரையும் என் ரூமுக்கு வாங்கன்னு சொல்லி விசாரிச்சேன். ஒரு ஸ்டூடண்ட்ஸூம் வாய் திறக்கல. ஏம்மா என்னம்மா பிரச்சனைன்னு நாடிய தாங்கி நல்லாத்த பண்ணியும் பதிலே வரல. சரி என்கிட்ட நேர்ல சொல்ல கூச்சமா இருந்திச்சுன்னா ஆளுக்கு ஒரு பேப்பர் தர்றேன். உங்க பேர அதுல எழுத வேணாம். ரீசன்ஸ் மட்டும் எழுதுங்கன்னு சொல்லிட்டேன்.

பிள்ளைகளும் ரீசன்ஸ் எழுதி கொடுத்துட்டாங்க. ஒருத்தி எழுதியிருக்கா ‘கரண்டு இல்ல’; இன்னொருத்தி ‘எங்கூட்ல சண்ட’; இன்னொருத்தி ‘நாட்டு கிலிஞ்சி பேச்சி’; இன்னொருத்தி ‘எனக்கு காச்ச, மண்டவலி’; அதிர்ந்து போயிட்டேன் செல்வேந்திரன். இந்தப் பள்ளிக்கூடத்துல பத்து வருஷம் படிச்ச பொண்ணுங்களுக்கு தமிழ்ல ஒரு வாக்கியம் அட ஒரு வார்த்தை கூட எழுத தெரியலீங்க...கடுப்பாயிட்டேன். இதுல தமிழ்மன்றம், முத்தமிழ் கழகம்னு ஆயிரத்தெட்டு வெட்டிச்செலவுகள். தமிழ் டீச்சரை கூப்பிட்டேன். எட்டுலருந்து பத்துவரைக்கும் அவங்கதான் தமிழ் எடுக்கறாங்க.

நான் கேட்ட எந்தக் கேள்விக்கும் பதிலே சொல்லல. குனிஞ்சே நிக்கிறாங்க. உங்களுக்கு என்ன பிரச்சனை?! வெளிப்படையா சொல்லுங்க... சரி பண்ணிடலாம்னு எவ்வளோ சொல்லிப்பார்த்தேன் பதிலே வரல. சரி கட்ட கடைசிக்கு உங்களுக்கு என்கிட்ட நேர்ல சொல்ல விருப்பம் இல்லண்ணா... ஒரு பேப்பர் தர்றேன். எழுதிக்கொடுங்கன்னேன். அவங்களும் எழுதிக்கொடுத்தாங்க.

‘நா ஒளுங்காத்தான் செல்லிக் கெடுத்தேன். எவலும் படிக்கள...’ன்னு இருந்திச்சு. சொல்லி முடித்துவிட்டு என் முகத்தை பார்த்தார். நான் ஒன்றும் பேசாமல் நடையைக் கட்டினேன்.

எழுத்துக்கு மரியாதை

2011-12-24T12:27:00.000+05:30

நேற்று நண்பன் திரைப்படத்தின் பாடல் வெளியீட்டு விழாவிற்குச் சென்றிருந்தேன். 5 மணிக்கு துவங்க வேண்டிய விழா தமிழ்ப்பண்பாட்டின்படி ஒரு மணி நேர காத்திருக்குப் பின் துவங்கியது. சற்று நேரத்திற்கெல்லாம், அதிமுக மாநாட்டுக்கு வந்தது போன்ற உணர்வு எனக்கு. கொஞ்மேனும் அறிவுலக பரிச்சயம் உள்ளவர்கள் ஏன் விஜய், டைரக்டர் ஷங்கர் போன்ற ஆசாமிகள் மீது ஒவ்வாமை கொள்கிறார்கள் என்பது புலப்பட்டது. அப்படத்தோடு சம்பந்தப்பட்ட சகல ஜீவராசிகளும் இருவரையும் பாமாலை பாடி பூமாலை சூட்டினர். அடிக்கிற சிங்கியில் காது கிழிந்துவிடாதா?! பிரபு, சத்யராஜ் போன்ற மூத்த நடிகர்கள்கூட விதிவிலக்கல்ல.

இறுதியாக ஏற்புரை வழங்கிய ஷங்கர் ‘இந்த திரைப்படம் நன்றாக இருக்கிறதென்றால், த்ரீ இடியட்ஸை இயக்கிய ராஜ்குமார் ஹிரானிக்குத்தான் அப்பெருமை சேரும்’ என மிகுந்த அவையடக்கத்தோடு சொல்ல மொத்த கூட்டமும் சிலிர்த்துக்கொண்டது. என் மனது மட்டும் ‘சேதன்...சேதன்’ என அடித்துக்கொண்டது. மொத்த விழாவிலும் சேத்தன் பகத்தின் பெயர் எவ்வகையிலு குறிப்பிடப்படவில்லை. எந்த இடத்திலும் எழுத்தாளனுக்கு பின்னிருக்கைதானா?! சேதனின் ‘பைவ் பாயிண்ட் சம் ஓன்’ நாவலை பேரரசு இயக்கியிருந்தால் கூட அது வெற்றிகரமான திரைப்படமாகத்தான் இருந்திருக்கும். ஐஐடி வாழ்வின் சகல பரிமாணங்களும், நவ இளைஞர்களின் வாழ்வும் இளமையான மொழியில் சித்தரிக்கப்பட்ட நாவல் அது. எவ்வகையில் பார்த்தாலும் த்ரீ இடியட்ஸின் மூலக்கதையாளனுக்கே முக்கியத்துவம் அதிகம். சரி சேத்தனைத்தான் விட்டார்கள். மிகச்சிறப்பாக நாவலை திரைக்கதையாக்கிய ஜோஷிக்கும் அதே கதிதான்!

***

இந்தச் சங்கடங்கள் ஒருபுறம் இருக்க சென்னை சர்வதேச திரைப்படவிழாவின் நிறைவு விழாவில் நேற்று ஒரு அபூர்வம் நிகழ்ந்திருக்கிறது. கடந்த ஆண்டிலிருந்து சிறந்த படங்கள் இரண்டிற்கும், தனிநபர் பங்களிப்பிற்கு ஒன்று என மொத்தம் மூன்று விருதுகள் வழங்கப்பட்டு வருகின்றன. இந்த விருது பட்டியலில் இந்த ஆண்டு 12 திரைப்படங்கள் இருந்தன. இவ்விருது ஒரு லட்சம் ரூபாயும் கேடயமும் உள்ளடக்கியது. பொதுவாக தனி நபர் பங்களிப்பு விருதுகள் இயக்குனர்கள் அல்லது நடிகர்களுக்கு வழங்கப்படுவதுதான் வழமை. இந்த ஆண்டு சிறந்த தனிநபர் பங்களிப்பிற்கான விருது ‘அழகர்சாமியின் குதிரை’ திரைப்படத்தின் கதாசிரியரான பாஸ்கர் சக்திக்கு வழங்கப்பட்டது. மதன், ரோகிணி மற்றும் பிரதாப் போத்தன் அடங்கிய ஜூரிக்களின் ஏகோபித்த தேர்வாக பலத்த கரவோலிகளுக்கு இடையே இவ்விருதினை பாஸ்கர் சக்தி பெற்றுக்கொண்டார். தமிழ் சினிமாவில் எழுத்தாளர்களுக்கு கிடைக்கும் முதல் அங்கீகாரமாக நான் இதை கருதுகிறேன் என்றார் பாஸ்கர்.

கதை இத்தோடு முடியவில்லை. மதுரையிலிருந்த சு.வெங்கடேசனும் இந்த நிறைவு விழாவிற்கு வரவழைக்கப்பட்டு சாகித்ய அகாதெமி விருது பெற்றமைக்காக கவுரவிக்கப்பட்டிருக்கிறார். நடிகர் சரத்குமார் தன் சொந்தப்பணத்திலிருந்து வெங்கடேசனுக்கு ஒரு லட்சம் ரூபாயினை மேடையிலேயே வழங்கியிருக்கிறார். சர்வதேச திரைப்பட விழாவில் இரண்டு தமிழ் எழுத்தாளர்கள் மரியாதை செய்யப்பட்டிருக்கிறார்கள் என்பது என்னளவில் மிக முக்கியமான நிகழ்வு. விழா அமைப்பாளர்களுக்கு என் நன்றிகளைப் பதிவு செய்துகொள்கிறேன்.

***

“தமிழ் சினிமா ஒரு கூவம் மாதிரி. இரண்டு பாட்டில் மினரல் வாட்டரைக் கொட்டி அதனைச் சுத்திகரித்து விட முடியாது” என எஸ்ரா மற்றும் ஜெயனின் திரைப்பிரவேசத்தைப் பற்றி நாஞ்சில் சொன்னார். இப்போது அவரே மினரல் பாட்டிலாகி இருக்கிறார். பாஸ்கர் சக்தி, சு.வெங்கடேசன், எஸ்.ராமகிருஷ்ணன், ஜெயமோகன், நாஞ்சில் நாடன் என தமிழின் முக்கிய எழுத்தாளுமைகள் கூவத்தை சுத்தம் செய்ய களமிறங்கியுள்ளார்கள். பார்ப்போம்.

பட்டி தொட்டியெங்கும் பட்டியலடி

2011-12-22T22:52:00.001+05:30

பட்டியல் கவிதை எழுதுவது

பாம்புக்கு பேன் பார்ப்பது போல

பட்டியல் கவிதை எழுதுவது

பல்புகளை உடைத்து பச்சடி சமைப்பது போல

பட்டியல் கவிதை எழுதுவது

பாட்டிக்கு பாலே கற்றுக்கொடுப்பது போல

பட்டியல் கவிதை எழுதுவது

யானையின் கால்களுக்கு ஆடிடாஸ் தெரிவு செய்வது போல

பட்டியல் கவிதை எழுதுவது

பூனைக்கு பாஸ்போர்ட் எடுப்பது போல

பட்டியல் கவிதை எழுதுவது

ஜக்கி வாசுதேவுக்கு ழகரம் சொல்லிக்கொடுப்பது போல

பட்டியல் கவிதை எழுதுவது

பத்திரத்தை படித்து புரிந்துகொள்வது போல

பட்டியல் கவிதை எழுதுவது

ராகுல்காந்திக்கு பெண் பார்ப்பது போல

பட்டியல் கவிதை எழுதுவது

எம்.எல்.எம் ஆசாமியிடம் இலக்கியம் பேசுவது போல

பட்டியல் கவிதை எழுதுவது

லேவாதேவிக்காரியைக் காதலிப்பது போல

பட்டியல் கவிதை எழுதுவது

பெண்பிள்ளைகளுடைய எதிர்வீட்டுக்காரனின் புன்னகை கிடைப்பது போல

பட்டியல் கவிதை எழுதுவது

கல்யாணம் கழிஞ்ச நடிகைக்கு கதாநாயகி வாய்ப்பு கிடைப்பது போல

பட்டியல் கவிதை எழுதுவது

மரவட்டைக்கு மலைப்பாம்பின் சட்டையை அணிவிப்பது போல

பட்டியல் கவிதை எழுதுவது

பேச்சுப்போட்டிக்கு மன்மோகனை நடுவராக இருத்துவது போல

பட்டியல் கவிதை எழுதுவது

வீட்டுக்கடன் கிடைப்பது போல

பட்டியல் கவிதை எழுதுவது

பட்டி டிங்கரிங் பார்ப்பது போல

பட்டியல் கவிதை எழுதுவது

பட்டாயாவில் பஞ்சாமிர்தம் விற்பது போல

ஒரு நக்கல் சிரிப்பு

ஒரு மொன்னை கத்தி

ஒரு முருங்கைக்காய்

ஒரு டயாப்பர்

ஒரு அனால்ஜின்

ஒரு எஸ்.எம்.எஸ்

பட்டியலுக்கு போதுமானதாயிருக்கிறது

சிறு தும்மல்

சிறு கதறல்

சிறு பிளிறல்

சிறு கமறல்

சிறு உதறல்

சிறு சலம்பல்

பட்டியலுக்கு காரணமாயிருக்கிறது

சின்ன பலப்பம்

சின்ன கரித்துண்டு

சின்ன செங்கல்

சின்ன நாமக்கட்டி

சின்ன ஆணி

சின்ன பிரஷ்

பட்டியலுக்கு வேண்டியதாயிருக்கிறது

பெரும் நப்பாசை

பெரும் பதட்டம்

பெரும் உஷ்ணக்கடுப்பு

பெரும் நெஞ்செரிச்சல்

பெரும் பவுத்திரம்

பெரும் கொலவெறி

பட்டியலுக்கு தேவையாயிருக்கிறது

பட்டியல் ஒரு சமகால சீற்றம்

பட்டியல் ஒரு சமகால அவஸ்தை

பட்டியல் ஒரு சமகால துர்கனவு

பட்டியல் ஒரு சமகால சைத்தான்

பட்டியல் ஒரு சமகால சரவல்

பட்டியல் ஒரு சமகால சங்கடம்

பட்டி

தொட்டியெங்கும்

பட்டியலடிப்போம்!

(மாதாமாதம் 15 பக்கங்களுக்கு மேல் பட்டியலிட்டு மரங்களின் தியாகத்தை அர்த்தப்படுத்தும் சமகால பட்டியல் உச்சத்திற்கு சமர்ப்பணம்)

கிளப்புல மப்புல

2011-12-11T22:59:00.001+05:30

இக்கட்டுரையை எழுதிக்கொண்டிக்கும் இவ்வமயம் இணையத்தில் 20 பில்லியன் ஹிட்டுகளை அநாயசமாகக் கடந்து விட்டிருக்கிறது ‘கொலவெறி’. பல நூறு வெர்ஷன்கள் உருவாகிவிட்டன. பெண்கள் பாடுவது போல. அரசியல்வாதிகள் பாடுவது போல, குடிகாரர்கள் பாடுவது போல. இன்னும் பல வெர்ஷன்கள் உருவாகும் சாத்தியம் இருக்கிறது. தீந்தமிழில், மலையாளத்தில், தெலுங்கில், ஹிந்தியில், அரபியில் இன்னமும் பெயரறியா பல மொழிகளில் இதே மெட்டமைப்பில் பாடல்கள் உருவாகி உலா வருகின்றன. இந்திய திரையுல பிரபலங்கள் வியந்தோதுகிறார்கள். மெள்ள மேற்கிலும் பரவுகிறது என்கிறார்கள் கடல் கடந்து வாழும் நண்பர்கள். சந்தேகமேயில்லாத தமிழ்ச்சாதனை.

மொழிக்கொலையில் என்ன சாதனை வேண்டிக்கிடக்கிறதென எழவெடுப்பவர்களைப் பற்றி எனக்கு அக்கறையில்லை. பொது அபிப்ராயத்திற்கும், ரசனைகளுக்கும் எதிராகச் சிந்திப்பதையே அறிவு ஜீவித்தனத்தின் வெளிப்பாடாகக் கருதுபவர்கள். சமீபத்தில் மண்டையைப் போட்ட ஒரு கஸல் பாடகனுக்கு அஞ்சலி எழுதும்போது ஓர் இசைஜீவி, ‘அவர் யார் தெரியுமா?! ரஹ்மான் ஆஸ்கார் வாங்கும்போது, ரஹ்மானுக்குத் திறமையிருந்தால் அவரை ஒரு கஸலை உருவாக்கச் சொல்லுங்களென’ சொன்னவராக்கும்’ என்று குறிப்பிட்டார். இதைத்தான் எங்களூரில் செத்த பேச்சு என்பார்கள். அவ்ளோ பெரிய அப்பாடக்கரான ஜெக்திக்சிங்கிடம் ‘நீரு ஒரு ஆஸ்கார் வாங்கி காட்டுமய்யா...’ என கேட்க நாதியில்லை. எவருடைய சாதனையையும் சிறுமைப்படுத்த இங்கே எவருக்கும் உரிமையில்லை.

நைட் ஷிப்ட் முடித்து அகாலத்தில் வீடு திரும்புகையில் தினமும் நான் காணும் காட்சி ஒன்றுண்டு. நட்ட நடு ராத்திரியில் குளிரையோ, கொசுவையோ பொருட்படுத்தாமல் சாலையோரங்களில் நாடி நெஞ்சில் சாய்ந்திருக்க தலை குனிந்து உளறிக்கொண்டிருப்பார்கள் டீன் ஏஜ் இளைஞர்கள். கடும் குடியென்பது பார்த்தாலே தெரியும். இருசக்கர வாகனத்தை நிறுத்தி அதன் மேல் மல்லாந்து படுத்து நட்சத்திரங்களைப் பார்த்து உளறுவோரும் உளர். கிட்டப்போனால், தனியாக புலம்பவில்லை ஹெட்போன் மாட்டிக்கொண்டு எவரிடமோ சண்டையிட்டுக்கொண்டோ, அழுதுகொண்டோ, மன்றாடிக்கொண்டோ, கெட்ட வார்த்தைகளால் அர்ச்சித்துக்கொண்டோ இருப்பதைக் கண்டிருக்கிறேன். ஆம்; இவர்கள் சூப் பாய்ஸ். சுயதவறினாலோ அல்லது வேறு காரணங்களாலோ காதலையோ, நட்பையோ தொலைத்தவர்கள். இழந்த சொர்க்கத்திற்காக வருத்தப்பட்டு கண்ணீர் வடிப்பவர்கள்.

‘கொலவெறி’ மனப்பாரம் சுமக்கிற இந்த தலைமுறையின் பாடல். இதில் புழங்குவது அவர்களது வாழ்வின் மொழி. இந்த இசை சுய எள்ளலின் இசை. ஏமாற்றத்தின் இசை. இதற்கு முன்பு தனுஷ் எழுதி பாடிய ‘அடிடா அவள... வெட்டுறா அவள...’ கூட ஒரு சூப் சாங்க்தான். தன் மொழியில், தன் பிரச்சனையைப் பாடுகிற ஒரு பாடலை இளைஞர்கள் கொண்டாடுவார்கள். நமக்கும் பிடித்திருந்தால் அணக்கம் காட்டாமல் ரசித்து விடுவோமே. காசா... பணமா...?!

***

கொலவெறி பாடலுக்கு முன்னரே இணையத்தில் வெளியாகி பல லட்சம் ஹிட்டுகளை அடைந்த ஒரு பாடல் ‘கிளப்புல... மப்புல...’ ஒருவகையில் கொலவெறிக்கு முன்னோடி என்றும் சொல்லலாம். அசலான தமிழ்-ராப். உருவாக்கியவர் ஆதி எனும் கொங்கு இளைஞனும் அவனது நண்பர்களும்.

கரண்டையைத் தாண்டும் மேலாடை; தலையிலும் முழங்காலிலும் கைக்குட்டையால் கட்டிக்கொள்வது; தொப்புளைத் தொடும் கழுத்துச் சங்கிலி அதன் முடிவில் சொழவு தண்டிக்கு டாலர்; மூக்கில், உதட்டில், நாக்கில், கொதவாளையில் இன்னபிற உடல் உறுப்புகளில் கம்மல்கள்; ஒண்ணுக்கு கேட்கும் விரலில் ஒன்பது வகை மோதிரங்கள்; நடுவிரலில் நண்டுக்கால் மோதிரம்; தோளில் படரும் ஜடாமூடி; தெருச்சண்டையில் பெண்கள் செய்யும் ஆபாச விரல் சமிக்ஞையினை அடிக்கடி காட்டும் காக்காவலிப்பு நடனம்; விரலி மஞ்சளை மிக்ஸியில் அடிப்பது மாதிரி எவனாலும் புரிந்துகொள்ள முடியாத வேகத்தில் வரிகள் - இவைதாம் ஹிப்ஹாப்பின் அடையாளங்களெனக் கொள்ளப்படுகிறது. உண்மை அதுவல்ல.

ஹிப்ஹாப் இசைவடிவம் ஏனோதானா உளறல் வகைமையன்று.

1970களில் அமெரிக்காவில் ஒடுக்கப்பட்ட கருப்பரின மக்களின் இசையாக வெடித்துக்கிளம்பிய புரட்சிகர இசைவடிவம்தான் ராப். இதனால்தான் இன்றளவும் ஒடுக்குமுறையை, ஆக்கிரமிப்பை, இனக்கசப்புகளை எதிர்ப்பவர்கள் தொடர்ந்து முன்னெடுத்துச் செல்லும் இசையாக ஹிப்ஹாப் இருக்கிறது. போருக்கு எதிரான உலகளாவிய இயக்கமான மாவோ ஒவ்வொரு ஆண்டும் வான்கூவர் நகரில் ஹிப்ஹாப் ஃபெஸ்டிவல்கள் நடத்துகிறார்கள். கழகங்களுக்கு எதிரான கலக இசை என்றோ, கலவை இசை என்றோ என்னளவில் இதனை பொருள் கொள்கிறேன்.

சொல்லே இசையாக ஓங்கி ஒலிப்பதுதான் ராப். விளிம்பு நிலையிலிருந்த இனத்தின் இசையெனினும் டிஜேயிங், மிக்ஸிங், கிராஃபிட்டி, பிரேக்கிங், பீட்பாக்ஸ் எனும் ஐவகை ஒழுங்கமைவுகளைக் கொண்டது. இவற்றைக் கடைபிடிக்காமல் உருவாவதை வெற்றுக் கரைச்சல் என்றுதான் கொளல் வேண்டும். கொஞ்சம் பிரயத்தனம் எடுத்துக்கொண்டால், ஹிப்ஹாப் இசைவடிவினை எவரும் கேட்டு ரசித்து கொண்டாட இயலும். தாய்த்தமிழை ராப் இசைவடிவத்திற்குள் புகுத்தி பலரும் சாதனைகள் படைத்திருக்கிறார்கள். மலேஷிய யோகி.பியை தமிழ் -ராப்பிசையின் தந்தை எனலாம். புலம்பெயர் இலங்கைத் தமிழர்கள் பலரும் ராப்பில் கொடிகட்டிப் பறக்கிறார்கள். ஆனால், தமிழ்நாட்டைச் சேர்ந்த அசல் அக்மார்க் பச்சைத் தமிழனாக இதில் முத்திரை பதித்திருப்பவர் என நான் ஆதியை சொல்லத் துணிவேன்.

ஆதி ஒரு அண்டர் கிரவுண்ட் ஆர்ட்டிஸ்ட். அது என்ன அண்டர் கிரவுண்ட்?! அஃதொர் இயக்கம்; அல்லது பிடிவாதம்; வெகுஜன ஊடகங்களின் வாசல்களில் வாய்ப்புகளுக்காகப் போய் நிற்காமல், அவற்றின் அகோரப் பசிக்காகத் தன் கலையை நீர்த்துப் போகச் செய்யாமல், மனச்சாய்வுகளின்றி மக்களுக்காக மக்களின் மத்தியில் கலை வளர்ப்பவன்தான் அண்டர்கிரவுண்ட் ஆர்ட்டிஸ்ட். இவன் ஒருபோதும் ஊடகங்களை நோக்கிச் செல்லான். மக்களின் மத்தியில் தன் கலையினைக் கசிய விடுவதன் மூலம் ஊடகக் கவனத்தை தன்னோக்கி குவியச் செய்பவன். தமிழிலக்கியத்தில் இதற்கு உடனடி உதாரணமாக நான் கோணங்கியைச் சொல்வேன். பூமணியும் நினைவில் எட்டிப்பார்க்கிறார். விருது செய்திகளில் அவரது பெயர் அடிபட்டதும் ஒரு பெரும் பத்திரிகை அவரிடம் சிறுகதை கேட்டிருக்கிறது ‘இத்தனை காலமும் சிறுபத்திரிகையில் மட்டுமே எழுதுவது என்றிருந்திருக்கிறேன்; இனிமேலும் அப்படியே இருந்துடறனே...’ என பதில் வந்திருக்கிறது.

ஆதியின் ஹிப்ஹாப்தமிழா ஒரு அண்டர்கிரவுண்ட் பேண்ட். இவர்களின் ‘கிளப்புல மப்புல’ பாடல் யூ டியூபில்தான் வெளியானது. கொஞ்சம் கொஞ்சமாக இளைஞர்களின் மத்தியில் பிரபலமாகி, திரும்ப திரும்ப கேட்கப்பட்டு, இணையத்தில் பகிரப்பட்டு இன்று மூன்று லட்சம் ஹிட்டுகளை அடைந்த பிறகு ஊடகங்கள் அவர்களைப் பின் தொடர்கிறார்கள். பேட்டி காண்கிறார்கள். எதுவானபோதும் ஆதி ஒரு அண்டர்கிரவுண்ட் ஆர்ட்டிஸ்டாகவே தொடர்கிறார். சினிமாக்காரர்களின் வீட்டு வாசலிலோ, சேனல்களின் வாசல்களிலோ நிற்கும் ஆசையில்லை.

தமிழர்கள் வாழும் பல்வேறு நாடுகளில் தற்போது ஹிப்ஹாப் தமிழா குழுவினரின் இசை நிகழ்வுகள் நடைபெறுகிறது. இந்திய தேர்தல் ஆணையம் ‘தேர்தல் ஆனந்தம்’ பாடலுக்கு இவர்களைத்தான் அணுகினார்கள். இந்திய அரசாங்கத்தோடு இணைந்து இவர்கள் வடிவமைத்த தேர்தல் பாடல் இளைஞர்களுக்கு எழுச்சியூட்டி வாக்குப்பதிவினை அதிகரிக்கச் செய்தது.

ஹிப்ஹாப் தமிழாவில் அப்படியென்ன ஸ்பெஷல்?! தமிழ்தான் ஸ்பெஷல். முடிந்தவரைக்கும் அழகு தமிழில் சமகாலத்தினைச் சித்தரிக்கிறார்கள். இளைஞர்களின் மொழியில் விரிகிறது இவர்களின் பாடல்கள். தங்களது சமூக விமர்சனங்களை எதிர்ப்புகள் வரினும் முன் வைக்க தவறுவதில்லை. தமிழில் பேசுவதை வெட்கமாக கருதும் தலைமுறையை அத்தலைமுறையின் பிரதிநிதியே கேலி செய்கிறார். ஆதியின் அக்கறை உண்மையானது என்பதை அவரது சமீபத்திய நிகழ்ச்சியொன்றில் கண்டுகொண்டேன். தமிழ்நாட்டில் தமிழராய் இருந்துகொண்டு தமிழில் பேசுவதைக் கேவலமாக நினைப்பதே உண்மையான கேவலம் என்கிறார். அவரது ரசிகர்கள் கரகோஷம் செய்து ஒத்துக்கொள்கிறார்கள். தமிழுணர்ச்சியை தூண்டி காசு பார்ப்பதை வியாபாரி செய்வான். கலைஞன் செய்யமாட்டான். தங்கிலீஷ் பெண்களைக் கேலி செய்யும் ஓர் அழகான பாடல் ஆதியின் அடுத்த ஆல்பத்தில் வெளியாக இருக்கிறது. அதற்குப் பின் ‘ஹேய் வ்வாட்ஸ் அப் யார்ர்... கோன்னா ஹேங்க் அவுட்...’ பீட்டர்கள் கணிசமாகக் குறையும் எனும் நம்பிக்கை எனக்கிருக்கிறது.

பல்கலைக்கழகங்களும், பேராசிரியர்களும், மகாநாடுகளும் தமிழ் வளர்க்கிறேன் பேர்வழி என என்னமோ செய்துகொண்டிருக்கட்டும். என்னால் முடிந்ததை நான் செய்கிறேன் என கிளம்பியிருக்கிறார் ஆதி. அவர் செய்து முடிப்பார் என்றுதான் எனக்குத் தோன்றுகிறது. ஏனெனில் அவர் தன் முன்னோடி புரட்சிப்பாடகனாக நினைப்பது ‘எமக்குத் தொழில் கவிதை; நாட்டுக்குழைத்தல்; இமைப்பொழுதும் சோராதிருத்தல்’ என முழங்கிக் கிளம்பிய பாரதியை.

http://www.youtube.com/watch?v=F7r5MiwGMTA

http://www.youtube.com/watch?v=CVun2tIhY3k

அன்புடன் அழைக்கிறேன்

2011-12-10T10:42:00.005+05:30

2011 ஆம் ஆண்டிற்கான விஷ்ணுபுரம் விருது மூத்த எழுத்தாளர் பூமணி அவர்களுக்கு வழங்கப்பட இருக்கிறது. விருது வழங்கும் விழா கோவையில் வரும் 18-12-2011 (ஞாயிறு) அன்று நடைபெற இருக்கிறது. விழாவில் ஜெயமோகன், நாஞ்சில் நாடன், எஸ். ராமகிருஷ்ணன், யுவன் சந்திரசேகர், பிரதீபா நந்தகுமார், வே.அலெக்ஸ் ஆகியோருடன் இயக்குனர் பாரதிராஜாவும் கலந்துகொண்டு பூமணியை சிறப்பு செய்ய இருக்கிறார்கள். விழாவில், பூமணியின் படைப்புலகம் பற்றி ஜெயமோகன் எழுதிய ‘பூக்கும் கருவேலம்’ எனும் நூலும் வெளியிடப்பட இருக்கிறது. அடியேன் விழாவினை தொகுத்து வழங்குகிறேன். நண்பர்கள் அனைவரும் கலந்துகொள்ளும்படி கேட்டுக்கொள்கிறேன்.

அறம் வெளியீடு - ஈரோட்டில்...

2011-11-20T10:18:00.005+05:30

தமிழின் தன்னிகரற்ற படைப்பாளுமை ஜெயமோகனின் சமீபத்திய சிறுகதைகளின் தொகுப்பான ‘அறம்’ வரும் 26-11-11 (சனிக்கிழமை) ஈரோட்டில் வெளியாகிறது. நிகழ்வில் ஜெயமோகன், நாஞ்சில் நாடன், கல்பற்றா நாராயணன், பவா செல்லத்துரை, டாக்டர் ஜீவா, இயக்குனர் மிஷ்கின் ஆகியோர் கலந்துகொண்டு சிறப்புரை ஆற்ற உள்ளனர். ஈரோடு செங்குந்தர் மேல்நிலைப்பள்ளியில் மாலை 6 மணிக்கு விழா துவங்க இருக்கிறது. இலக்கிய ஆர்வலர்களை அன்போடு அழைக்கிறோம்.

எத்தியோப்பிய சிங்கம்

2011-11-02T14:54:00.001+05:30

உலகளாவிய எழுத்தாளுமைகள் பலரை அ.முத்துலிங்கம் செய்த நேர்காணல்களின் தொகுப்பு ‘வியத்தலும் இலமே’. எழுத்தாளத்துடிப்பில் இருப்பவனுக்கு மிகுந்த உத்வேகம் அளிக்கிற நூல். அடிக்கடி எடுத்துப் படிப்பேன். அந்நூலில் விதிவிலக்காக ஜெனிவீவ் எனும் மாரதான் ஓட்டப்பந்தயத்திற்குப் பயிற்சி பெறும் ஒரு பெண்ணுடனான உரையாடல் இடம் பெற்றிருக்கும். அந்த நேர்காணலை அமு ஓர் ஆப்பிரிக்க சொல்லாடலோடு துவங்கி இருப்பார்.

“ஆப்பிரிக்க காட்டில் சூரியன் எழும்போது மான் எழும்பும். அன்று, வேகமாக ஓடும் ஒரு சிங்கத்தைவிட அதிவேகமாக அது ஓட வேண்டும். அல்லது உயிர் பிழைக்காது.

ஆப்பிரிக்கக் காட்டில் சூரியன் எழும்போது சிங்கம் எழும்பும். அன்று, ஆக வேகம் குறைந்த ஒரு மானை விட அது வேகமாக ஓட வேண்டும். அல்லது உயிர் பிழைக்காது.

நீ சிங்கமோ மானோ சூரியன் எழும்போது எழு.

ஓடத்தொடங்கு.”

***
1974ல் எழுத்தாளர்கள் மாநாட்டிற்காக அமெரிக்காவின் அயோவா சிட்டிக்குப் பயணிக்கிறார் அசோகமித்திரன். கிட்டத்தட்ட 7 மாதங்கள் ஜாகை அங்கே. அமெரிக்க வாழ்வும், சந்திக்க நேர்ந்த மனிதர்களும்தான் ‘ஒற்றன்’. ஒவ்வொரு அத்தியாயங்களும் தனித்தனியாக ஒரு சிறுகதையின் அனுபவத்தை தரக்கூடியது. ஒட்டு மொத்த வாசிப்பில் தனித்துவமான நாவலாக உருப்பெறும். அசோகமித்திரனின் ஆல்டைம் பெஸ்டுகளில் ஒன்றாகக் கருதப்படும் படைப்பு.

ஒற்றன் எனும் தலைப்பிற்கு காரணமாக அமைந்தவர் அபே குபேக்னா எனும் எத்தியோப்பிய எழுத்தாளர். 27 நாவல்களுக்கு மேல் எழுதி அவரது நாட்டில் பெரும்புகழ் மிக்கவராக திகழ்ந்தார். எத்தியோப்பியாவில் அப்போது மன்னராட்சி நிலவியது. மன்னனின் மகனுக்கு நெருங்கிய நண்பராக அபே இருந்தார். தனது சமீபத்திய நாவலான ஒற்றனை பல்கலை பேராசிரியர் உதவியுடன் ஆங்கிலத்தில் மொழிபெயர்த்து வெளியிடும் முயற்சியில் தீவிரமாக இருந்தார்.

அபே குபேக்னா அயோவாசிட்டி எழுத்தாளர் சந்திப்பில் அசோகமித்திரனைத் தவிர வேறு எவரோடும் நெருக்கம் காட்டாத முசுடு. புதியதாக தைத்த ஒரு கோட்டினையே சதாசர்வ காலமும் அணிந்துகொண்டு வளைய வருபவர். சுத்தமாய் இருப்பதில் அவநம்பிக்கையும், குடிப்பதில் ஆர்வமும் கொண்டவர். ஏனோ எல்லோர் மீதும் கண்மூடித்தனமான கசப்புணர்ச்சி. கஜூகோ எனும் அழகிய ஜப்பானிய பெண் எழுத்தாளரோடு நெருங்கிப் பழகும் துடிப்பு அபேவுக்கு உண்டு. ஆனாலும், குபேக்னாவின் எண்ணம் ஈடேற வில்லை. அபேயின் பெயரைக் கேட்டாலே கஜூகா கரித்துக்கொட்டுவாள். இருவருக்குமான சந்திப்பில் ஏதோ ஒரு கசப்பு நிகழ்ந்திருக்கலாம்.

துரதிர்ஷ்டவசமாக கஜூகோ அசோகமித்திரன் மீது மிகுந்த அன்பாக இருந்தாள். இது குபேக்னாவுக்கு எரிச்சலை உண்டு பண்ணியது. கஜூகாவுடன் தனக்கு இடைவெளி ஏற்பட அமிதான் காரணம் என நினைக்கிறார். உச்சகட்டமாக ஒரு நாள் அசோகமித்திரனை அவர் விழத்தள்ளி அடித்தும் விடுகிறார். சில நாட்களில் அபே யாரிடமும் சொல்லிக்கொள்ளாமல், அயோவாசிட்டியை விட்டு வெளியேறி விடுகிறார்.

சில நாட்களில் எத்தியோப்பியாவில் புரட்சி எனும் செய்தி மட்டும் அசோகமித்திரனை வந்தடைகிறது. தனது நண்பன் குபேக்னா என்னவானார் எனும் கவலையோடு அந்த அத்தியாயத்தை முடித்திருப்பார் அசோகமித்திரன். முற்றிலும் நெகட்டிவாகவே நடந்துகொள்கிற குபேக்னா மீது நமக்கு எள்ளளவும் எரிச்சல் வராது. மாறாக பரிதாபமும், கழிவிரக்கமுமே உண்டாகும். ஆம், நாம் குபேக்னாவை அசோகமித்திரனின் இதயத்தின் வழியாகவே பார்க்கிறோம். இயல்பிலேயே எத்தியோப்பியா எனும் சபிக்கப்பட்ட தேசத்தின் மீது பொங்கும் பாசமும், குபேக்னாவின் தாழ்வுணர்ச்சியும், அவநம்பிக்கையும் நமக்கு பரிவை உண்டாக்குகிறது.

***

குபேக்னா என்னவாகியிருப்பார்?! இப்போது அவருக்கு என்ன வயதிருக்கும்?! எத்தியோப்பியாவில் என்ன செய்துகொண்டிருப்பார்?! எனும் சிந்தனையிலேயே உறங்கிப்போய்விட்டேன். விடிந்ததும் இணையத்தில் குபேக்னாவைக் குடைந்துகொண்டிருந்தேன். எத்தியோப்பிய அரசின் வீழ்ச்சிக்குப் பின் சில வருடங்களிலேயே குபேக்னா இறந்து விட்டார். அவரது ஒரிரு நாவல்கள் எத்தியோப்பியாவில் தடை செய்யப்பட்டன. அவரது ஆசைப்படி ஒற்றன் ஆங்கில மொழிபெயர்ப்பில் வெளியாகி இருந்தது. அவரது நாவல்கள் தற்போது பெரிதாக வாசிக்கப்படவில்லை. ஆனால், அபே குபேக்னாவின் வரிகள் இன்று உலகம் முழுவதும் ஒரு பிரபலமான சொல்லாடலாக, உத்வேகமூட்டியா, தன்னம்பிக்கையளிப்பதாக, ஒடுக்கப்பட்டவர்களின் குரலாக வலம் வந்துகொண்டிருக்கிறது... அவ்வரிகள்

“ஆப்பிரிக்க காட்டில் சூரியன் எழும்போது மான் எழும்பும். அன்று, வேகமாக ஓடும் ஒரு சிங்கத்தைவிட அதிவேகமாக அது ஓட வேண்டும். அல்லது உயிர் பிழைக்காது.

ஆப்பிரிக்கக் காட்டில் சூரியன் எழும்போது சிங்கம் எழும்பும். அன்று, ஆக வேகம் குறைந்த ஒரு மானை விட அது வேகமாக ஓட வேண்டும். அல்லது உயிர் பிழைக்காது.

நீ சிங்கமோ மானோ சூரியன் எழும்போது எழு.

ஓடத்தொடங்கு.”

நாகர்கோவில் எக்ஸ்பிரஸ்

2011-10-16T22:46:00.001+05:30

கம்பார்ட்மெண்ட் முழுக்க நிலக்கடலை தொலி கிடக்கும். கூடவே, பனங்கிழங்கு பீலியும், தும்புகளும். இதுவே பண்டிகைகளைப் பொருத்து கரும்புச் சக்கைகள், சம்பா அவல் சிதறல் என கிடக்கலாம்.

டி.டி.ஆர்., வள்ளென்றுதான் விழுவார். அவரைச் சொல்லி குற்றமில்லை. நாகர்கோவிலிலோ வள்ளியூரிலோ ஏறின அண்ணாச்சி ‘கண்டக்டர் தம்பி... திர்னெலி எப்பொ வரும்’ என கடுப்பை கிளப்பி இருப்பார்.

சீட்டு நம்பர், பெர்த் நம்பர் என இரண்டு எண்கள் எல்லா டிரெய்னிலும் இருக்கும். இரண்டில் ஏதாவது ஒன்று மேட்ச் ஆனால் போதும் என்பது இதில் பயணிப்பவர்களின் பொது அபிப்ராயம். இதுதான் என் பெர்த் என வாதிடும் எவரும் வென்றதில்லை. ‘ரெண்டு நம்பர் போட்டு வெச்சவன்ட போயி கேளுலெ... எங்கிட்ட ஏன் எழவு எடுக்க...’ (நான் சிலமுறை ‘பிரதிவாதி’ சீட்டில் இருக்கும் எண்ணிற்கான பர்த்தில் போயாவது சென்று படுத்துவிடலாமென முயற்சித்தால், அங்கனக்குள்ளயும் ஒரு அண்ணாச்சி சாமியாடிக்கொண்டிருப்பார்)

சாப்பாட்டு பொட்டலத்தை அவிழ்த்து விட்டு அநியாய விலை கொடுத்து வாங்கின அக்குவாபீனாவை ஓபன் பண்ணிய அடுத்த நிமிடமே ‘தண்ணீ கொஞ்சம் கிடைக்குமா தம்பீ...’ என சர்வ நிச்சயமாக ஒருவர் கேட்பார். வாங்கி மடக் மடக்கென குடித்து விட்டு மிச்ச தண்ணீரில் கை கழுவி வாயும் கொப்பளித்து விட்டு கடமையுணர்ச்சியோடு காலி பாட்டிலைத் திரும்ப தருவார் ‘எந்த ஊர் தண்ணீடே... எழவு சப்புன்னுல்லா இருக்கு’ எனும் ஒருவரி விமர்சனம் பதிலீடாகக் கிடைக்கலாம்.

‘விஎஸ்கே செட்டுல டின்னு வருதுடே. கச்சாத்துல எத்தனைன்னு பாத்து எண்ணி எறக்கி வைய்யி. லோடு மேன் நான் இல்லண்ணா டின்னுக்கு ஆறு ரூவா கேப்பான் தாயோளீ... அவனுக்கு 5 ரூவாய்க்கி மேல சல்லிப்பைசா கொடுக்காத... கடய எடுத்து வெக்கயில வெங்காய மூடய மறந்து தொலச்சிடாதல. தக்காளி கெடந்து நாறுது. சவம் மீனாட்சி ஓட்டல்காரன் கேட்டான்னா ரெண்டு, மூனு கொறச்சி தள்ளிடு...ஏய்... அண்ணாச்சி ஊர்ல இல்லன்னு சாயங்காலமே கடய சாத்திராதீங்கலே... சாவிய பத்திரமா அக்காட்ட கொடுத்து வீட்டுக்குப் போங்க...கம்பெனிக்காரன் எவன் வந்தாலும் அண்ணாச்சி ஊர்ல இல்ல.. பெறவு வான்னு சொல்லு...ரெகுலர் ஆளுககிட்ட பதனமா பேசுங்கலே. எவன் கேட்டாலும் ஓசி சிரெட்டு கொடுக்காதீய... ’ என ஒவ்வொரு பெட்டிக்கும் உச்சஸ்தாயில் ஏதாவது ஒரு அண்ணாச்சி இருந்த இடத்திலிருந்தபடியே தன் அப்பரஸெண்டுகளிடம் மன்றாடிக்கொண்டிருப்பார். ஆனால், செல்போன் என்பது ஒலிபெருக்கி அல்ல. அதில் மெதுவாகப் பேசினாலே, எதிர்முனைக்கு கேட்கும் என்பதை ஏன் இதுவரை யாரும் அவருக்குச் சொல்லிக்கொடுக்க முயலவில்லை என்பதுதான் எனக்கு புரியாத புதிர்.

கழிப்பறைக்கு வெளியே இருந்து திறப்பதற்கான ஒரு கொண்டி தவிர, உள்ளேயிருப்பவர்கள் பூட்டிக்கொள்ள ஒரு கொண்டி இருப்பது முட்டாள்தனமன்றி வேறென்ன?! முன் யோசனை இன்றி கதவைத் திறந்துவிட்டால், இடுப்பு வரை ஏற்றி விட்ட வேட்டியும், தோளில் கோடு போட்ட அன்- டிராயர் சகிதமாக அண்ணாச்சி ‘குத்தவெச்சாசனம்’ செய்து கொண்டிருப்பார். வெளியே வந்ததும் ‘கொள்ளக்கி இருக்குதவன எட்டிப்பாக்கியே அறிவு இருக்காலே... செத்த மூதி...’ என்பார்.

புத்தகத்தை எடுத்து அட்டையைப் புரட்டியிருக்க மாட்டோம். சட்டென்று பாய்ந்து விளக்கையணைத்து விட்டு பிறகு உத்தமரைப் போல ‘தம்பீ... வாசிக்கியளோ’ என பதமாக கேட்பார்கள். இவர்களாவது பரவாயில்லை. ஒருமுறை ஒரு பெரியவர் ‘வெள்ளனே எதும் பரீச்சயா’ என்றார். நான் இல்லையென தலையாட்டி கதை புஸ்தகம் என்றேன். அப்புறம் என்ன எழவுக்குடே லைட்ட போட்டு எரிக்குதே... கரண்டு பில்லு எவம்லே கட்டுகது’

லேசாகப் பேச்சுக்கொடுப்பவர்கள் பெருசாக ஆப்படிப்பார்கள். தம்பி எந்த ஊருக்குப் போறீய என துவங்குவார்கள். ‘கோயம்புத்தூரா... எம்மவன் வேல்முருகன் அங்கனதான கட வச்சிருக்கான். நெல்லை ஸ்டோர்ஸூன்னு. தெரியுமா அவன?!’ ஆகச் சிக்கலான கேள்வி. கோவையில் தடுக்கி விழுந்தால், ஒரு நெல்லை ஸ்டோர்ஸ்தான். எந்த ஏரியாவுல என மையமாக கேட்டு வைப்பேன். மேட்டுப்பாளையம் ரோட்டுல என பதில் வரும். மேட்டுப்பாளையம் வரைக்கும் மேட்டுப்பாளையம் ரோடுதான்... எந்த ஏரியான்னு சொல்லுங்க என சொன்னால் ஆச்சு. ‘ஏய்... எத்தன வருசமாட்டு எனக்க மவன் அங்க இருக்கான்... மேட்டுப்பாளையம் ரோடு நெல்லை ஸ்டோருன்னு கேட்டா தொட்டில்ல கெடக்க புள்ள கூட சொல்லுமே... மெயினான எடத்துல இருக்க அவங்கடய தெரியல்லங்க... நீயெல்லாம் என்னத்தப் பொழச்சி...’ கோவை வரும்வரை நம்மை எரிச்சலாகவேப் பார்த்துக்கொண்டிருப்பார்கள்.

ஓபன் டிக்கெட் வாங்கிக்கொண்டு ரிசர்வில் ஏறி படுத்துக்கொள்ளுபவர்கள். டிடிஆரையும், பயணிகளையும் படுத்தும்பாடு சொல்லில் ஒளிரும் சுடர். ஒருமுறை முழங்கை வரைக்குமான தொள, தொள சட்டையும், கதர் வேட்டியும் அணிந்த பெரியவர் ஒருவர் ஓபன் டிக்கெட்டோடு அப்பர் பர்த்தில் படுத்துக்கொண்டார். தன்னுடைய ரிசர்வ்டு டிக்கெட்டைக் காட்டி அவரோடு மன்றாடிக்கொண்டிருந்தார் ஒருவர். ‘வெள்ளக்காரங்கிட்ட சண்டயப் போட்டு வண்டிய வாங்கி வுட்டவம்ல நாங்கள்லாம்... செம்பகராமம்பிள்ளன்னு ஆரல்வாய்மொழில வந்து கேட்டுப்பாருல... உன்னய மாதி காசு கொடுத்துதாம்ல நானும் ஏறியிருக்கன். இவ்வளவு சீட்டு சும்மா கெடக்குதுல்லா... அங்கன போயி கட்டய சாயில... இங்கன வந்து கேறுகே...தூமைவுல்லா...’

அப்பர் பெர்த் என்றால் காற்றாடியைப் போட்டதும் சாணி மணம் கமழும். காரணம் வேறொன்றும் இல்லை. தங்களது பாதரட்சைகளின் பாதுகாப்பு கருதி அவற்றை ஃபேனின் மேல் கச்சிதமாகச் சொருகி வைத்திருப்பார்கள்.

ஆனபோதும், ஆனபோதும்… கோவையிலிருந்து கிளம்பும்போதும் சரி, திருநெல்வேலியிலிருந்து திரும்பும்போதும் சரி ‘ஏல, லேய், ஏய் மக்கா, மக்களே, தம்பீ, அண்ணாச்சி’ என ஏதோவொரு பதத்தில் விளித்து... ஏழெட்டு கேள்விகளில் நமக்கும் அவருக்குமான பொது மனிதர் ஒருவரைக் கண்டுபிடித்து ‘அவாள் நல்லாருக்காளா... தங்கமான மனியனாச்சே’ என விசாரித்து ஊர் கதை, குடும்ப கதைகளைக் கேட்டறிந்து...பனங்கிழங்கையோ, முந்திரிக்கொத்தையோ தின்னக் கொடுத்து, தாண்டவன்காடு வந்தீங்கன்னா தவசி நாடார் வீடு எதுன்னு கேட்டு வாங்க...தசரா ஜே..ஜேன்னு இருக்கும் என அழைக்கவும் தவறாமல், இறங்கும் போது தோளைத் தட்டி ‘தம்பீ...அப்பா, அம்மாக்கள வயசான காலத்துல வச்சி காப்பாத்துங்கடே...அவாள் மனசு குளிர்ந்தாதான் வாழ்க்கைல முன்னுக்கு வரமுடியும்’ என புத்திமதி சொல்லி விடைபெறும் மனிதர்கள் இந்த ரயிலெங்கும் நிறைந்திருக்கிறார்கள். அவர்கள் ஏதோ ஒரு சாயலில், சிறு அசைவில், எச்சில் தெறிக்க சிரிக்கும் சிரிப்பில் பெரியப்பாவை, சின்ன தாத்தாவை, கடையநல்லூர் மாமாவை, அப்பாவை, பெரிய அத்தானை, எட்டாம் வகுப்பெடுத்த பால்துரை சாரை, பருவம் பார்க்கும் ஏசுவடியானை நினைவுபடுத்துபவர்களாக இருந்துவிடுவது என்றும் பிடிபடாத ஆச்சர்யம்.

திருப்பூரில் எஸ்.ராமகிருஷ்ணன்

2011-09-23T18:27:00.002+05:30

திருப்பூர் சேர்தளம் நண்பர்கள் எழுத்தாளர் எஸ்.ராமகிருஷ்ணன் அவர்களுடன் வரும் ஞாயிறு (25-09-2011) அன்று வாசக சந்திப்பு ஒன்றிற்கு ஏற்பாடு செய்துள்ளனர். திருப்பூர் குமரன் சாலையில் உள்ள ஹோட்டல் அரோமாவில் மாலை 4:30 மணிக்கு உரையாடல் துவங்குகிறது. நண்பர்கள் இந்த நல்வாய்ப்பினைப் பயன்படுத்திக்கொள்ளவும்.

மனக்காளான்

2011-08-30T16:52:00.001+05:30

சென்டிமெண்டல் இடியட் என்பதன் சரியான மொழிபெயர்ப்பு ‘சுரணையுள்ளவன்’

எதையும் இன்றே செய்தாக வேண்டுமெனும் அவசியம் இல்லை; நாளை என்றொரு நாள் இருக்கையில். # de motivation corner

நவீன கவிதைகள் வாசிக்கையில் குமட்டல் ஏற்படுவது என் தனிப்பட்ட பிரச்சனையா அல்லது உங்களுக்கும் இப்படித்தானா?!

மாமல்லன் - ருத்ரன் - இத்தனை பொருத்தமாக பெயர் அமைவது அபூர்வம். நான்-ஸ்டாப் அடிதடி!

ஊஞ்சல் ஆடி உடம்பை குறைக்க இயலாது.

விழிதிகழ் அழகிகள் என்னை ட்வீட்டரிலும், முகநூலிலும் ஃபாலோ செய்தால் போதும். நேரில் வேண்டாமே. ப்ளீஸ்! # கோரிக்கை

நதியின் நினைவில் ரதியின் குளியல்!

வாழ்வு ஒரு மல்யுத்த மேடை. ஒரு ‘பஞ்ச்’ வாங்கி விழுந்து விட்டால், 10 எண்ணுவதற்குள் எழுந்தாக வேண்டும். நான் எழுவேன்.

தன்னையே பேசுதல் தற்கொலைக்குச் சமம்!

அப்பனுக்குப் பயப்படுதலே ஞானத்தின் ஆரம்பம்!

நித்தியானந்தாவை அவரது குதிரை கீழே தள்ளிவிட்டதாம். எவ்ளோ ‘பெரிய குதிரைகளையெல்லாம்’ ஹேண்டில் பண்ணினவர் அவர்?! :)

என்னை நன்றாக இறைவன் படைத்தனன்; நின்னை நன்றாக நினைந்துருகுமாறு # காதல் பித்து

இந்தக்காலத்துல இப்படியொரு புள்ளையா என எனைப் பார்க்கும்போதெல்லாம் வியத்தலை தாய்மார்கள் கைவிடல் வேண்டும் # கோரிக்கை

இயக்குனர் மணிரத்னத்திற்கு பிறந்த நாள் வாழ்த்துக்கள்; அவரும் என்னுடைய பிறந்த நாளுக்கு மறக்காமல் வாழ்த்துவார் என நம்புகிறேன்.

‘ஸீ த்ரூ’ ஹெல்மெட் கிடைத்தால் கொஞ்சம் பெட்டர். உள்ளிருப்பவன் அழகன் என்று பாவையருக்கு தெரியவேண்டுமே # ஆதங்கம்

ஒரு விக்; காதோரம் கனத்த கிருதா; கருத்த முறுக்கு மீசை முடிந்தால் ஒரு மச்சம் என தன் கெட்டப்பை தங்கபாலு மாற்றினால் மட்டுமே அரசியல் எதிர்காலம்.

பிட்னெஸ் ஒன்னில் என்னுடன் ஏராளமான பெண்களும் உடற்பயிற்சி செய்கிறார்கள். இவர்களுள் எத்தனை பேர் என்னுடைய வாசகியர் என்று குழப்பமாக இருக்கிறது.

ஆர்மோனியம், தபேலா இல்லாமல் நாடகம் பார்க்க என்னவோ போல் இருக்கிறது # தியேட்டர் ஃபெஸ்டிவல்

இனி முகநூலில் உருப்படியான விஷயங்களை மட்டுமே எழுதச் சொல்லி ஒரு தோழி கேட்டுக்கொண்டாள். உருப்படி 1) அங்காடித் தெரு அஞ்சலி கோவையில் எழுந்தருளியுள்ளார்; உருப்படி 2) எழுத்தாளர் நாஞ்சில் நாடனின் ரிங்டோன் ‘நான் போகிறேன் மேலே மேலே...’

’டேட்டா பேஸ்’ என்பது ஒரு சாவிதான். அதை ஜேப்பிலேயே வைத்துக்கொண்டிருப்பதில் பிரயோசனம் இல்லை. பூட்டைத் திறந்தால்தான் புதையல் கிடைக்கும்.

தமிழக பள்ளிகளில் சொல்லித்தரப்படும் பெரும்பாலான உடற்பயிற்சிகள் ‘அந்தி வரும் நேரம்...’ பாடலில் இருந்து எடுக்கப்பட்டவை.

எல்லா டிக்ஸ்னரியிலும் தேடிப்பார்த்துவிட்டேன். ஜோவியல் என்பதற்கு பல்லிளித்தல் எனும் பொருளில்லையாம்.

எதையாவது ஒன்றைப் பற்றி ஓயாமல் கரைந்து கொண்டே இருப்பதை கவுன்சிலிங் என வரையறுக்கலாம்.

குழுவாக கூடி அடிக்கடி வெட்டித்தனமாகப் பேசிக்கொண்டிருப்பதை விட, சும்மாயிருத்தல் சாலச் சிறந்தது. கலெக்டிவ் உளறல்களை விட தனிநபர் உளறல்கள் கொஞ்சம் பரவாயில்லை ரகம்!

‘incentive' என்பது சாராயம் வாங்கிக்கொடுத்து சாக்கடையை சுத்தம் செய்யச் சொல்வது போலத்தான். # டீமோகார் ( டீ மோட்டிவேஷன் கார்னர்)

தகுதியானவன் அங்கீகாரம் மறுக்கப்படும் இடங்களை விட்டு மெளனமாக நகர்ந்து விடுகிறான்.

ரயிலில் பயணித்துக்கொண்டிருந்தேன். எனது கம்பார்ட்மெண்டில் கணிசமான பெண்கள். பக்கவாட்டு பர்த்தில் படுத்திருந்தவர் உற்சாகமாக விசிலில் பாடல்களை உருவாக்க முனைந்துகொண்டிருந்தார். உறங்கும் நேரம் நெருங்கியும் சேட்டை குறைகிற மாதிரி தெரியவில்லை. திடீரென நான் சத்தமாக “கிருஷ்ணா வந்தாச்சி...” என்றேன். கொல்லென சிரித்தது ரயில். அதன்பிறகு அவர் விசிலடிக்கவில்லை.

கோவை செல்ல செண்ட்ரல் வந்தோம். பத்தாவது பிளாட்பாரத்தில் சேரன் நின்று கொண்டிருந்தது. ஒன்பதாவது பிளாட்பாரத்தில் நிஜாமூதின் நகர்ந்துகொண்டிருந்தது. உடன்வந்த மருமகன் “மாமா... அந்த டிரெயின்தான் முதல்ல போகுது... வா ஓடிப்போய் ஏறிக்கலாம்...”

888 மார்க்குகள் வாங்கி அண்ணா யூனிவர்சிட்டி கவுன்சிலிங் ஹால் வாசலில் தேவுடு காத்துக்கொண்டிருக்கும்போது மருமகன் சொன்னான் “இந்தக் காலேஜ் கூட பரவால்ல மாதிரிதான் இருக்கு...வேணும்னா இங்கயே கூட படிச்சிக்கிறேன். ஒண்ணும் பிரச்சனையில்ல”

போன வாரத்தில் ஒருநாள் விசய் அவர்களின் தந்தையார் எஸ்.ஏ.சந்திரசேகர் கோவை வந்திருந்தார். ஊர் முழுக்க போஸ்டர் ஒட்டி இருந்தார்கள். “எங்கள் அப்பாவே...!”

வடபழனியில் கண்டேன் “சிம்ரன்’ஸ் ஆப்பம் கடை!” சிம்ரன் ஆப்பக்கடை என்றால் கூட பரவாயில்லை. “ ‘ஸ் “ அப்பாவியான எனக்கே வேறு மாதிரியான அர்த்தங்களைக் கொடுக்கிறது.

மலைச்சரிவில் முன்னால் பயணிக்கும் காரிலிருந்து வீசப்படுகிறது ஒரு காலி பாட்டில். பைக்கை நிறுத்தி அதை குப்பைத் தொட்டியில் போட்டுவிட்டு தன் பயணத்தை தொடர்கிறான் ஓர் இளைஞன். எனக்கு அவனைப் பற்றி தெரிந்துகொள்வதற்கு இதற்கு மேல் எதுவும் தேவையில்லை.

”விஜய் டிவி புரொமோல டைரக்டர் விஜய் பேசிக்கிட்டு இருந்தாரு... தெய்வத்திருமகளுக்காக 3 வருஷம் உழைச்சேங்கிறாரு... ஏன்யா ஒரு டிவிடிய மனுஷன் 3 வருஷமாய்யா பார்ப்பான்...?!” - ரமேஷ் வைத்யா போனில்...

ஜல்லிப்பட்டி பழனிச்சாமி எனும் மகத்தான படைப்பாளி இலக்கிய உலகில் தொடர்ந்து நிராகரிக்கப்படுவதன் மர்மம் என்னவோ?!

மனம் உபன்யாசங்களிலும், ஆன்மிக சொற்பொழிவுகளிலும் நாட்டம் கொள்கிறது. உள்ளூர் தடித்தாண்டவராயன்கள் சிடிக்கள் கொடுத்து உதவவும் (நண்பர்கள்னு சொன்னா மட்டும் கொடுத்துடறாய்ங்களா...)

என்னோடு உரையாடிய பெண்கள் சாட்டினை வெளியிட்டால்தான் நான் எத்தனை கிரியேட்டிவானவன் என்பது தெரியவரும் # கோரிக்கை

பித்தேறிய சொற்கள்; களிம்பேறிய நினைவுகள்; பிரியத்தின் நிழற்தடம்; கட்டற்ற கனவுகள்; சொற்களின் மற்போர் என சில வார்த்தைகள் சிக்கி இருக்கின்றன. கவிதை தேறும் அபாயம் இருக்கிறது. மகனே செத்தீங்கடா...!

நான் எதையேனும் நேரம் ஒதுக்கி வாசித்து விட்டால், அதற்கு ஓர் இலக்கிய அந்தஸ்து வந்து ஒட்டிக்கொள்வதை அவதானிக்கிறேன்.

ஐ.ஐ.டி நுழைவுத்தேர்வு எழுதிய 923 கோவை மாணவர்களில் ஒருவர் கூட தேர்ச்சி இல்லை. பெற்றோர்களிடம் ஐஐடி ஆசை காட்டி, உங்கள் பிள்ளைகளை அதற்கென தயார் செய்கிறோம் என பணம் பிடுங்கும் பயிற்சியகங்கள் கோவையில் ஏராளமாய் இருக்கின்றன. மூன்றாம் வகுப்பு பிள்ளைகளைக் கூட குறிவைத்து தாக்கும் கும்பல் அது. விதம் விதமாய் தேர்வுகள் நடத்துவார்கள். ஆயிரக்கணக்கில் பணம் கேட்பார்கள். ஒருவகையில் இந்த தோல்வி வரவேற்கத்தக்கது.

‘As god loves you, please give me 50 paisa...!' என தெளிவான ஆங்கிலத்தில் சரளமாகப் பேசி பிச்சையெடுக்கும் ஒருவரை இன்று கோவை ரயில் நிலையத்தில் கண்டேன். பார்வைக்கு கடும் பைத்தியம் போல இருந்தார். அழுக்கேறிய, இடுப்பிற்குக்கீழ் எதையும் மறைக்கவேண்டிய அவசியமில்லாத ஆடைகள். கக்கத்தில் பொறுக்கிச் சேர்த்த குப்பைகள் அடங்கிய சிறிய சிமெண்டு சாக்கு பை. கண்களில் குறுகுறுப்பான ஒளி; எனக்கு இயல்பிலேயே ஆங்கிலத்தோடு தகராறு என்பதால் அவர் பேசியதில் அடிக்கடி காதில் விழுந்தது ‘As god loves you, please give me 50 paisa...!' வாசகம் மட்டுமே. ‘உங்களையெல்லாம் நேசிக்கும் கடவுள் என்னை நேசிக்கத் தவறிவிட்டார். எனக்கு 50 பைசா கொடுக்க உங்களுக்கு என்ன கேடாம்..?!’ என்பதுதான் சப்-டெக்ஸ்ட் என நினைத்துக்கொண்டேன்.

கொஞ்சம் பிரயத்தனப்பட்டால், இவரது லைஃப் ஸ்டைலை மாற்றிவிடலாம். நான்கு பேர் பார்க்கிற மாதிரி இவரது காலில் விழுந்து வணங்கி, சட்டைப்பைக்குள் சில நூறு ரூபாய் தாள்களைத் திணித்து விட்டால் போதும். அதன்பிறகு இங்கிலீஷ் சாமியாரை வழிபடும் முறை, சிறப்பு கட்டணச் சேவை, அண்ணாரின் அருள்வாக்கு, திரையுலக பிரபலங்கள் மற்றும் எழுத்தாளர்கள் தேடி வந்து காலில் விழுதல், மருத்துவம் மற்றும் கல்வி நிறுவனங்கள், அறக்கட்டளைகள் என பிஸியாகி விடுவார். பொறாமையில் ஒன்றும் செய்யாமல் நகர்ந்து விட்டேன்.

வறுத்த நிலக்கடலைப் பருப்புகளோடு, ஒரு துண்டு புதுக்கருப்பட்டியையும் சேர்த்துச் சாப்பிட்டுவிட்டு... ஒரு சொம்பு தண்ணீரை குடித்து விட்டுப் படுக்கப்போகிறேன்.

கருத்து கணிப்பு நடத்தலாம் என எடிட்டோரியல் தலைமை முடிவு செய்தவுடன், ஏரியா நிருபர்களுக்கு தகவல் பறக்கும். கேட்க வேண்டிய கேள்விகளின் பட்டியல் தயார் செய்யப்பட்டு அனுப்பி வைப்பார்கள். ஏரியா ரிப்போர்ட்டர்கள் என்கிற இனத்தைச் சேர்ந்தவர்கள் எந்த ஏரியாவுக்கும் போய் செய்தி சேகரிக்கும் வழக்கம் எப்போதோ காலாவதியாகி விட்டது. உள்ளூர் தினசரிகள், செல்போன் மூலம் அல்லது புகைப்படக்காரரை அனுப்பி என அவர்களை வந்தடையும் செய்திகள் மூலமே ரீ-ரைட் பிழைப்பை நடத்துபவர்கள் அவர்கள். எனவே,கருத்துக்கணிப்பு படிவத்தை பார்த்ததும் அவர்களுக்கு குமட்டிக்கொண்டு வரும். செல்போனை நோண்டி தங்களுக்கு தெரிந்த ஒரு 10 பேருக்கு போனைப் போடுவார்கள். அந்த 10 பேரில் பாதி பேர் வாய்ச்சவாடல் வெங்கப்பயல்களாக இருப்பார்கள். ஓட்டு போடும் வழக்கம் இருக்காது. அவர்களது வெர்ஷனை வாங்கி படிவங்களை நிரப்பி அனுப்பி விடுவார்கள். கடைசியில் சிறுபிள்ளை வெள்ளாமை கதைதான். உண்மையான தகவல் வீடு வந்து சேராது.

இதைப் படிப்பவர்களே உங்கள் ஆயுளில் என்றாவது ஒருநாள், ஏதாவது ஒரு கருத்துக்கணிப்பை எதிர்கொண்டிருக்கிறீர்களா?! முகநூலில் இருக்கும் என் ஆயிரத்துச் சொச்ச நண்பர்களில் எவரும் எந்த கருத்துக்கணிப்பிலும் பேசி இருக்கமாட்டார்கள் என்பது என் அசைக்கமுடியாத நம்பிக்கை. உண்மையான வாக்காளர்கள் ஏரியா ரிப்போர்ட்டர்களின் நட்பு வட்டத்தில் இருக்கும் அளவிற்குச் செழிப்பானவர்கள் இல்லை. அதனால், அவர்களது அபிப்ராயம் வெளிவர வாய்ப்பில்லை. பத்திரிகைகள் தங்களது நிருபர்களை விட அலுவலக பியூன்களை அதிகம் நம்பலாம்.

முன்பெல்லாம் விம எனக்கு அவ்வப்போது போன் செய்து பேசுவார். இப்போது சுத்தமாக அவர் அழைப்பதில்லை. நான் இலக்கியத்திற்கு உள்ளே இருக்கிறேனா அல்லது வெளியே இருக்கிறேனா என்று அச்சமாக உள்ளது.

முதன்முதலாக ஏரோஃபிக்ஸ் வகுப்பில் கலந்துகொண்டேன். டிரெய்னர் உள்பட அத்தனை பேரும் இளம்பெண்கள். ‘கூச்சம் தவிர்’ என்று எண்ணித் துணிந்தேன். அகண்ட கண்ணாடியில் அஜீத்குமார் மாதிரியே யாரோ ஆடுகிறார்களே என்று ஊற்றுக் கவனித்தால், அடக்கடவுளே... அது நான்தான். நெற்றியில் கைக்குட்டையை கட்டி திருப்பிப்போட்டு குத்தும் ஆட்டங்களை விட எளிதான அசைவுகள்தான் எனினும், ஆடச்சிரமமாய் இருக்கிறது. பத்து நிமிடங்களில் குடல் வாய்க்கு வரும் அளவிற்கு மூச்சிரைக்கிறது. தொப்பையைக் குறைப்பதற்குள் நான் ஒருவழியாகி விடுவேன் போலிருக்கிறது.

முகமது கைஃப் மாதிரி உடம்பை இளைத்து, என் அதகள காமெடி அசைவுகளுக்கு நமுட்டுச் சிரிப்பை வெளிப்படுத்தும் சேட்டு ஃபிகர்களின் தூக்கத்தை கெடுப்பதே என் உடனடி லட்சியம். விஜிமேல் ஆணை

உங்களுக்குத் தெரிந்திருக்கக் கூடியவர்கள் என்று முகநூல் அழகழகான பெண்களை அறிமுகப்படுத்துகிறது. முகநூலின் இந்த துர்பிரச்சாரம் என்னை பதட்டப்பட வைக்கிறது. கேண்டிக்கு தெரிந்தால், நப்பி விடுவாள்.

பல்லிடுக்கு மாமிசமாய்
நினைவிடுக்கில் உறுத்துகிறாய்
சொல்லடுக்கின் சுடர் ஒளியே - நின்
கண்ணசைவில் கவி பிறக்கும்

ஊண் காட்டிச் சிரிக்கின்றாய்
உன்மத்தம் கொள்கின்றேன்
ஊரறிய முகநூலில்
உன் புகழை தெளிக்கின்றேன்

என்னுடைய அனுமதி இல்லாமல் புகைப்படங்களை முகநூலில் இருந்து தரவிறக்கம் செய்து பலரும் தங்களது கணிணியில் ஸ்கிரீன் சேவராகப் பயன்படுத்துகிறார்கள் என்று அறிகிறேன். இது குற்றம். படம் தேவைப்படுவோர் “உசுருக்குச் சமானம்டே கூலிங்கிளாசு” என டைப் செய்து ஒரு ஸ்பேஸ் விட்டு தங்களது மின்னஞ்சல் முகவரியை டைப் செய்து visalatchi.ram@gmail.com என்ற மின்னஞ்சல் முகவரிக்கு மெயில் செய்தால், என் முதன்மை வாசகியும், அணுக்கத் தொண்டருமான விஜி எனது லேட்டஸ்ட் படங்களை உங்களுக்கு அனுப்பிவைப்பார்.

இன்கிரிமென்ட் பெற இனிய வழிகள்!

2011-08-23T21:20:00.001+05:30

விசாரித்துப் பார்த்ததில் அப்பரைசல் பேப்பர்களைக் கிழித்து காது குடைவதுதான் உலகியல்பு என்பது தெரியவருகிறது. சாதித்துக் கிழித்தெல்லாம் ஊதிய உயர்வு பெறும் யதார்த்த காலகட்டத்தைத் தாண்டி பின் நவீனத்துவ யுகத்தில் வாழ்கிறோம். பயமுறுத்தியோ அல்லது பரிதாபப்பட வைத்தோதான் சல்லி பெயர்த்தாக வேண்டும். நெடுநாள் ஆய்வுகளுக்குப் பின் எனது லட்சோப லட்ச வாசகர்களுக்காக சில டிப்ஸூகளை வழங்குகிறேன்.

1) ‘ஹேங்க் ஓவர்’-ல் வரும் தாடிக்காரன் போல தோற்றம் மாறுகிறவரைக்கும் முடிவெட்டுதல், முகச்சவரம் செய்தல், தலைக்கு எண்ணெய் தேய்த்தல், தலை சீவுதல் ஆகிய நான்கினையும் தீவிரமாக கைவிடல் வேண்டும். உங்களது பார்வை டிஷ் ஆண்டனா போல் வான் நோக்கியோ அல்லது தெரு விளக்கு போல தரை நோக்கியோ மட்டும் இருக்கட்டும். ‘ஏன் தம்பி சேவிங் பண்ணலையா’ எனக்கேட்கும் எவரிடமும் ‘காசில்லை சார்...’ என கூசாமல் சொல்ல கற்றுக்கொள்ள வேண்டும்.

2) பரணில் ஏறி தாத்தாக்களின் பழைய பட்டன் போன சட்டைகளைத் தேடி எடுத்து அணிய வேண்டும். பித்தான்கள் இல்லாத இடங்களில் ஊக்குகளைப் பயன்படுத்த வேண்டும். இம்முறையில் ஒரு சட்டைக்கு குறைந்தபட்சம் 4 ஊக்குகளேனும் இருத்தல் உசிதம்.

3) ஒரு ஞாயிற்றுக்கிழமை காலை மேலாளரின் வீடு தேடிப் போய் ‘சார்... பழைய சட்டை, பேண்ட் எதுனா இருந்தா கொடுங்க சார்...’ என கேட்டு கலவரப்படுத்தலாம்.

4) உங்களது மேஜையில் மானேஜர் கண்ணில் படும்படி சீசன் டவல், டூத் பிரஷ், டூத் பேஸ்ட், சோப்பு டப்பா, சீயக்காய் பொடி ஆகியவற்றை அடுக்கி வைத்துக்கொள்ளவும். என்ன தம்பி இது என பரிவுடன் விசாரித்தால் ‘வீட்டுல தண்ணி பில் கட்டி ஆறு மாசம் ஆச்சி சார்... இப்ப இங்கனதான் சார் குளியல்’ என பதிலளிக்கவும்.

5) சாயங்காலம் மணி 5:00-ஐ தொட்டதும் மின்னல் வேகத்தில் ஆபிஸிலிருந்து ஓடி மறையவும். ‘ஏம்பா அவ்வளவு சீக்கிரம் கெளம்பற’ என விசாரித்தால், ‘சாயங்காலம் 6:00 டூ 11:00 ஒரு தட்டுக்கடையில பார்ட் டைம் ஜாப் பாக்கிறேன் சார்’ என பதில் சொல்லலாம்.

6) அலுவலக கார் பார்க்கிங் ஏரியாவில் ஒரு கூடையைக் கவிழ்த்து 4 கோழிகளை வளர்க்க ஆரம்பிக்கவும். அப்புக்குட்டி ஸ்டைலில் அவற்றை வாஞ்சையோடு வளர்த்து அலுவலகத்திற்குள்ளேயே முட்டை வியாபாரம் ஆரம்பிக்கவும்.

7) அடிக்கடி மேனேஜருக்கு போன் செய்து, ‘சார், பெட்ரோல் இல்லாம மவுண்ட்ரோட்டுல நிக்கிறேன்; யார்கிட்டயாச்சும் ஒரு 20 ரூபா கொடுத்து அனுப்புங்கன்னு’ சொல்லனும்.

8) அலுவலகத்திற்கு சாப்பாடு எடுத்து வரும் டப்பர் வேரை கடாசி விட்டு தூக்கு வாளியில் ‘தண்ணியும் பழையதுமாக’ எடுத்து வரவும். மானேஜர் சாப்பிடச் செல்லும் நேரமாகப் பார்த்து, டைனிங் டேபிளில் அவருக்கு எதிரில் அமர்ந்து கொள்ளவும். அவர் கொண்டு வந்திருக்கும் பொரியல், அவியல் சமாச்சாரங்களில் சரிபாதியை கேட்டு வாங்கி சாப்பிட வேண்டும்.

9) டேபிளில் நல்ல ஆங்காரமான காளி படம் ஒன்றை வைத்துக்கொள்ள வேண்டும். போட்டோவின் அடியில் ஏராளமான குங்குமத்தை கொட்டி வைத்து அதன் மீது ஒரு எலுமிச்சையை வைத்துக்கொள்ளவும். டேபிளின் இடது ஓரத்தில் மலையாள மாந்தீரிக போதகம், ஏழே நாட்களில் ஏவல் கற்றுக்கொள்ளுங்கள் போன்ற புத்தகங்களை அடுக்கி வைத்துக்கொள்ளுதல் நல்ல பலன்களைத் தரும்.

10) இணையத்திலிருந்தும், நாளிதழ்களிலிருந்தும் ‘வாண்டட்’ விளம்பரங்களை சேகரம் செய்து சக ஊழியர்கள் அனைவருக்கும் நாளொன்றுக்கு 15க்கும் குறையாமல் மின்னஞ்சல்களை அனுப்ப வேண்டும். தவறாமல் மேலாளருக்கு சிசி போடவும்.

11) எப்போதும் பாய்சன் விலை எவ்வளவு; சயனைடு எங்க கிடைக்கும்; தூக்கு போட கயிறு எவ்வளவு முழம் வேண்டும் என்று விசாரணையை முடுக்குதல் உடனடி பலன் தரலாம்.

12) கம்பெனி சார்பில் நடத்தப்படுகிற ‘பால் ரூம் பார்ட்டிகளுக்கு’ வீட்டிலிருந்து பாத்திர பண்டங்களை கையோடு எடுத்து வரவேண்டும். பார்ட்டி நடக்கும்போதே பாத்திரங்களில் உணவுப்பொருட்களை வாங்கி அடைக்க வேண்டும்.

13) பேச்சில் எப்போதும் நகரில் பிரபலமான பள்ளிகள், கல்லூரிகள் இவற்றின் பிரின்ஸிபால், தாளாளர்கள் பெயர் அடிபடட்டும். எப்படியும் மகளுக்கு சீட்டு, மச்சானுக்கு சீட்டு என இவன் உதவி தேவைப்படும் என மேலாளர்கள் பவ்யம் காட்டுவார்கள்.

14) ‘உயிர் காக்க உதவுங்கள்’ பாணி அட்டைகளை தயார் செய்துகொள்ளவும். (சாம்பிள் அட்டைகள் கோயம்பேடு பேருந்து நிலையத்தில் கிடைக்கும்; நானே தயாரித்து கொடுக்கவேண்டுமெனில் காப்பிரைட்டிங் செலவினங்கள் தனி) லிஃப்டிற்குள் நுழைந்ததும் உள்ளிருப்போரிடம் மவுனமாக வினியோகியுங்கள். (ஒரிருவர் பழக்கதோசத்தில் சில்லறை தருவார்கள்)

15) முகநூலில் ‘உடல் உறுப்புகள் விற்பனைக்கு... சிறுநீரகம் - 2 லட்சம் (இரண்டையும் வாங்குவதாக இருந்தால் 20% சிறப்பு தள்ளுபடி!); கல்லீரல் - 3 லட்சம்; ரத்தம் லிட்டர் ஒன்றுக்கு - ரூ.2,475/-’ என அறிவியுங்கள்.

எதற்கும் மசியவில்லையெனில் ‘அன்னா ஹசாரே... எனக்க சின்னையாக்க மவந்தானேன்னு’ சொல்லிப் பாருங்க...!’

சென்னையில் இருப்பேன்

2011-08-01T11:30:00.004+05:30

மருமகன் மாரிக்கண்ணனின் பொறியியல் கவுன்சிலிங்கிற்காக நாளை (02-08-2011) ஒருநாள் மட்டும் சென்னையில் இருப்பேன். மதியம் 2 மணிக்குள் அண்ணா பல்கலைக்கழக வேலைகள் முடிந்துவிடும். நண்பர்களைச் சந்திக்கும் உத்தேசம் உண்டு.

மதுரையில் ஜெயமோகன்!

2011-07-21T21:23:00.002+05:30

மதுரைவாழ் நண்பர்கள் இந்த நல்வாய்ப்பினை பயன்படுத்திக்கொள்ளுங்கள்.

திரைச்சீலை - வாசக அபிப்ராயம்

2011-07-21T20:46:00.001+05:30

சிறு பிராயத்தில் அம்மா என்னை சினிமா பார்க்க அனுமதிப்பதில்லை. சினிமாவே சகல பாவங்களுக்கும் ஊற்றுக்கண் என்பது அவளது அசைக்க முடியாத நம்பிக்கையாக இருந்தது. அப்படித்தான் அன்றைக்கு சினிமாக்களும் வெளியாகிக்கொண்டிருந்தன என்பதை இப்போது புரிந்துகொள்ள முடிகிறது. அம்மாவின் மரணத்திற்குப் பின் கோவைக்கு புலம் பெயர்ந்தேன். மேன்ஷன் வாழ்வின் உக்கிரமான தனிமையிலிருந்து விடுவித்துக்கொள்ள திரைப்படங்கள் பெரிதும் உதவின. அவ்வகையில், நீண்ட துறவுக்குப் பின் நான் பார்த்த முதல் திரைப்படம் ‘காதல்’. (அதற்கு முன் வீட்டிற்குத் தெரியாமல் ஒரு முறை ‘சீவலப்பேரி பாண்டி’ பார்த்ததாக ஞாபகம்) கொஞ்சம் பிரக்ஞையோடு சினிமா பார்க்க ஆரம்பித்து ஆறு ஆண்டுகள்தாம் ஆகின்றன.

இளம் சினிமா பார்வையாளனாக ஜீவாவின் திரைச்சீலை புத்தகம் என்னை பெரிதும் கவர்ந்தது. நவீன எழுத்தாளர்களுள் பலரும் திரை விமர்சனங்கள் எழுதுகிறார்கள். உலக சினிமா என்றதும் அவர்களது தோளில் தனி ரொமான்டிக் மொழி ஒன்று வந்து உட்கார்ந்து பிரச்சனை உண்டு பண்ணி விடுகிறது. இயக்குனரே கண்டறியாத பல்வேறு சப்-டெக்ஸ்டுகளையும், கேட்டறியாத பின் நவீனத்துவக் கூறுகளையும் தங்களது ஆய்வுச்சாலையில் கண்டறிந்து, சீவிச்சீவி கூரானதொர் ஓடங்கம்பால் சாத்தி எடுத்தி விடுகிறார்கள்.

வெகுஜன பத்திரிகைகள் சுஜாதா என்ன எழுதினாலும் வாசலில் காத்திருந்து வாங்கி பிரசுரித்த காலம் போல நவயுகத்தில் ஸ்டார் எழுத்தாளர்கள் என்ன பிதற்றினாலும் அவற்றை வாங்கி பிரசுரிக்க தீவிர இலக்கிய பத்திரிகைகள் சில தயாராக இருக்கின்றன. அவற்றின் பசிக்கு இரை போட எழுத்தாளர்களுக்கு ‘உலக சினிமா’ எளிமையானதொரு உபாயம். பாண்டி பஜாரில் ஒரு டிவிடியை வாங்கினால் ஆச்சு. படத்தின் திரைக்கதை எழுதப்பட்ட பக்கங்களைக் காட்டிலும் மிக அதிகமான பக்கங்கள் எழுதிக் குவித்து விடுவார்கள். அவர்கள் பார்க்கும் ஒவ்வொரு உலக சினிமாவும் திரை வரலாற்றில் மைல் கல்; பின் நவீனத்துவ கொண்டாட்டம்; வழமைக்கு எதிரான கலகம். இதுமாதிரி ஒரு சினிமா தமிழில் வருமா எனக்கேட்டு சமகால தமிழ் இயக்குனர்களுள் தங்களுக்குப் பிடிக்காத ஒருவருக்கு சரமாரி வசவு. அத்தோடு, எவருக்குத் தெரியப்போகிறது என தப்புத்தப்பான தரவுகளும் நிச்சயம் இருக்கும்.

இதுமாதிரியான பிரச்சனைகளினால் சிற்றிதழ்களில் வரும் சினிமா கட்டுரைகளை பதற்றத்தோடு கடந்து விடுவேன். ஆனால், ஜீவாவின் ‘திரைச்சீலை’ மிகையான உணர்ச்சிகளை, வார்த்தை ஜாலங்களை நம்பாமல், பாசாங்கற்ற எளிய மொழியில் ‘கடையனுக்கும் கடைத்தேற்றம்’ என எழுதப்பட்டுள்ளது. ஒரு திரைப்படத்தைப் பற்றி எழுதுகிறார் என்றால், அவ்வகைப்படங்களில் இதற்கு முன் வந்த முன்மாதிரி படங்களை, இயக்குனரின் பூர்வாசிரமத்தை, ஏனைய படங்களிலிருந்து வேறுபடும் இடங்களை மிக விரிவான தகவல்களோடு விளக்கிச் செல்லும் பாணி ஜீவாவினுடையது. தமிழ் சினிமாவின் பின்னடைவை, பைத்தியக்காரத் தனங்களை லேசான கிண்டலுடன் கடந்து விடுகிறார். இந்த மென் அங்கதம் நூல் முழுதும் தொடர்ந்து நம்மை புன்னகைக்க வைக்கிறது.

***

ஒவ்வொரு ஆண்டும் சினிமாவிற்கான தேசிய விருதுகளோடு சினிமா குறித்த புத்தகம் ஒன்றிற்கும் விருது வழங்கப்பட்டு வருகிறது என்கிற செய்தியே எனக்கு புதிது. 28 ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு தமிழுக்கு தேசிய விருது பெற்று தந்திருக்கிறது இந்நூல். இதற்கு முன் அறந்தை நாராயணன் எழுதிய புத்தகத்திற்கு 1982ல் விருது கிடைத்திருக்கிறதாம். இந்தச் செய்தியினால் உந்தப்பட்டே இரண்டு புத்தகங்கள் வாங்கி, ஒன்றினை பேச்சாளர் கோபிநாத்திற்குப் பரிசளித்தேன். அவர் அதை படித்திருக்க வாய்ப்பில்லை என்பதை ‘விஜய் விருதுகள்’ நிகழ்வின் ஒளிபரப்பின் மூலம் புரிந்துகொண்டேன். வருத்தப்பட்டேன்.

சினிமா விளம்பரங்கள் வரைவதை பரம்பரைத் தொழிலாக கொண்ட குடும்பத்தில் பிறந்தவர் ஜீவா. தமிழகத்தின் முதல் திரையரங்கமான லிபர்டியும் அவர் வீட்டு வாசலில்தான் இருக்கிறது. சிறுவயது முதலே சினிமா மீதான ஆர்வம் அவரை ஒரு கலைக்களஞ்சியமாகவே மாற்றி இருக்கிறது. நூல் முழுவதும் அரிய பல தகவல்களால் நிரவப்பட்டு இருக்கிறது. கிட்டத்தட்ட 7 ஆண்டுகளாகத் தொடர்ந்து ரசனை இதழில் அவர் சினிமா கட்டுரை தொடர்களை எழுதி வருகிறார். அனேகமாக மிக நீண்டகாலம் எழுதப்பட்டு வரும் சினிமா தொடர் இதுவாகத்தான் இருக்கும் என நினைக்கிறேன்.

***

நூலிலுள்ள 37 கட்டுரைகளில் 16 கட்டுரைகள் மட்டுமே இந்திய சினிமாக்கள் மற்றும் இந்திய திரை ஆளுமைகள் குறித்தவை. மீதமுள்ள கட்டுரைகள் சர்வதேச சினிமாக்கள் பற்றியவை. சிவாஜி கணேசன், ஸ்ரீதர், இளையராஜா, சத்யஜித் ரே, ஸ்ரீனிவாசன், குருதத் ஆகியோரைப் பற்றிய சொற்சித்திரங்கள் சிறப்பானவை.

சர்வதேச திரைப்படங்களைப் பொருத்தவரையில் என்னை தனிப்பட்ட முறையில் பெரிதும் கவர்ந்த ஷஷாங்க் ரிடெம்ப்ஷனும், ஹோட்டல் ருவாண்டோவும் தொகுப்பில் இடம்பிடித்திருந்தன. ‘ஷஷாங்க் ரிடெம்ப்ஷன்’ சாக்கடையில் விழுந்து தன் வாழ்வை மணமாக்கிக்கொண்டவனின் கதை. கடின முயற்சியினால், ஒளிபுகா சிறையிலிருந்து தப்பிக்கிறான் கதைநாயகன். மிகுந்த உத்வேகம் அளிக்கக் கூடிய திரைப்படம்.

‘ஹோட்டல் ருவாண்டோ’வின் கதை நாயகன் கழுத்துப்பட்டையை கட்டி சரிபார்க்கும் காட்சி உருக்கமானது. சாலையெங்கும் மனித பிணங்கள் இரைந்து கிடக்கும் சமூகத்தில் நாகரீகமும், நளினமும் அர்த்தமிழக்கின்றன என்பதுணர்ந்து கதவை அடைத்துக்கொண்டு அழுகிற ஒரு காட்சி படத்தில் இருக்கிறது. படம் பார்க்கையில் எனக்கெழுந்த கேவல் இதை எழுதும்போது நினைவுக்கு வருகிறது. இது தவிர, உலக திரைப்பட வரலாற்றில் அழுத்தமான தடம் பதித்த பல்வேறு திரைப்படங்கள் பற்றியும் ஜீவா அற்புதமாக எழுதியுள்ளார்.

***
இதுதான் ஜீவாவின் முதல் நூல் என்பதை நம்ப முடியாமல் செய்வது அவரது மொழி நடைதான். அவர் உருவாக்கும் சொற்றோடர்கள், பயன்படுத்தும் வார்த்தைப் பிரயோகங்கள் வாசிப்பை சுவாரஸ்யமாக்குகின்றன. ஒரு சின்ன உதாரணம் ‘தாத்தாவாக நடித்தவரின் முகத்தில் அவஸ்தை ஒரு மூக்குக்கண்ணாடி போல் பொருந்தியிருக்கிறது’; நூலின் மற்றொரு சிறப்பம்சம் அங்கதம். நிறைய கிண்டல்கள் நம்மை புன்னகைக்க வைக்கின்றன. சிறு உதாரணம் ‘சேனல்கள் வந்தபிறகு தூர்தர்ஷன் உருப்படாமல் போய்விட்டது. எப்போதாவது இரவு 12 மணிக்கு மேல் பிராந்திய படங்கள் காட்டப்படுவதாக ரகசிய தகவல்கள் கிடைத்துள்ளன’

***

‘மனிதனுக்கு சட்டையும், நூலுக்கு அட்டையும் முக்கியம்’ எனும் மகத்தான கொள்கை உடையவன் நான். ஜீவாவின் ஒவியங்கள் தமிழகத்தின் பிரபல எழுத்தாளர்கள் எழுதிய புத்தகங்களின் அட்டைகளை அலங்கரித்துள்ளன. குறிப்பாக நாஞ்சிலாரின் பல நூல்களின் அட்டையில் ஜீவாவின் ஒவியங்கள்தாம் இருக்கும். அப்பேர்பட்ட ஜீவாவின் புத்தகத்திற்கான அட்டை வடிவமைப்பு அத்தனை அழகாக இல்லை என்பது என் அபிப்ராயம். இன்னும் சிறப்பாகச் செய்திருக்கலாம்.

***

ஒரு எளிய வாசகனுக்கு சினிமா ரசனையுட்டி, உள்ளிழுக்க இச்சிறு நூல் போதுமானது என சொல்லத் துணிவேன்.

விருந்து

2011-07-04T22:08:00.002+05:30

நானும் கேண்டியும் சனி, ஞாயிறுகளில் சினிமா, ஷாப்பிங் போன்றவற்றை கூடிய மட்டும் தவிர்த்து விடுவோம். ஜனத்திரளில் அல்லாட பிடிக்காது. மாறாக, நண்பர்கள் வீட்டிற்கு திடீர் விசிட் அடிப்போம்.

அப்படிச் செல்லும்போது, ‘வந்துகொண்டிருக்கிறோம்’ என தகவல் கொடுப்பதில்லை என்பது பாலிசி மேட்டர். முன்னரே சொல்லிவிட்டால் சிக்கன் பிரியாணி, காலிபிளவர் சில்லி, குலோப் ஜாமூன் போன்ற ஆஞ்சியோ சமாச்சாரங்களை செய்து வைத்திருப்பார்கள். தவிர்க்கவும் முடியாது. தப்பிக்கவும் முடியாது.

முன்னறிவிப்பு இல்லாமல் செல்கையில் மிஞ்சிய ரசத்தை, மீதமான பொரியலை, லேசாக புளித்த மாவில் வெங்காயத்தை அரிந்து போட்டு சுட்ட அதிரடி பணியாரத்தை அல்லது அவசர உப்புமாவைச் சாப்பிட்டு விட்டு நெஞ்சு கரிக்காமல் வீடு திரும்பலாம். பெண்கள் விரைவாக அல்லது பதட்டமாக சமைக்கும் போது உபத்திரவம் இல்லாத உணவுகளைச் சமைப்பார்கள் என்பது என் அபிப்ராயம்.

பரிசு பொருட்கள் தர்மசங்கடத்திலிருந்தும் தப்பிக்கலாம் என்பது இன்னொரு வசதி. சட்டை பிட்டுகள், புடவை, அலங்கார பொருட்கள் துவங்கி ஐபாடு வரை அவரவர் வசதிக்கேற்ப வாங்கி வைத்து இருப்பார்கள். எவருக்கும் திருப்பி செய்யும் வசதியான நிலையில் நாங்கள் இல்லாததால் இதுமாதிரி பொருட்கள் மகிழ்ச்சியைத் தருவதற்குப் பதில் அதிர்ச்சியைத் தந்துவிடும்.

கேண்டி சட்டென்று எவருடனும் ஒட்டிக்கொள்வாள். வீட்டிற்குள் நுழைந்த ஐந்தாவது நிமிடத்தில், ‘தாளிசம் பண்ணிட்டா மீனைப் போடுவீங்க... பச்சை வாசம்லா வரும். ஒரு கொதி வந்ததுக்கப்புறம் ஒண்ணு ஒண்ணா உண்டியல்ல காசு போட மாதில்லா போடனும்’ என திருநெல்வேலியிலே பிறந்தவளாட்டம் பெண்களுக்கு சமையல் குறிப்புகளையும்; பிக்ஸட் டெபாசிட் ஒரு டெட் இன்வெஸ்ட்மெண்ட்... கோல்டு இ.டி.எஃப்ல இன்வெஸ்ட் பண்ணுங்க என ஆண்களுக்கு நிதி ஆலோசனைகளையும் அள்ளி வீசிக்கொண்டிருப்பாள்.

போகிற வீடுகளில் எனக்கென்று ஒரு பெருசு காத்திருக்கும். பேச்சுத்துணைக்கு யார் கிடைப்பாரென ஏங்கிப்போயிருக்கும் அவர்களோடு பட்டறையைப் போடுவதில் எனக்கு அலாதி ஆனந்தம். நல்ல கேலி, சுவாரஸ்யமான தகவல், கேட்டிராத சொலவடை இவற்றோடு சில அனுபவ வழிகாட்டுதல்கள் கிடைப்பதோடு பாட்டன், பூட்டன்களோடு மகிழ்ந்து குலாவ வகையற்ற வாழ்முறையில் அஃதொரு பெரிய ஆறுதலும் கூட.

இறைவன், குரு, குழந்தைகள், முதியோர் ஆகியோரை வெறும் கையுடன் சந்திக்கக்கூடாது என்கிறது சாஸ்திரம். (நவயுகத்தில் இந்தப் பட்டியலில் அரசியல்வாதிகள், அதிகாரிகளையும் சேர்த்துக்கொள்ளலாம்) அசல் நெய்யில் தயாரிக்கப்பட்ட இனிப்பு வகைகள், சாக்கலேட்டுகள், கேக்குகள் போன்றவை விருந்திற்குச் செல்லும்போது வாங்கிச் செல்லும் பொதுவான பொருட்களாக இருக்கிறது. சாக்கலேட்டுகள் குழந்தைகளுக்கும், இன்னபிற இனிப்புகள் சகலருக்கும் கேடு விளைவிப்பவை. பழங்கள் எக்காலத்திற்கும், எவருக்கும் பொருத்தமானவை. ஒருமுறை என் வீட்டிற்கு வந்தவர் காய்கறிகள் கூட வாங்கி வந்திருந்தார். நாங்கள் பொதுவாக நண்பர்கள் வீட்டிற்குச் செல்லும்போது கைக்குத்தல் சம்பா அவல், உடன்குடி புதுக்கருப்பட்டி, முரல் கருவாடு, பனங்கிழங்கு, பனங்கற்கண்டு, கோவில்பட்டி வெட்டுக்கடலை மிட்டாய் போன்ற நினைவுச் சாமான்களில் ஏதாவது ஒன்றோடு செல்வோம். என் அக்கா அவளே செய்த உளுந்தங்களி, தட்டை, கடலை பணியாரம், கல கலா, புட்டமுது, கோதுமை அல்வா இவற்றில் ஏதாவது ஒன்றில்லாமல் எவர் வீட்டுக்கும் செல்வதில்லை. கடையில் என்றைக்கோ செய்து வைத்திருக்கும் இனிப்பை பிளாஸ்டிக் டப்பாவில் அடைத்துக்கொண்டு போவதைக் காட்டிலும் பிரத்யேக அன்பைக் கலந்து செய்து வரும் பலகாரங்கள் என்றென்றைக்குமாக நினவில் வாழும் இல்லையா?!

சரி... இதெல்லாம் இப்போது ஏன் என்கிறீர்களா?! சற்று நேரத்திற்கு முன் சமீபத்தில் திருமணமான பல விருந்துகளைக் காண இருக்கிற நண்பர் ஒருவரோடு பேசிக்கொண்டிருந்தேன். எழுதுங்க என்று கேட்டுக்கொண்டதனால்.

(பாகம் - 1 முற்றிற்று)

பாகம் - 2 ஒரு மினி டிரைலர்

வேளாளன் என்பான் விருந்திருக்க உண்ணாதான்;
உண்ணீர் உண்ணீர் என்று ஊட்டாதார் தம்மனையில் உண்ணாமை கோடி பெறும்;
விருந்தும் மருந்தும் மூன்று நாட்களே;
அதிதி தேவோ பவ;
செல்விருந்து ஓம்பி வரும் விருந்து பார்த்திருப்பான்;
முகம்திரிந்து நோக்கக் குழையும் விருந்து;
இன்னும் பல சிந்தனைகள் முகிழ்க்க இருக்கின்றன.

டாக்டர் கே!

2011-06-30T22:28:00.000+05:30

‘யானை டாக்டர் நினைவு கூறல்’ நிகழ்விற்கு நானும் அருணும் சென்றிருந்தோம். சுமார் 120 பேர்கள் வந்திருந்தனர். பெரும்பாலும் இளைஞர்கள். ஜெயராமன், ஜெயபிரகாஷ், டால்ஸ்டாய், மரவளம் வின்சென்ட், ஆனந்த் போன்ற உள்ளூர் சூழலியல் ஆர்வலர்களும் இருக்கக் கண்டேன்.

யானை டாக்டர் வி. கிருஷ்ணமூர்த்தி பற்றி அவரோடு சிலகாலம் பணியாற்றிய அனுபவம் உள்ள முதுமலை காட்டியல் பூங்கா மருத்துவர் கலைவாணன் பேசினார். தப்பும் தவறுமான தந்தி நடை ஆங்கிலத்தில் அவர் பேசியது பார்வையாளர்களைச் சோர்வாக்கியது. ஆனாலும், டாக்டரைப் பற்றியதொரு முழுமையான சித்திரத்தை அவரது பேச்சிலிருந்து தெரிந்து கொள்ள முடிந்தது. மருத்துவர் தன்னுடைய அயராத ஆய்வின் மூலமும், அனுபவங்களின் மூலமும் யானை மருத்துவத்தை எங்கனம் செம்மைப்படுத்தினார் என்பதை ருசிகர உதாரணங்களுடன் தெரியப்படுத்தினார். முகாமில் இருந்த அனைத்து யானைகளின் புள்ளி விபரங்களையும் டாக்டர் விரல் நுனியில் வைத்திருந்தார். மருத்துவர் இல்லாத சமயம் ஒரு யானைக்கு சிகிச்சை அளிக்க நேரிட்டதாம். தொலைபேசியில் தொடர்பு கொண்டு சில யோசனைகளைக் கேட்டபோது ‘ஓ அந்த ரதியா.. அவளுக்கு வலது முன்னங்காலின் இடது ஓரத்தில் சின்ன பிசகு உண்டு. முதுகில் ஒரு காயம் ஏற்பட்டு இரண்டு வருடங்களுக்கு முன் ஒரு அறுவை சிகிச்சை செய்திருக்கிறேன்’ என்று அடுத்தடுத்து தகவல்களை அடுக்கி அதற்குச் செய்ய வேண்டிய சிகிச்சை முறைகளையும் சொன்னாராம். மதம் பிடித்து 12 பேரை கொன்ற யானையைக் கூட தன் சுயமுயற்சியாலும், தனித்துவம் மிக்க பயிற்சிகளாலும் சாந்த சொரூபியாக்கி, குழந்தைகள் கூட அச்சமின்றி நெருங்கி விளையாடக்கூடிய யானையாக மாற்றிக் காட்டினாராம்.

யானைகளுக்கான சிகிச்சைகள் குறித்து இதுவரை வெளியான மருத்துவ நூல்கள் அனேகமாக மேலை நாட்டு மருத்துவர்களால் எழுதப்பட்டவை. அவை மிருகக்காட்சி சாலைகளில் உள்ள யானைகளுக்குத்தான் பொருந்துமேயன்றி அடர்கானக யானைகளுக்குப் பொருந்தா. மருத்துவர் கே-வின் ஆய்வுக்குறிப்புகள், சிகிச்சை முறைகள், சுயானுபவங்கள் தொகுக்கப்பட்டு நூல் அச்சில் உள்ளது. அது யானை மருத்துவத்தின் ‘ஹோலி புக்’ஆக விளங்கும் என்பது திண்ணம். ஒரு சாதாரண மருத்துவராகப் பணியில் சேர்ந்து, தொடர்ந்து பல்லாண்டுகாலமாக ஓரே முகாமில் பணியாற்றி டைரக்டர் ஜெனரல் அளவிற்கு பதவி உயர்வு பெற்றவர் டாக்டர் கே. அனேகமாக வனத்துறையில் இது அசாதாரண நிகழ்வு.

அடுத்து பேசிய எழுத்தாளர் தியோடர் பாஸ்கரன், சூழலியல் புகைப்படக்காரரும், எழுத்தாளருமான மா. கிருஷ்ணனுடான தனது அனுபவங்களைப் பகிர்ந்து கொண்டார். வன உயிரின புகைப்பட கலை வளர்ந்து, எத்தனையோ சிறந்த சூழலியல் புகைப்பட கலைஞர்களும் வந்துவிட்ட சூழலிலும் மா. கிருஷ்ணன் ஏன் கொண்டாடப்பட வேண்டியவரென்பதை விளக்கினார். நவயுகத்தில், நவீன கருவிகளின் உபயத்தில் ‘வைல்ட் லைஃப் போட்டோகிராஃபி’ என்பது இளைஞர்களின் மத்தியில் ஒரு ஃபேண்டஸி ஆக உருமாறி இருக்கிறது. அடர் வனங்களுக்குள் சென்று உயிரிகளைப் படமெடுத்து இணையத்தில் வெளியிடுகிறார்கள். புகைப்படம் எடுப்பது என்கிற நோக்கத்தினை தாண்டி வனம் மற்றும் வன உயிரினங்கள் குறித்த எந்தவித பிரக்ஞையும் இல்லாத இந்த வளர்ச்சி ஆபத்தானது.

மா. கிருஷ்ணன் தனிப்பட்ட வாழ்வில் மிகவும் முற்போக்கானவர். கடவுள் நம்பிக்கை அற்றவர். சாதிய உணர்வு அறவே இல்லாதவர். ஒருமுறை தலித்திய எழுத்தாளர் ஒருவர் கிருஷ்ணனின் தந்தை மாதவையா குறித்த சில விபரங்களைப் பெற சென்றிருந்தாராம். காலையில் ஆரம்பித்த உரையாடல் மதியம் வரை நீண்டது. சாப்பாட்டு நேரம் வந்தபோது ‘நான் ஒரு வெஜிடேரியன். ஆனால், நீங்கள் விரும்பினால் உங்களுக்காக எதிர்கடையிலிருந்து மட்டன் பிரியாணி வாங்கி வரச் சொல்கிறேன்’ என்றாராம். மாதவையாவைப் பற்றி தெரிந்துகொள்வதில் இருந்த ஆர்வம் வடிந்து கிருஷ்ணனைப் பற்றி தெரிந்துகொள்ள முடிவெடுத்தேன் என்றாராம் அந்த எழுத்தாளர்.

மா. கிருஷ்ணன் நகையுணர்வு மிக்கவர். ‘சேவ் டைகர்’ புரொஜக்ட் ஆரம்பிக்கப்பட்டு நான்கு வருடங்கள் கழித்து, வனத்துறை அறிவிப்பு ஒன்றினை வெளியிட்டது. புலிகள் பாதுகாப்பு திட்டத்தினால் இந்தியாவில் புலிகளின் எண்ணிக்கை 40% அதிகரித்துள்ளது என்பதே அந்த அறிவிப்பு. அதனைத் தொடர்ந்து கிருஷ்ணன் ஒரு கட்டுரை எழுதினார். ‘இந்தியா முழுக்க உள்ள புலிகள் இனப்பெருக்கத்தில் விடாமுயற்சியோடு ஈடுபட்டு, அவை அனைத்தும் கர்ப்பமுற்று, ஒவ்வொரு புலியும் நான்கு நான்கு குட்டிகள் வீதம் ஈந்தால் கூட அவைகளின் மொத்த எண்ணிக்கை இந்த 40% இமாலய சாதனையை எட்டி விட முடியாது என்று. லிமரிக் எழுதுவதிலும் கிருஷ்ணன் வல்லவராம். வனச்சரகர் பன்னீர் செல்வத்தினை கேலி செய்து அவரெழுதிய வெண்பாவினை தியோடர் சொல்லியபோது அரங்கமே சிரித்தது.

முதலாவது பேசிய நபரே மணிக்கணக்கில் எடுத்துக்கொண்டதால், பாண்டுரங்க ஹெக்டே ஒரிரு மணித்துளிகளே பேசினார். இயற்கை ஆர்வலன் என்கிற பட்டியலின் கீழ் ஒவ்வொரு மனிதனும் வந்தாக வேண்டியதன் அவசியத்தை நறுக்குத் தெறித்தார் போல் பேசி முடித்தார். இன்னும் கொஞ்ச நேரம் அவர் பேசி இருக்கலாம் என்ற ஏக்கம் எழுந்தது.

நிகழ்வில், மா. கிருஷ்ணனின் முதலாம் ஆண்டு அஞ்சலி கூட்டத்தில் ஜே.சி.டேனியல் ஆற்றிய உரையின் தொகுப்பும், ஜெயமோகன் எழுதிய ‘யானை டாக்டர்’ சிறுகதையின் ஆங்கில மொழியாக்கமும் வெளியிடப்பட்டது. அழைப்பிதழில் கூட யானை டாக்டர் கிருஷ்ணமூர்த்தி என்றுதான் குறிப்பிட்டிருந்தார்கள். ஆனால், நிகழ்வில் ஜெயமோகனின் அந்த மகத்தான படைப்பிற்கு உரிய அழுத்தம் கொடுக்கப்படவில்லை என்பது என் வருத்தம். பெரும்பாலும் கான்வென்டுகளின் உற்பத்திகளே அமர்ந்திருந்த அவ்வரங்கத்தில் ஜெயமோகன் எனும் எழுத்தாளர் யாரோ ஒரு எக்ஸ், ஒய், ஸெட் என்பதாகவே எடுத்துக்கொள்ளப்பட்டது.

அச்சிறுகதை பற்றியும்; அது இணையத்தில் வெளியானபோது கிடைத்த வரவேற்பு, ஏற்படுத்திய தாக்கம் குறித்தும்; சூழலியல் குறித்த பிரக்ஞையை ஏற்படுத்தவும், வனத்திற்குச் செல்பவர்களுக்கு இருக்க வேண்டிய குறைந்த பட்ச பொறுப்புணர்வினைப் பரவலாக்கவும் விஷ்ணுபுரம் முன்னெடுத்திருக்கிற நடவடிக்கைகள் குறித்தும் யாராவது இரண்டு நிமிடம் பேசி இருந்தால் இன்னும் எடுப்பாக இருந்திருக்கும் என்பது என் தனிப்பட்ட ஆதங்கம். மற்றபடிக்கு மத்தகங்களின் மீது மாபெரும் அன்பு கொண்டு அவற்றின் மத்தியிலேயே வாழ்ந்து மறைந்த மகத்தான மருத்துவர் ஒருவரைப் பற்றிய நினைவலைகளில் சில மணி நேரங்கள் கால் நனைத்த திருப்தியுடனே இருவரும் வீடு திரும்பினோம்.

ஒரு உதவி

2011-06-13T17:02:00.000+05:30

குடும்பம் உருவாகும் மற்றும் உருவாக்கும் நெருக்கடிகளுக்கு தற்போது வசிக்கும் வீடு போதுமானதாய் இல்லை; ஒவ்வொரு சிறு தேவைகளுக்கும் 8 கிலோமீட்டர்கள் பயணிக்க வேண்டியுள்ளது. குறிப்பாக மருத்துவ சேவைகள் அருகில் இல்லை. “இருப்பவனுக்கு ஒரு வீடு; இல்லாதவனுக்கு தமிழ்நாடு” எனும் சான்றோர் வாக்கிற்கிணங்க நகருக்குள் ஒரு வீடு பார்த்து உடனடியாக ஜாகை மாற்றவேண்டிய கட்டாயத்தில் உள்ளேன். ராம்நகர், டாடாபாத் போன்ற பகுதிகளில் கிடைத்தால் உளைச்சலும், அலைச்சலும் குறையும். அதிகபட்சமாக 4500 முதல் 5000 வரை வாடகை செலுத்த திராணி உண்டு. அதற்கு மேல் ஏழ்வை இல்லை. உள்ளூர் நண்பர்கள் உதவும்படி கேட்டுக்கொள்கிறேன். எனது எண்கள்: 900 393 1234

மனக்காளான்

2011-05-05T10:41:00.000+05:30

கேப்டன் விஜயகாந்த் துபாயில் இருக்கிறார். சம்பவம் நடந்தது இஸ்லாமாபாத்தில் என்கிறார்கள். இதில் ஏதோ குழப்பம் நீடிக்கிறது # ஓஸாமா மரணம்

உசுருக்குச் சமானம்டே கூலிங்க்ளாசு...

ஐபிஎல் ஆட்டங்களில் அகார்கர் அடுத்தடுத்து ஐந்து விக்கெட்டுகள் வீழ்த்தி தேசிய அணியில் இடம் பிடிப்பது மாதிரி ஒரு துர்சொப்பனம் கண்டேன்.

மன ஊனம் மவுனம்.

மனுஸூம் அவரது நிலையவித்வான்களும் தங்களுக்கு வேண்டப்பட்டவர்களுக்கு விருது கொடுத்து விளையாட ஒவ்வொரு ஆண்டும் ஏன் சுஜாதாவை சாகடிக்கிறார்கள்?!

சப்பாத்து என அமு எழுதினால் உறுத்தல் இல்லை. ஜெமோ எழுதினால் எரிச்சல் வருகிறது.

பரிசல்காரனுக்கு அபாரமான கலை மனது. ஆனால் கொடுவாளை வைத்து பென்சில் சீவுவது போல. சதா சிறிய காரணங்களுக்கே அதை பயன்படுத்துகிறார் # கவலை

சில நிறுவனங்களில் முதலாளிகள் முடிவெடுக்கிறார்கள். சில இடத்தில் மேலாளர்கள். பல இடங்களில் ஸ்டெனோகிராஃபர்கள் முடிவெடுக்கிறார்கள் # அயற்சி

அடி உனக்கும்
இங்கு எனக்கும்
தினம் நடக்கும்
பிணக்கும் ஓர் நாடகம்...!
நடத்து நீ நடத்து
உன் நடிப்பும் ஓர் நூதனம்...!

நான் டை கட்டினால் மட்டும் மொத்த ஆபிஸூம் நமுட்டுச் சிரிப்பு சிரிக்கிறது # என்னா ஒரு வில்லத்தனம்!

பகலெல்லாம் வெயிலை உள்வாங்கி அதை இரவில் கசிய விடுவதுதான் சேலத்தின் சிறப்பம்சம்.

பஞ்சம் பிழைக்க வந்த இடத்தில் ஒரு தின்னெலிக்காரன் சக தின்னெலிக்காரனுக்கு உதவுவதைப் போல மலையாளிகள் கூட உதவ மாட்டார்கள். தாமிரபரணித் தண்ணீ வாக்கு அப்படில்லா...!

என்னதான் ரெப்யூடட் இன்ஸ்ட்யூட்டில் எம்பிஏ படித்து நாணயம் விகடனில் முதலீட்டு யோசனைகளை எழுதுகிற பெண் என்றாலும் மரபார்ந்த சேமிப்பு முறைகளில்தாம் நம்பிக்கை வைத்திருக்கிறாள். மனைவிக்குத் தெரியாமல் சமையல்கட்டில் முந்திரிபருப்பு டப்பாவைத் துளாவிக்கொண்டிருந்தேன். அகஸ்மாஸ்தாய் கையில் மாட்டிய கொள்ளு டப்பாவிற்குள் 3 நூறு ரூபாய் தாள்கள்! என்னடி இது என்றால் பழைய பேப்பர் விற்று வந்த பணமாம்.

வலைப்பதிவு வைத்திருப்போர் அனைவருக்கும் ஒரு சாகித்ய அகாதமி விருது இலவசம்னு அறிவிக்க என்ன கேடாம்...?!

சாலையில் தோற்றல் நலம்!

ஊரெங்கும் பூ வாசம்! ‘பவளவாய் கமலச் செங்கண்’ ஸ்ரேயா கோவையில் எழுந்தருளியுள்ளார்.

அந்தரங்க ரகசியமாக விட்ட ஜொள்ளை சகதோழியரிடம் சொல்லி எக்கச்சக்கமாக மாட்டி விடும் வழக்கத்தை மாதர் கைவிடல் நன்று # கோரிக்கை

நண்பரொருவர் ‘இளைஞன்’ பார்த்தமைக்கான அத்தாட்சியைப் பத்திரப்படுத்தி வைத்திருக்கிறார். பிற்காலத்தில் ஒரு எம்.எல்.சியாவது கிடைக்கும் என்கிற நம்பிக்கை...!

ரஷ்ய கலைக்குழுவின் பாடல்களை நேற்று ரசிக்கத் தலைப்பட்டேன். குழுவின் பிரதான பாடகியான தக்காளி நிறச் சிவப்பழகியோடு உடைந்த ஆங்கிலத்தில் உரையாடினேன். வாலண்டினா தெரஸ்கோவா பிறந்த கிராமத்திலிருந்து உங்களுக்கான குளிர்ந்த புன்னகையைக் கொண்டு வந்திருக்கிறேனென்று ஆரம்பித்தார். இரவு முழுவதும் மனதில் ஊறிக்கொண்டே இருந்தது ‘குளிர்ந்த புன்னகை’ எனும் பதம்.

‘அத்தான், இந்தத் தட்டின் அகலத்திற்கும் தட்டைமுறுக்கின் சுவைக்கும் நிகரானது என் காதல்’ - கேண்டி

‘எப்போ கூப்பிட்டாலும் ‘மீட்டிங்ல இருக்கேன்’னு கட் பண்றீயே... நீ வேலைக்குப் போறீயா... இல்லை மீட்டிங்குக்குப் போறீயா...?!’ - கேண்டி

அருகிலிருக்கையில்
அப்படியொன்றுமில்லை
நினைவுகளில்தான்
நிகழ்த்துகிறாய்
அலைக்கழிப்பை

எல்லோராலும் நல்ல கதை ஒன்றிட எழுதிட முடியுமென்றார் ஒரு எழுத்தாளர். இன்னொருவர் எல்லோரிடத்திலும் கதைகள் இருக்கின்றன. சிலர் எழுத விரும்புகிறார்கள்; பலர் விரும்புவதில்லை அவ்வளவுதான் வித்தியாசம் என்கிறார். மற்றொருவர் எழுத்தின் சவால்களை எழுத்திலே எதிர்கொள்ளுங்கள்; முதலில் எழுதுங்கள் என்கிறார். இவற்றின் மறைபொருள் ‘ங்ஙொய்யால... எழுதிப்பாருங்கடா...அப்பத்தான்டா புரியும்... உங்களுக்கு எழுதத் தெரியாதுங்கறது...’ என்பதாக நான் எடுத்துக்கொண்டேன்

பரளிக்காடு

2011-05-03T15:09:00.000+05:30

கோவையிலிருந்து மேட்டுப்பாளையம் செல்லும் வழியில் இருக்கிறது காரமடை. அங்கிருந்து கிளை பிரியும் தோலாம்பாளையம் சாலையில் வாகனத்தைச் செலுத்தினால் சுமார் 30 கிலோமீட்டர் பசுஞ்சாலைப் பயணத்திற்குப் பின் பில்லூர் அணைக்கட்டைச் சென்றடையலாம்.

குறுகலான மலைப்பாதையில் பயணித்து அணைக்கட்டை ஒட்டி இருக்கும் பரளிக்காடு எனும் மலையோர கிராமத்தைச் சென்றடைகிறது வாகனம். இங்கு வாழும் பழங்குடியினர் நலனுக்காக வனத்துறையே வடிவமைத்ததுதான் பரளிக்காடு பசுமைச் சுற்றுலா. இங்கு செல்ல வனத்துறை அலுவலரிடம் தொலைபேசியில் முன் பதிவு செய்ய வேண்டும். விடுமுறை தினங்கள் எனில் கூட்டம் அதிகம் இருப்பதால் எண்ணிக்கையைப் பற்றி கவலை இல்லாமல் முன்பதிவு செய்து கொள்ளலாம். வார நாட்களெனில் குறைந்தது 40 நபர்கள் கொண்ட குழுவாக இருந்தால் மட்டுமே முன் பதிவு செய்வார்கள். பெரியவருக்கு ரூ.300 குழந்தைகளுக்கு ரூ.200 என கட்டணம்.

ஆற்றங்கரையோர ஆலமரங்களில் நீண்ட உஞ்சல்கள் கட்டப்பட்டுள்ளன. குளிர் தருக்களின் கீழ் கயிற்றுக் கட்டில்கள் போடப்பட்டுள்ளன. சிறார்கள் ஊஞ்சலாடி மகிழ்கிறார்கள். காதலர்களும் தம்பதியர்களும் இதமான சூழலை அனுபவித்த வண்ணம் கயிற்றுக்கட்டில்களில் அமர்ந்து பேசிக் களிக்கிறார்கள். கொஞ்ச நேரத்திற்கெல்லாம் பரிசல்கள் வந்து சேர்கின்றன. வழிகாட்டி அனைவரையும் உற்சாகமாக குவி அழைத்து அனைவருக்கும் ‘லைஃப் ஜாக்கெட்டுகளை’ அணிவிக்கிறார். சிந்தெடிக் பைபர்களினால் ஆன அகன்ற வட்டுக்களில் பயணம் தொடர்கிறது. கண்ணுக்கெட்டிய தூரம் மட்டும் தண்ணீரன்றி வேறில்லை. பரிசலோட்டி அணைக்கட்டின் வரலாற்றையும், ஆற்று மீன்களின் சுவையையும், மிருகங்கள் தண்ணீர் அருந்தவருவதையும் சொல்லிக்கொண்டே துடுப்பை போடுகிறார். என்னதான் நட்டாற்றில் பயணித்தாலும் வெயில் மண்டையைப் பிளக்கத்தான் செய்தது. சுற்றிலும் உயரம் குறைவான மலைகள் இருப்பதும் ஒரு காரணமாக இருக்கலாம். உயரம் குறைவான மலைகள் வெப்பத்தை உறிஞ்சும் என்று படித்திருக்கிறேன்.

பரிசல் மறுகரையை அடைந்ததும் பயணிகளின் ஆட்டமும் பாட்டமும் ஆரம்பமாகிறது. கொஞ்சம் பெரியவர்கள் வழிகாட்டியின் உதவியோடு குறுக்கும் நெடுக்குமாய் விழுந்து கிடக்கும் மரங்களில் ஏறி இறங்கி வனத்திற்குள் புகுகிறார்கள். சுமார் ஒரு மணி நேரத்திற்குப் பின் மதிய உணவு தயார் என்ற அறிவிப்பு வருகிறது. மீண்டும் பரிசல் ஏறி மறுகரைக்குச் சென்றால் மலைவாழ் மக்களே தயாரித்த சுவையான உணவு வகைகள் காத்திருக்கின்றன. பஃபே சிஸ்டம். நகர்ப்புறத்துக்காரர்களுக்கு கிராமத்து உணவுகளில் பிரியம் இருக்காது என்பதால் மெனுவில் வெஜ் பிரியாணி, சப்பாத்தி, தயிர்சாதம் என சமதர்மம் கடைபிடிக்கப்படுகிறது. அன்றைய மெனுவில் இருந்த கேப்பை களி உருண்டையும், அதற்குத் தொட்டுக்கொள்ள கொடுத்த கீரை கடைசலும் ‘கொண்டா கொண்டா’ என்றிருந்தது.

சிறிய இளைப்பாறலுக்குப் பின் தொடங்குகிறது டிரெக்கிங். வனத்துறை வழிகாட்டி உதவியுடன் காட்டிற்குள் நடக்கத் துவங்குகிறோம். பரளிக்காடு வனம் அடர் வனம் அல்ல. இலகுவானது. பிரம்மாண்டமான மரங்களோ, முட்புதர்களோ, காட்டுக்கொடிகளோ வழிமறிக்காததால் நடை எளிமையாக இருந்தது. சாகச மனங்களுக்கு சற்று ஏமாற்றம்தான் என்றபோதும் குழந்தை குட்டிகளோடுச் செல்ல மிகவும் ஏற்ற சிக்கல்களில்லாத காட்டுப்பயணம்.

பிரயாணத்தின் இறுதிப் பகுதி அத்திக்கடவு ஆற்றில் ஆனந்தக் குளியல். காவியைக் கரைத்த மாதிரி செம்மண் நிறத்தில் கரைபுரண்டு வருகிறது ஆறு. காலம் தப்பி வந்த திடீர் மழையால் ஆற்றில் நல்ல வெள்ளம். படுகை முழுக்க யானை முதுகு போன்ற பிரம்மாண்டமான பாறைகள். நூற்றாண்டு உருளலில் கற்கள் அனைத்தும் தனக்கான தனிப்பொலிவை அடைந்திருக்கின்றன. வீட்டுப்பெண்கள் உருளைக்கற்களை ஆசையோடு சேகரித்துக்கொள்கின்றனர். கிழங்கு மஞ்சள் அரைக்க, பூண்டு நசுக்க, பனங்கற்கண்டு நுணுக்க அருமையான உபகரணம். ஆற்றின் கரையோரத்தில் உயரம் உயரமான மாமரங்கள் தலைகொள்ளாத மாங்காய்களுடன் காய்த்து நிற்கின்றன. மழைச்சகதியில் விழுந்து கிடக்கும் மாம்பிஞ்சுகளைப் பொறுக்கியெடுத்து ஆற்றில் கழுவி உப்புச் சேர்த்து திங்க சுவை அபாரம்.

நீந்திக் குளிக்க முடிகிற அளவிற்கு ஆழமில்லாத ஆறு. பாறைகள் வேறு அதிகம். ஒரு குத்துப்பாறையினைப் பிடித்துக்கொண்டு உடலை நீட்டிக்கொண்டால் நம்மைக் கழுவிக் கரைக்கும் ஆவேசத்துடன் தழுவிக்கொள்கிறது ஆறு. இறங்கிய ஜனங்களெல்லாம் பாறைகளோடு பாறையாக ஊறிக்கொண்டேதான் இருக்கிறார்கள். கரையேற எவருக்கும் மனமில்லை. மாலைச் சூரியன் மெள்ள மேற்கில் சரிய வழிகாட்டி குரலெழுப்புகிறார். பெண்கள் உடைமாற்ற வசதி இல்லாதது பெரிய குறை. பெரிய மரங்களைத் தேடி ஈர ஆடைகளோடு அலைகிறார்கள்.

என்னதான் இயற்கையோடு இயைந்த இடம் என்ற போதும் பரளிக்காட்டை ஒரு சுற்றுலாத் தளமென அங்கீகரிக்க மனம் ஒப்பவில்லை. குடும்பத்தோடு காலையில் கிளம்பி மாலையில் வீடு திரும்பிவிட முடிகிற ஒரு பிக்னிக் ஸ்பாட்டாகத்தான் கருத முடியும். சீதோஷ்ணம், வன விலங்குகள் இல்லாமை, அடர்த்தி இல்லாத காடு என்பன அக்கருத்தாக்கத்தின் காரணிகள் என்பேன்.

தொடர்பு கொள்ள தொலைபேசி எண் : திரு. சீனிவாசன் : +91 9047051011
தகவல்களுக்கு : http://coimbatoreforests.com/baralikaduEco.htm

அசாவாமை

2011-03-31T10:48:00.000+05:30

குறிப்புகளை
எரித்து
குளிர் காய்ந்து கொண்டிருக்கிறேன்

குறிப்புகளின்
மதிப்பு
குப்பைகளுக்குச்
சமானமில்லை
ஒரு மாத்து குறைவுதான்

முத்தம்மா கொட்டும் குப்பையில்
எப்போதேனும் தென்படும்
ஆணுறை போல
யாருமில்லாததை உறுதி செய்து கொண்டு
ஆட்காட்டி விரலை மடக்கி பளிப்பு காட்டும்
எதிர் வீட்டு +2 மாணவியைப் போல
காகத்திற்குப் பதிலாய் கரண்ட் கம்பத்தில் கரிச்சான் இருப்பதைப் போல
மேலாளர் விடுப்பில் இருக்கும்போதும்
அவர் மேஜையை ஒழுங்கு செய்யும் சேவகன் போல
அரிதாகவே தோன்றி அப்போதே மறையும் தன்மையுடைத்த

பூந்திக்கொட்டைகளைப் பொறுக்குவது போல
மண்ணரிக்கையில் மினுங்கும் பொற்துகளை புளி ஒற்றி எடுப்பது போல
இறுதி ஓவரில் ஓடி ஓடி ரன் எடுப்பது போல
முகநூலில் நாரியரைத் தேடித் தேடிச் சேர்ப்பது போல
அரும்பாடு பட்டுத்தான் சேகரம் செய்கிறார்கள்

எழுத்தாளனை
எரியூட்ட
அவன் ஆயுளில்
சேகரித்த குறிப்பு மூட்டைகள் போதுமானவை

நேரடியானவை
நேர்மையற்றவை
எவருக்கும் புரிபைவை
எழுதியவனுக்கே கிரந்தம்
எடுப்புச் சோறென
ஏகப்பட்ட ரகங்கள்

கடைசிப்பேருந்தை தவறவிட்ட
கொசுக்கடி ராத்திரியில்
காணாமற் போன மகனின் சடலத்தை
அடையாளம் காட்ட பிணவறை செல்கையில்
தாமஸன் வெளிவர காத்திருக்கும் விஜர்சன அவஸ்தையில்
புழக்கடை இருளில் கசியும் குரலில்
இல்லாள் இன்னொருவனைக் கொஞ்சுவதைக் கேட்கையில்
கொப்புளானுக்குச் சப்பக் கொடுக்கையில்
மின்னலின் கீற்றலாக குறிப்புகள் தோன்றலாம்

காலாவதியான நாட்குறிப்பேட்டில்
சம்பளக் கவரில்
வினாத்தாளில்
ஏடிஎம் துப்பும் ரசீதில்
அர்ச்சனைச் சீட்டில்
சிகரெட் அட்டையில்
யாதும் தாளே யாவரும் குறிப்பர்

குறிப்புகளை
எரித்து
குளிர் காய்ந்து கொண்டிருக்கிறேன்

காரணம்1

குறிப்புகளைச் சேகரிப்பவன் ஒருபோதும் எழுதப் புகான்

காரணம் 2

குறிப்புகள் குறிப்புகளாகவே சாபல்யமடையவை
உருமாற்றம் கொள்வதில் உவப்பில்லாதவை

காரணம் 3

குறிப்புகள் கட்டுரையாக முற்பட்டால்
அதன் சீவனைக் கொன்று சிரிக்கும்

காரணம் 4

குறிப்புகளை வைத்துக்கொண்டு கதை எழுதுவது
சித்தியைக் காதலிப்பது போல

காரணம் 5

குறிப்புகள் துணுக்குகளாகும் தருணம்
செல்ல மகள் கிழவனோடு உடன்போக்கு செய்தற் போல

காரணம் 6

காற்றைக் குடித்த காராச்சேவு போல
சுபயோக சுபதினத்தில் அவை
நாசமத்துப் போதல் நாட்டிற்கு நலம்

பிற்சேர்க்கை

2011-03-19T16:47:00.002+05:30

நான்கைந்து மாதங்களுக்கு முன்னரே பரத்தையர் கூற்று குறித்து அதன் ஆசிரியரிடம் விவாதித்ததை அவர் அழகாகத் தொகுத்து இருக்கிறார். முந்தைய கட்டுரையின் பிற்சேர்க்கையாக அதை இங்கே பகிர்கிறேன்:

தொகுப்பை வாசித்தேன். விமர்சனமாக இல்லாமல் அபிப்ராயமாக அத்தொகுப்பின் போதாமைகளைப் பற்றி எழுதுவதே உங்களுக்குச் செய்யும் உபகாரமெனக் கருதுகிறேன் நான். அல்லது நாமே கூட விவாதிக்கலாம். உங்கள் தொகுப்பில் சிறந்த கவிதைகள் இருக்கின்றன. அதைப் பற்றி பிறகு பேசலாம். முதலில் போதாமைகளைப் பற்றி.

பரத்தை என்கிற, பொது பாடுபொருளில் இருந்து மாறுபட்ட, கொஞ்சம் அதிர்ச்சிகள் கலந்த ஒன்றைப் பாடத்துணிபவனுக்கு இன்னும் கொஞ்சம் துணிச்சல் தேவை. உங்களது முன்னுரையில் இவையெல்லாம் என் அனுபவங்களா என்று கேட்காதீர்கள் என்ற கோரிக்கை த்வனிக்கிறது இல்லையா? அவை உங்கள் அனுபவம் என்றே வாசகன் கருதினால் அதனால் நமக்கு என்ன நஷ்டம்? மிகத் துணிச்சலான கவிப்பொருளுக்கு அந்த முன்னுடை ஒரு முரண். [இதற்கு, "அது பயம் அல்லது பலவீனம். சொந்த வாழ்க்கையின் ஸ்திரத்தன்மையைக் காத்துக் கொள்ளச் செய்யும் சிறு உபாயம். அதற்கு இச்சமூகத்தின் முதிச்சிக்குறையும் ஒரு வகையில் பொறுப்பாகிறது" என்று நான் பதில் சொல்கிறேன்].

ஜெயன் அடிக்கடி சொல்வார் - ஜி. நாகராஜன் சித்தரித்த பரத்தையர்கள் அவர் காண விழைந்த பரத்தையர்களே அன்றி கண்ட பரத்தையர் அல்ல. நீங்கள் சித்தரித்த பரத்தையும் கண்ட பரத்தை அல்ல காண விழைகிற பரத்தையே. பரத்தையர்களின் கொலைப்பாதகமோ பொருட் பிடுங்கலோ அவர்கள் நட்டாற்றில் மூழ்கடித்த வரலாறோ இங்கே 99% இருக்கிறது. சமூக உயவுப்பொருளாக பரத்தையர்கள் செயற்படுகிறார்கள் என்பதற்காக அவர்களது செயற்பாடுகளனைத்தையும் நாம் கொண்டாடி விட முடியாது

உங்களுடைய எழுத்துக்களில் நேர்த்தியும், வார்த்தைத் தேர்வுகளில் கவனமும் இருக்கிறது. ஆனால், ஆனால், நான் தொலைந்த இடத்திலேயே நீங்களும் தொலைந்து விடக்கூடாது என்கிற அச்சம் எனக்கு இருக்கிறது. ஒரு நல்லெழுத்துக்காரனாய் பரிணமிக்க நீங்கள் நான்கு வரி, ஐந்து வரி தீர்ப்புகளை எழுதுவதைக் கைவிட்டே தீரவேண்டும். இவை துணுக்குத் தோரணங்கள் என்பதைத் தாண்டிய அந்தஸ்தினை ஒருபோதும் தரா. அப்புறம் பல்வேறு தடவைகள் சமூகம் கேட்டுப் புளித்த பழந்தமிழ் வசனங்களில் சிறிய வார்த்தை மாற்றம் செய்வது வார்த்தை விளையாட்டே அன்றி கவிதை அல்ல. நேற்று ஜெயனின் விமர்சன நூலில் ஒரு வரி படித்தேன்: ‘இலக்கியம் மொழியின் சாத்தியக்கூறுகளால் அல்ல; வாழ்வின் சாத்தியக்கூறுகளால் உருவாவதே’.

பரத்தைமையின் கவுச்சியை, கதறலை துள்ளத்துடிக்கச் சொல்லும் கவிதைகள் இத்தொகுப்பில் குறைவு என்கிறேன். தமிழின் முதல் துணுக்கு கவிஞராக நான் குலசேகர ஆழ்வாரைச் சொல்வேன். ரொம்ப எளிமைப்படுத்தல் அவரிடத்திலிருந்துதான் துவங்குவதாக என் யூகம். அடுத்து நகுலன். நகுலனின் கோட் ஸ்டாண்டு வகையரா அதன் எளிமைக்காக வாசகர்களைக் கவர்வதைக் காட்டிலும் கவிஞர்களைக் கவர்ந்த விஷ வித்து போலும். ரெண்டு பேரும் தான் நம்மைக் கெடுத்தச் சண்டாளர்கள்.

["இவற்றில் கணிசமானவை 5 வருடங்கள் முன்பு எழுதப்பட்டவை. இவை பெரும்பாலும் ஆழமற்ற வேடிக்கை பார்க்கிற வகைக் கவிதைகளே. எள்ளல் தான் இதன் ஆதார குணம். நல்ல இலக்கியத்திற்கு இந்த எள்ளல் மட்டும் போதாது என்பதும் புரிகிற‌து. இது சுஜாதா, வைரமுத்து பாணியில் அதே ஆழத்தோடு நின்றுவிடுகிற‌து" என்று பதில் சொல்கிறேன்].

தன் எழுத்தின் மீதான சந்தேகம் இருக்கும் வரை எழுத்தாளனுக்குத் தோல்வி இல்லை. அந்த சந்தேகத்தை அப்போதைய புறச்சூழல்கள் வெற்றிகொண்டு பாதி வெந்தவை பந்திக்கு வரும்போதே நாம் நம்முடைய தோல்வியை அறிவித்து விடுகிறோம்.

இப்படியெல்லாம் பேசுகிற உரிமை எனக்கு இருப்பதாக நான் நினைத்துக்கொள்கிறேன். உங்களை உற்சாகமிழக்கச் செய்வதென் நோக்கமல்ல. ஆனால் உங்கள் மொழி நேர்த்தி தாண்டி ஒரு வானம்பாடி குரல் ஒலிப்பதை என்னையன்றி யார் எச்சரிப்பார்? எழுதுகிற மொழியில் இருக்கிற ஓசை நயம்தான் உங்களுடைய தனித்துவம். தமிழில் ரொம்பவும் கொஞ்ச பேர்களுக்கே சாத்தியப்பட்டது அது. மகுடு அதில் ஒருவர்.

காந்தியின் நான்காம் குரங்கு கவிதை, தொடையிடுக்கில் வாங்கிக்கொள்வேன் சிறுவிளையாட்டாய், அணைத்துக்கொள்கிறேன் ஒரு தாயைப்போல, திருயோனிப்பெருஞ்சரிதம், 130, 131, 132 மற்றும் 133 ஆகிய கவிதைகள் தொகுப்பில் எனக்கு மிகவும் பிடித்தமானவை. இதன் முன்னுரை மிக முக்கியமானது.

அபிலாஷைகள் இலக்கிய உத்வேகத்திற்குத் தடை. உங்களுடைய வெற்றி உங்கள் கவிதைகளின் ஏழாவது வரிக்கு மேல் துவங்கும் என எனக்குப்படுகிறது.
Posted by சி. சரவணகார்த்திகேயன் On Saturday, March 19, 2011

பரத்தையர் கூற்று - வாசக அபிப்ராயம்

2011-03-18T22:37:00.000+05:30

வாசக உழைப்பை அதிகம் கோராத, ஒரு மணி நேரத்திற்குள் படித்து முடித்து விடுகிற தொகுப்புதான் பரத்தையர் கூற்று. கவிதைகள் குறித்த அபிப்ராயங்களை அவ்வப்போது அதன் ஆசிரியருடன் பகிர்ந்து கொண்டிருக்கிறேன். எழுதுங்களேன் என்றார்.

நவகவிதை இன்று வந்தடைந்திருக்கும் இடம்; கவிதையின் அழகியல் குறித்துத் திறனாய்வாளர்கள் கடைப்பிடிக்கும் கறார் அணுகுமுறை; கவிதைகள் குறித்து நான் உருவாக்கி வைத்திருக்கும் சொந்த அளவுகோல் - இவற்றின் துணையின்றியே இந்நூலை நிராகரிக்க போதிய காரணங்கள் இருக்கின்றன.

பொதுவாக, பரத்தையர் குறித்த சொல்லாடல்கள் ‘அவர்களுக்கு அநீதி இழைக்கப்பட்டிருக்கிறது’ என்ற த்வனியிலேயே இருக்கக் கண்டிருக்கிறேன். முயங்கிக் கிடப்பவனை முற்றிலும் நிராயுதபாணியாக்கி வெளித்தள்ளும் தாசியரைப் பற்றியோ, ஒளித்து வைத்த காமிராவில் படம் பிடித்து வீட்டிற்கு சிடி வருமென மிரட்டும் சேடிகளைப் பற்றியோ, நெடுஞ்சாலைகளில் தோன்றி ஒதுங்கும் டிரைவரின் சங்கை நெரித்து லாரியை லபக்கும் ராத்திரி ராணிகளைக் குறித்தோ, கவனக்குறைவால் பெற்றெடுக்க நேர்ந்த தளிரை கழிவறைகளில் கடாசி விட்டு கடமையாற்றச் செல்பவர்கள் குறித்தோ எந்த பதிவும் கண்டதில்லை. நிதர்சனங்களோடு முரண்பட்டிருப்பதுதான் அறிவுஜீவித்தனமா என்ற இயல்பான சந்தேகம் எனக்குண்டு. ஒருவேளை நூலாசிரியர் இப்படியான பரத்தையர்களை எதிர்கொண்டதில்லையோ என ஐயப்பட்டால், அவர் முன்னுரையில் இக்கவிதைகளில் சொந்த அனுபவம் கிஞ்சித்தும் இல்லையெனச் சத்தியம் செய்கிறார். ஆக அவர் கேட்டறிந்த தகவல்களின் அடிப்படையிலேயே பரத்தையருக்கு நியாயம் தேடத் துணிந்திருக்கிறார். பரத்தைமைப் பற்றி அதிகம் பேசிய ஜி. நாகராஜனின் படைப்புகள், மா. தட்சிணாமூர்த்தியின் ‘திவ்ய தரிசனம்’, ராஜசுந்தர்ராஜனின் ‘நாடோடித் தடம்’, மகுடேஸ்வரனின் ‘காமக்கடும்புனல்’, வா.மு.கோமுவின் ‘சொல்லக்கூசும் கவிதைகள்’ வரிசையில் இடம் பிடிக்கத் தேவையான நேர்மை கவிதைகளில் இல்லை.

பரத்தையர் கூற்றை வாசித்த எவரும் இதில் மகுடுவின் சாயல் அதிகம் என்பதை ஒப்புக்கொள்வர். வெளியாகி ஐந்தாண்டுகளாகியும் தன் போன்ற மற்றொன்றை உருவாக்க முடிந்திருப்பதை மகுடுவின் வெற்றியென்றே கொளல் வேண்டும். தொகுப்பிலுள்ள கவிதைகளில் முக்காற்பங்கு மொழிநேர்த்தியுடன் அமைக்கப்பெற்ற துணுக்குகள்தாம். அவற்றிற்கு கவிதை அந்தஸ்தினை வழங்க மனம் மறுக்கிறது. தேய்வழக்குச் சொல்லாடல்களில் இருக்கும் வார்த்தைகளை முன்னுக்குப் பின் அடுக்கி ஓசைநயத்தை உற்பத்திச் செய்வது உழைப்பிற்க்கு எதிரான தப்பித்தல்.

சிஎஸ்கே காயின் செய்திருக்கும் சில வார்த்தைகள் அவரை முக்கியமானவரென நிருவுகிறது. உதாரணமாக ‘திருயோனிப்பெருஞ்சரிதம்’ என்கிற சொல்லாடல். கோலிச்சோடாவிற்குள் உருளும் கோலிக்குண்டினைப் போல மனதில் நெடுங்காலமாய் உருண்டுகொண்டே இருக்கிறது அவ்வார்த்தை. இதுமாதிரியான சொற்ச்சேர்க்கை அவரது பலம். சிஎஸ்கேவினுடைய மொழி சித்தர் மரபின் நீட்சி. அதை வைத்துக்கொண்டு கே.ஆர்.விஜயாவின் அவலக்குரலை எழுப்புவதுதான் அநீதி. சிஎஸ்கே தன் கவிதைகளைக் கொஞ்சம் திறந்த மனதுடன் மறுபரிசீலனை செய்தல் நலம்.

ஆ. மாதவன் கதைகள் - வாசக அபிப்ராயம்

2011-03-18T22:32:00.002+05:30

அவனும் நானும் நண்பர்கள். வறிய புலத்திலிருந்து வசதிக்கு மாறியவர்கள். ஒரே தொழில்; ஒரே நிறுவனம்; ஆயினும் ஓர் நிரை அல்ல. அவன் என்னிலும் சாதனையாளன். மிகுந்த அந்தரங்கமாக நட்பின் அடிப்படையில் அவனுக்கு வரவிருக்கும் நல்வாய்ப்பு குறித்த ரகசியமொன்றைச் சொன்னான். யாரிடமும் பகிர்ந்து கொள்ள வேண்டாமென்றும் கேட்டுக்கொண்டான். ஓரிரு வாரங்களில் அவனுக்குத் திருமணம் என ஏற்பாடாகி இருந்தது

அத்தகவலை நான் எவ்வித முகாந்திரமுமின்றி கசிய விட்டேன். நிறுவனத்திலிருந்து வெளியேற்றி விட்டார்கள். அவனுக்கு கிடைக்க இருந்த வாய்ப்பிற்கும் குண்டு வைத்துவிட்டார்கள். ஓரே நாளில் வீதிக்கு வந்து விட்டான். விடைபெறும் முன் என் கரங்களை இறுகப் பற்றி ‘தேங்க்ஸ்டா...கல்யாணத்துக்கு கண்டிப்பா வந்துருடா’ செருப்பாலடித்தது போலிருந்தது. முகம் சிறுத்து தலை குனிந்து கொண்டேன். எவ்வித இலாப நோக்கமுமின்றி நான் நிகழ்த்தின இத்துரோகத்திற்குக் காரணம் என்ன? பொறாமையா?! நிச்சயம் இல்லை. அவனது வளர்ச்சி என்னை எவ்விதத்திலும் சீண்டியதில்லை. உண்மையில் எனக்கு உள்ளூர சந்தோசம்தான் கொண்டிருந்தேன். ஒருவன் வாழ்வழிந்துச் சீரழிவதைக் காண மனம் ரகசிய ஆவல் கொண்டிருந்ததா?! முகமறியா மனிதர்கள் படும் அவலம் கண்டு அல்லற்படுவது பாவனையா?! ஒருவனின் குடியைக் கெடுத்து விட்டுப் பின் அதற்குக் காரணங்கள் தேடும் நான் யார்?! மானுடம் பாடும் நூல்கள்; பெரியோரைத் துணைகொண்டிருத்தல்; பக்தி மார்க்கம் எதுவும் என்னை மனிதனாக்கும் முயற்சியில் துவண்டு விட்டனவா?!

இலக்கியத்தில் இதற்கு விடை இருக்கிறதா என புத்தகங்களைக் குடைந்து கொண்டிருந்தேன். காரண காரியங்களின்றி மானுடர்கள் குற்றம் புரியத் தலைப்பட்டிருக்கிறார்கள். மனதின் குரோதத்திற்கு வியாக்கியானங்கள் தேவையில்லை என்கிற ஆ. மாதவன் சிறுகதைகள் எனக்கு சற்று ஆறுதல் அளித்தன.

எந்தவொரு இலக்கிய ஆக்கத்தையும் முன்னுரையை வாசித்து விட்டுப் படிக்கும் வழக்கம் எனக்கில்லை. ஆ. மாதவனுடைய சிறுகதைகளை ஒருசேர படிக்கும்போது முற்றிலும் நெகட்டிவான மனிதர்களைச் சித்தரிக்கிற ஒரு எழுத்தாளராகவே எனக்குப் பட்டார். அவரது எழுத்து நடையும் மிகுந்த சாதாரணமாகவும் அயற்சியூட்டுவதாகவுமே தோன்றியது. எளிமையாக எழுதும் எழுத்தாளன் மீது இளக்காரம் எனும் மனக்காளான் முளைத்து விடுகிற தமிழ் மனம்தானே என்னுடையதும்?!

ஆனால், இப்படிப்பட்ட மீடியாக்கர் எழுத்தாளரை ந.பிச்சமூர்த்தி துவங்கி ஜெயமோகன்வரை வாழையடி வாழையாக கொண்டாடி வருகிறார்களே எனும் ஐயத்தில் வேதசகாயகுமார் எழுதிய முன்னுரையையும், ஜெயமோகன் எழுதிய பிற்சேர்க்கை கட்டுரையையும் வாசிக்கத் துவங்கினேன். ஆ. மாதவனின் எழுத்துக்களை எங்ஙனம் எதிர்கொள்வது என்கிற புதிரின் முடிச்சுகள் மெள்ள விலகத் துவங்கின.

பெரும்பாலும் மானுட அன்பைப் பேசுவதுதான் இலக்கியத்தின் பொதுவான குணாம்சமாக இருந்து வந்தது. மாதவனுடைய படைப்புகள் மானுட மனதின் இருண்மைகளை, தீமைகளைப் பேசியது.வேதசகாயகுமார் இதை கரும்புள்ளி என விளிக்கிறார். கதைமாந்தர்களின் மனதில் உறைந்து கிடக்கின்ற காமமும், வன்முறையும், குரோதமும் வெளிப்படுகின்ற தருணங்கள்தாம் ஆ. மாதவனின் கதைகளை முக்கியப்படுத்துகின்றன.

மாதவன் எல்லா மூத்த தமிழ் எழுத்தாளர்களைப் போலவே இளமைக்காலத்தில் திராவிடச் சிந்தனைகளால் ஈர்க்கப்பட்டு கோபக்கார இளைஞனாக எழுதப் புகுந்தவர். அவருடைய ஆரம்பகால எழுத்துக்களில் பலவும் முரசொலியில் பிரசுரமாகி இருக்கின்றன. ஆனால், அவற்றையெல்லாம் அவரே டிஸ்கார்ட் செய்து விடுகிறார். அவருடைய எந்தத் தொகுப்பிலும் அவரது ஆரம்பகாலச் சிறுகதைகள் இடம் பெறவில்லை. ஆயினும் ஓரிரு கதைகளில் காணக்கிடைக்கிற ‘ஆன்மிக எள்ளல்’ அவரது திராவிடத் தொடர்பை நினைவூட்டுகின்றன.

மாதவனுடைய ஆகப்பிரதான ஆக்கமென கூறப்படுகிற கிருஷ்ண பருந்தையோ, புனலும் மணலும் நாவலையோ இன்னும் வாசித்தறியேன். ஆயினும், ஒரு வாசக மனதில் விஸ்வரூபம் கொள்ள அவரது சிறுகதைகளே போதுமானதாக இருக்கிறது.

ஆ.மாதவன் கதைகள் தொகுதி 1 & 2 - தமிழினி வெளியீடு

மனசாட்சி

2011-03-18T09:02:00.000+05:30

தமிழினி மீண்டும் இணைய வடிவம் பெற்றிருப்பதை இலக்கிய ஆர்வலர்களுக்கு வரப்பிரசாதம் என்பேன். அதன் வடிவமைப்பு எளிமையாகவும், அசத்தலாகவும் இருக்கிறது.

***

தென்மாவட்ட சிற்றூர்களில் ஒரு குடும்பம் ராவோடு ராவாக ஊரைக் காலி செய்து கிளம்புகிறதெனில் சந்தேகமே இல்லாமல் திருப்பூருக்குத்தான் சென்றிருப்பார்கள் என தீர்மானித்துக்கொள்ளலாம். விவசாயம் பொய்த்து, வேறு தொழில் வாய்ப்புகளுமின்றி, இம்சிக்கும் சிட்டை வட்டியால் மொத்த குருதியும் சுண்டிய பின் வாழ வழி தேடி ஓடுவோரின் கடைசிப் புகலிடம் திருப்பூர்.

வறண்ட தலையும் கலைந்த விழிகளுமாய் திருப்பூரின் வெறிச்சோடிய வீதிகளில் திரியும் தெக்கத்தி இளைஞர்களின் புகைப்படங்களை நாளிதழ்களில் பார்க்கையில் கண்கள் கசிகின்றன. நடப்பு இதழ் தமிழினியில் இப்பிரச்சனை குறித்து மணல்கடிகை கோபாலகிருஷ்ணன் மற்றும் கவி மகுடேஸ்வரன் எழுதிய இரண்டு விரிவான கட்டுரைகள் வெளியாகியுள்ளன. இருவரும் இத்தொழிலினர் என்பதால் தகவல் புஷ்டியோடு இருக்கின்றன இக்கட்டுரைகள்.

ஆயிரத்துச் சொச்சம் பேர்கள் மட்டுமே படிக்கின்ற தமிழினி சமூக பிரச்சனைக்கு 16 பக்கங்கள் ஒதுக்குகிறது. திருப்பூரில் மட்டுமே பத்தாயிரம் பிரதிகளுக்கு மேல் விற்பனையாகிற தமிழகத்தின் முன்னணி வெகுஜன வார இதழ்கள் இப்பிரச்சனை குறித்து உருப்படியான எதையும் எழுதாதது தடித்தனமன்றி வேறென்ன?! லட்சக்கணக்கானவர்களின் வாழ்வாதாரப் பிரச்சனை தமிழ் மக்களுக்கு போய்ச் சேரவேண்டியதில்லையென நினைக்கிறார்களா?!

***

நாதஸ்வரத்தில் வசனங்களே இல்லாமல் ஒரு எபிஸோட் என விளம்பரித்தார்கள். என்னே புதுமையென்று அலுவல் விட்டு அவசர அவசரமாய் கிளம்பி வந்து பார்த்தேன். இதுகாறும் தனித்தனியாய் ஒப்பாரியைப் போட்டவர்கள் கோரஸாய் ஒப்பாரினார்கள். என்ன எழவுய்யா இது...?!

***

பத்மவிபூஷண் டாக்டர் ராஜேந்திர பச்சோரியின் பேச்சை கேட்க நேரிட்டது. இயற்கையைச் சீரழிப்பதில் மேல்தட்டின் பங்கே அதிகம். இயற்கைச் சமனநிலை குலைந்து ஏற்படும் பேரிடர்களில் அவர்கள் சுலபமாகத் தப்பித்து விடுகிறார்கள். எளியோர்கள் மாட்டிக்கொண்டு உயிரிழக்கிறார்கள், வீடு இழக்கிறார்கள், வேலை இழக்கிறார்கள் என்பதை உதாரணங்களுடன் விளக்கினார். வேகம் என்பதே அபத்தம் நாம் தவறான பாதையில் பயணிக்கையில் என ஜிடிபி மதிப்பீடுகளை விளாசினார். தனிமனிதனால் கடைப்பிடிக்க முடிகிற மூன்று எளிய கோரிக்கைகளை முன்வைக்கிறார்.

1) மாமிசம் உண்பதைக் கொஞ்சமேனும் குறைத்துக்கொள்ளுங்கள்.
2) சைக்கிள் மிதியுங்கள்
3) முடிந்தவரை பொதுப் போக்குவரத்தை பயன்படுத்துங்கள்

***
நடப்பு இதழ் சூரியகதிரில் அடியேனின் சொற்சித்திரம் ‘தூஸ்ரா’ வெளியாகியுள்ளது. சிறுகதைக்குரிய அந்தஸ்து கிஞ்சித்தும் இல்லைதான் ஆனால், வாசிக்க உற்சாகமாக இருந்தது என ஜெயன் குறிப்பிட்டிருந்தார். உற்சாகமாகத்தான் இருந்தது வாசிக்க :)

***

கொஞ்ச காலத்திற்கு முன் நான் பணியாற்றிய நிறுவனமொன்றில் உதவாக்கரை சக ஊழியன் ஒருவன் இருந்தான். ‘உப்பானது சாரமற்றுப் போனால்...’ எனும் விவிலிய வாசகத்தை அடிக்கடி நினைவூட்டுகிறவன். அவனால் நிறுவனத்திற்கோ, குடும்பத்திற்கோ, சமூகத்திற்கோ ஏன்... அவனுக்கே கூட பிரயோசனமில்லை என்பது சான்றோர் வாக்கு. மிகச் சமீபத்தில் அவனைச் சந்திக்க நேர்ந்தது. நம்பினால் நம்புங்கள் அந்த நிறுவனத்தின் மண்டல மேலாளர் ஆகி இருந்தான். சுஜாதாவின் பீட்டர் கதை நினைவுக்கு வந்தது. ஆனால், இந்தப் பக்கியிடம் பீட்டரின் குணாம்சங்கள் எதுவும் தட்டுப்பட்டதாக நினைவே இல்லை. எப்படி நிகழ்ந்தது இந்த ஆச்சர்யம்?!

‘எல்லாப் பயலுவலும் ஓடிப் போயிட்டாய்ங்க. என்னையும் டிரான்ஸ்பர், டீ-புரொமசன், மெமோன்னு என்னென்னமோ பண்ணிப்பார்த்தாங்க. உட்கார்ந்த இடத்தை விட்டு அசையலையே. கடைசீல இருக்கறதிலே சீனியர்னு மேனேஜர் ஆக்கிட்டாங்க...’ என்று சிரித்தபடி பதிலளித்தான்.

அழகாகத் தொடுத்து நெருக்கிக் கட்டப்பட்ட பூமாலையில் ஒவ்வொரு பூக்களாக விடுபட எஞ்சிய பூவே பூஜைக்குப் போகிறது என்பார் விகடன் அசோகன். உண்மைதான்.

***

உள்ளூர்ப் பிரமுகர் ஒருவர் அழைத்தார். சக நண்பர்களோடு சேர்ந்து தன்னார்வ தொண்டு நிறுவனம் ஒன்று அமைக்க இருப்பதாகவும் அதற்கு நல்ல பெயரைச் சிபாரிசு செய்யும்படியும் கேட்டுக்கொண்டார். கொஞ்சமும் யோசிக்காமல் ‘மனசாட்சி’ என்று வைக்கும்படிச் சொன்னேன்.

எப்படியும் கொஞ்ச காலத்திற்குப் பிறகு திருடத்தான் போகிறார்கள். கொஞ்சமாவது உருத்தட்டும் என்றுதான்.

***

புலவர் நாஞ்சில் நாடன்!

2011-03-07T08:56:00.000+05:30

இலக்கிய விழாக்கள் நடத்துவதில் நன்றாகத் தொழிற்பட்டவர் விஜயா வேலாயுதம் அவர்கள். ஆனால், நாஞ்சிலுக்காக அவர் நடத்திய பாராட்டு விழா அத்தனைச் சுவையாக இல்லை. முத்தையாவையும், குணசேகரனையும் தவிர பேசியவர்கள் எவருக்கும் நாஞ்சிலைப் பற்றிய முழுச்சித்திரம் தெரியவில்லை. ஒன்பதாம் வகுப்பு மாணவி ஒருத்தி ‘புலவர் நாஞ்சில்நாடன் இன்னும் பல பாடல்கள் படைத்து விடுதலை நெருப்பை அணையாமல் காக்கவேண்டும்’ என்று முழங்கினார். எய்த தமிழாசிரியை இருக்க அம்புச் சிறுமியை மன்னிக்கலாம்தான். ஆனால், அடுத்துப் பேசிய ஒரு கொடியோன் நாஞ்சில் நாடனைத் தமிழ் இலக்கிய உலகிற்கு முதன் முறையாக அறிமுகப்படுத்துவது போலப் பேசினார். தான் ஏற்கனவே வாரமலரிலும், குடும்ப மலரிலும் படித்துச் சுவைத்த சிறுகதைகளோடு ஒப்பிட்டு நாஞ்சிலார் இன்னும் கடுமையாக உழைத்து இலக்கியத்தில் அடைய வேண்டிய இடங்களைச் சுட்டிக் காட்டினார். சுடுமணற் புழுவெனத் துடித்துப் போயினர் பார்வையாளர்கள். கேண்டி செல்போனை எடுத்து வீசட்டுமாவென கேட்டுக்கொண்டே இருந்தாள். பேச்சாளர் அடுத்து நாஞ்சில் படிக்க வேண்டிய நூல்கள், தெரிந்து கொள்ள வேண்டிய எழுத்தாளர்களுக்குத் தாண்டினார். உள்ளூர்ப் பிரமுகர்களில் சிலர் வேலாயுதத்திடம் ‘இது பாராட்டு விழாதானே...?!’ என்கிற நியாயமான ஐயத்தை நிவர்த்தி செய்து கொண்டனர். இதற்கு மேல் உட்கார்ந்திருந்தால் நாஞ்சிலுக்கு நிகழும் அவமானத்தைக் கண்டு நான் வாளாவிருந்தேனென வரலாறு நிந்திக்குமென்பதால் கிளம்ப முடிவெடுத்து பக்கத்திலிருந்தவரிடம் பேச்சாளர் யாருங்க என்றேன் ‘தமிழ்த்துறைத் தலைவர் - பாரதியார் பல்கலைக்கழகம்’ என்று பதில் வந்தது!

***

ஊடகங்கள், கல்வி நிறுவனங்கள், அமைப்புகள் ஆகியவற்றின் பெருக்கத்தால் முன்னெப்போதும் இல்லாத அளவிற்கு ‘ஹேப்பனிங் சிட்டி’ ஆகி இருக்கிறது கோவை. சொற்பொழிவு, உபன்யாசம், கர்நாடக சங்கீதம், மெல்லிசை, துள்ளிசை, நாம சங்கீர்த்தனம், நூல் அறிமுகம், பாராடு விழா, பொருட்காட்சி, விண்டேஜ் கார், ஏரோ ஷோ, உணவுத் திருவிழா, விளையாட்டு போட்டிகளென தினமும் எண்ணற்ற நிகழ்ச்சிகள் நகருக்குள் நடந்து கொண்டே இருக்கின்றது. பார்க்கத்தான் நேரம் இல்லை.

***
தேகம் படித்தேன். க்ரியேட்டிவிட்டி என்றால் கிலோ என்ன விலையெனக் கேட்கும் சின்னத்தனமான எழுத்து. மொன்னையான சாணி நடை. சுத்தைக் கடலையைச் சவைப்பது போலிருந்தது வாசிப்பனுபவம். நேற்றைக்கு பிலாக் எழுத ஆரம்பித்த இளம்பதிவன் கூட இதைக்காட்டிலும் சுவாரஸ்யமாய் எழுதுவான். மொத்த நாவலிலும் இலக்கியத்தரத்தில் ஒரு வாக்கியம்... அட.. ஒரு வார்த்தைக் கூட தட்டுப்படவில்லை. ஒவ்வொரு அத்தியாயத்தைக் கடக்கையிலும் ‘வெங்கப்பய காவடி விழுந்து விழுந்து ஆடிச்சாம்...’ என்றுதான் தோன்றியது.

இதுமாதிரி அசிங்கங்களைக் கூட்டி அள்ளவேண்டிய தலையெழுத்து மனுஷ்யபுத்திரனுக்கு. விரும்பிச் செய்திருப்பாரென்று என்னால் நம்பவே முடியவில்லை. ரோட்டில் வீசினால் கூட பிறிதொரு நபருக்கு துன்பம் நேரிடும் அபாயம் இருப்பதால் அடுப்பில் வீசினேன்.

***

வாழ்வியற் கலையின் பிதாமகனென நான் கருதும் பெர்னார்ட் ஷா; 800 ஆண்டு கால விடுதலைப் போராட்ட சரிதம்; டப்ளின் உலகிற்களித்த அரசியல் சிந்தனையாளர்கள்; பெண்களுக்கு முதன்முதலில் வாக்குரிமை; செழுமையான அரசியலமைப்புச் சட்டமென அயர்லாந்து மண் எனை ஈர்க்க இருந்த நூற்றுக்கணக்கான காரணங்களுள் புதியதாக அந்நாட்டின் கிரிக்கெட் அணியும் சேர்ந்திருக்கிறது. ஜென்ம விரோதியான இங்கிலாந்துடனான வெற்றி மொத்த ஐரீஷையும் பெருமை கொள்ளச் செய்திருக்கிறது.

இந்தியாவுடனான ஆட்டம். 5 ஓவர்களுக்கு 9 ரன்கள்தாம் தேவை என்கிற சல்பி சிச்சுவேஷன். 46வது ஓவரை வீச வருகிற பவுலர், கேப்டனோடு விவாதித்து மொத்த பீல்டிங்கையும் மாற்றி அமைத்து ஆக்ரோஷத்துடன் பந்தை வீசுகிறார். இந்த ‘நெவர் கிவ்-அப்’தான் ஐரீஷ் மண்ணின் ஆதார குணம்.

***

கோவையில் மீண்டும் ஒரு சிறுமி சிதைக்கப்பட்டிருக்கிறாள். கொலையாளி ஏற்கனவே ஒரு பெண்ணைக் கொன்று புணர்ந்தவன் என்கிறார்கள். நெக்ரோபிலியா!

கமிஷனர் ஒரு சம்பவத்தைப் பகிர்ந்து கொண்டார். எட்டு வயதுச் சிறுமியிடம் வீட்டின் கார் டிரைவர் வேலையைக் காட்டி இருக்கிறான். முஷ்டியை முறுக்கி மூக்கில் ஓரே குத்து. மூக்குடைந்து ரத்தம் கொட்டி டிரைவர் நிலை குலைந்த நேரத்தில் சிறுமி தப்பித்து விட்டாள். விசாரித்ததில் சிறுமி மலேசியாவில் படித்தவள் என்பது தெரிய வந்தது. மார்ஷியல் ஆர்ட்ஸ் மலேசிய கல்வி முறையில் கட்டாய பாடமாம்.

குட் டச், பேட் டச்; தற்காப்புக் கலைகள், நீச்சல் போன்றன கலிமிகு வாழ்வின் கட்டாய தேவைகள். நீச்சல் தெரிந்திருந்தால் கால்வாயில் தள்ளி விடப்பட்ட முஸ்கினும், ரித்திக்கும் பிழைத்திருக்க வாய்ப்புண்டு.

விட்டல்தாஸ் மகராஜ் - கோவையில்

2011-03-05T15:19:00.002+05:30

இன்று (05-03-2011) துவங்கி 13ஆம் தேதி வரை கோயம்புத்தூர் மாநகராட்சி கலையரங்கத்தில் (ஆர்.எஸ்.புரம்) மாலை 7 மணி முதல் 9 மணி வரை ஸ்ரீ விட்டல்தாஸ் மகராஜ் அவர்களின் நாமசங்கீர்த்தன பஜனை நடைபெற இருக்கிறது.

பாராட்டு விழா

2011-02-24T18:04:00.001+05:30

எழுத்தாளர் நாஞ்சில் நாடன் அவர்களுக்கு கோயம்புத்தூர் விஜயா பதிப்பகம் சார்பில் வரும் 27.02.2011 - ஞாயிறு அன்று பாராட்டு விழா நிகழ இருக்கிறது. விழாவில் நாஞ்சிலாரின் ‘திகம்பரம்’ எனும் கட்டுரைத் தொகுப்பும் வெளியிடப்பட இருக்கிறது. விஜயா மு. வேலாயுதம், கவிஞர் செல்லகணபதி, முனைவர். சி.மா. ரவிச்சந்திரன், மரபின் மைந்தன் முத்தையா, கண்மணி குணசேகரன், இரா. சின்னசாமி, கா.சு. மணியன் மற்றும் பாரதி கிருஷ்ணகுமார் ஆகியோர் கலந்து கொள்ள இருக்கிறார்கள்.

இடம்: கீதா ஹால், ரயில் நிலையம் எதிரே

நேரம்: மாலை 5 மணி

பள்ளித் தோழர்களுக்கு...

2011-02-04T13:12:00.000+05:30

சாத்தான்குளம் ‘தூய இருதய ஆண்கள் பள்ளி’யில் பயின்ற முன்னாள் மாணவர்களின் சந்திப்பு வருகிற பிப்ரவரி 13ஆம் தேதி சென்னையில் நிகழ இருப்பதாக குறுஞ்செய்தி அறிவிப்பு வந்துள்ளது. நிகழ்வில் பள்ளியின் நலன்களுக்காகவும், அங்கு பயிலும் மாணவர்களின் நலன்களுக்காகவும் நாம் செய்ய வேண்டியவை குறித்து விவாதிக்கப்படும் என்றும் குறுஞ்செய்தியில் இடம் பெற்றுள்ளது.

என் வலைப்பக்கங்களைத் தவறாது படிக்கும் எனதருமை பள்ளித் தோழர்கள் இந்நிகழ்வில் அவசியம் கலந்து கொள்ளவேண்டும் என கோரிக்கை விடுக்கிறேன்.

இடம்: புனித தோமையார் ஆலயம், மதுரவாயில்

நாள்: 13-02-2011

மேலதிக விபரங்களுக்கு:

திரு. அந்தோணி ஜோசப், உடற்பயிற்சி ஆசிரியர் – 9994429991

திரு அமல்ராஜ், ஆசிரியர் – 9994969618

சென்னை உதவிக்கு:

திரு. சிவா – 9003177131
திரு. சுந்தர் – 9003253232

அது செல்வேந்திரன்தான்...!

2011-01-28T07:36:00.003+05:30

பேயோன் என்ற பெயரில் எஸ்ராவைக் கிண்டலடிக்கிறார்களா...?!
நர்சிமை நக்கலடித்து பதிவு வருகிறதா...?!
பதிவர்களைக் கிண்டல் செய்து விகடனில் வருகிறதா...?!
லதானந்தைப் பற்றி எழுதி இருக்கிறார்களா...?!
பரிசல்காரனைத் திட்டியிருக்கிறார்களா...?!
சந்தேகமே இல்லை; அது செல்வேந்திரன்தான்...!

யாராவது புனைப்பெயருக்குள் ஒளிந்துகொண்டு இன்னொருவரைத் தாக்கி விட்டால், உடனே என்னை கைக்காட்டும் பிச்சைக்காரப் பயல்களின் கூட்டம் வலையுலகில் அதிகரித்து விட்டது. தின்ன சோறு செரிக்காமல் இணையத்தில் பீராய்ந்து கொண்டிருக்கும் வெட்டிப் பயல்களின் சிண்டு முடிக்கும் வேலையை அப்படியே உண்மையென நம்பி பாயைப் பிராண்டும் பதிவர்களைப் பார்க்கையில் எரிச்சலாக வருகிறது.

உண்மையில் எழுத்தின் மூலம் ஒவ்வொரு எழுத்தாளனும் தனது ஆளுமையையே மென்மையாகவோ அல்லது வன்மையாகவோ கட்டமைக்கிறான். எந்த விமர்சனத்தையும் முகத்திற்கு எதிரில் பேசுகிறவனாக, எந்த ஆத்திரத்தையும் எழுத்தில் வடித்து விடுகிறவனாகத்தான் இதுகாறும் இருந்திருக்கிறேன். இப்போது அதற்கும் நேரம் இல்லை. எழுதுகிற ஆர்வமும் இல்லை. சில அசிங்கச் சம்பவங்கள் வலையுலகில் அரங்கேறிய பிறகு பதிவன் என்று சொல்லிக்கொள்வதில் ஏற்பட்ட பெரும்கூச்சத்தால் எழுத்தூக்கமே சூம்பிப் போய்விட்டது.

தவிர, விஷ்ணுபுரம் இலக்கிய வட்டம் ஆரம்பிக்கப்பட்ட பிறகு ஏற்பட்ட நட்பு வட்டத்தால் எழுதுவதைக் காட்டிலும் வாசிப்பதும், விவாதிப்பதும், பயணிப்பதுமே களிபேருவுவகை தருவதாக இருக்கிறது. வம்பு, அக்கப்போர், தெருச்சண்டை, முறைவாசல், எதைச் செய்தாவது தன்னை முன்னிலைப்படுத்திக்கொள்ளுதல், பெண்களை ஈனப்படுத்துதல் போன்ற அயோக்கியத்தனங்களின் கூடாரமாக இருக்கும் பதிவுலகில் இருந்து வெற்றிகரமாகத் தப்பித்து வெளிவந்திருக்கிறேன்.

நிம்மதியா இருக்க விடுங்கப்பூ...! ப்ளீஸ்...!

அருங்கூத்து

2011-01-27T14:29:00.000+05:30

நண்பர் ‘மணல் வீடு’ ஹரிகிருஷ்ணன் அழைத்திருந்தார். ‘நாயிவாயிச் சீல’ எனும் சிறுகதைத் தொகுப்பும், ‘அருங்கூத்து’ எனும் நிகழ்த்துக் கலை குறித்த நூலும் அவரது மிகச் சமீபத்திய இரு நூல்கள். வருகிற ஞாயிற்றுக்கிழமை நெருஞ்சி இலக்கிய வட்டம் கோவையில் ஏற்பாடு செய்துள்ள மூன்று புத்தகங்களின் அறிமுக விழாவில் அவரது அருங்கூத்தும் ஒன்று என்கிற தகவலைச் சொன்னார். நிகழ்வில் ‘சாக்பீஸ் சாம்பல்’ எனும் கவிதைத் தொகுதியும், ‘யாழி’ எனும் நாணற்காடனின் நூலும் அறிமுகப்படுத்தப்பட உள்ளன.

விழாவில் வெ.மு.பொதியவெற்பன், மீனாட்சி சுந்தரம், மயூரா ரத்தினசாமி, பொன். இளவேனில் மற்றும் இசை இளஞ்சேரல் ஆகியோர் கலந்துகொள்ள இருக்கிறார்கள்.

இடம்: தாமஸ் ஹால், சாந்தி தியேட்டர் எதிரே, காந்திபுரம் பேருந்து நிலையம் அருகில்

நாள்: 30-01-2011 - ஞாயிறு

நேரம்: மாலை 4:00 மணி

திருப்பூர் புத்தகக் கண்காட்சி

2011-01-27T09:21:00.004+05:30

மனக்காளான்

2011-01-11T14:10:00.000+05:30

ஒரு ‘மேண்டில்’ உடைபடும்போது ஓர் அறிவாளி உருவாகிறான்!

பரவசமடைகிற விஷயங்கள் சாதாரணமாகிப் போவதும், சாதாரண விஷயங்களில் பரவசம் கொள்வதும்தான் வயதாவதன் அடையாளமா...?! தீபாவளி வாழ்த்துகள்...!

கிடை மட்டமாக ராக்கெட் விடும் சிறுவர்களை கொஞ்சம் எச்சரிக்கையாக வளர்க்க வேண்டும்.

எத்தனை பேரால் காதலிக்கப்பட்டிருக்கிறோமென்பது திருமண அழைப்பிதழை விநியோகிக்கையில்தான் தெரிய வருகிறது!

ஊறுகாய் சில்லிட்டிருக்கிறதென்றால் புதியதாக ரெஃப்ரிஜிரேட்டர் வாங்கி இருக்கிறார்களென்று அர்த்தம்.

நாஞ்சிலுக்கு விருது கொடுத்தால் ஜெயன் ‘சமையல்கட்டின் கலைஞன்’ என்று புக் எழுத வேண்டி இருக்கும்.

எதிரி கூட உங்களைக் கண்டால் புன்னகைக்க பென்சில் மீசை வைத்துக்கொள்ளுங்கள்.

2010ம் ஆண்டின் சிறந்த ட்வீட்டுரையாளர் என்கிற விருதினை சொக்கனுக்கு வழங்குகிறேன். அவரும் திரும்ப எனக்கு வழங்குவாரென நம்புகிறேன்.

அதிகமாக லிங்க் கொடுப்பவர்களை ‘லிங்கரர்கள்’ என்றழைக்கலாமென்றிருக்கிறேன் # தமிழ்க் கொடை 56

தமிழிலக்கியத்தின் எதிர்காலமாக குப்பன் யாஹூவை அவதானிக்கிறேன்.

இரண்டு மணி நேரமாக சொக்கனின் ட்வீட் எதும் வரவில்லை. வேலை ஏதும் செய்கிறாரோ என்று பயமாக இருக்கிறது.

ஜாக்கி சேகரின் நூல்கள் எங்கு கிடைக்கும். அமேஸானில் கிடைக்கவில்லை.

அதிகாலையில் மனதில் ஒரு கவித்தீற்றல் தோன்றியது. மனைவியிடம் சொல்ல ஆரம்பித்தேன். ‘அடுப்புல பால் வச்சிருக்கேன்’ என பதறியபடி ஓடுகிறாள்.

தொப்பை என்பது ஞானத்தின் அடையாளம்!

முடியலத்துவம் தன் கூர்ம இடத்தை நோக்கி நகர்வதை அவதானிக்கிறேன். தற்பெருமையற்ற கவித்துவத்தின் சாதனை.

எவரேனும் என் முடியலத்துவ வரிகளைத் திருடி சென்னை சங்கமத்தில் வாசித்து கைதட்டல் வாங்கி விடக்கூடாதென்பதே என் வருத்தம்.

50கிராம் கோல்கேட் மீது புல்டோசரையே ஏற்றினாலும் அதிலிருந்து 100கிராம் பேஸ்ட் எடுக்க முடியாதென்பதை கேண்டிக்கு எப்படி புரியவைப்பது # குழப்பம்

லாலா மிட்டாய் கடைக்காரர்கள் விஜி விரைவில் குணமடைய கூட்டு பிரார்த்தனைக்கு ஏற்பாடு செய்திருக்கிறார்கள்...

***

முகநூல் தீற்றல்கள்

நாஞ்சிலுக்கு விருது எனும் செய்தியை முதலில் ஜெயன்தான் போனில் சொன்னார். ‘போங்க சார்... நான் பேப்பர்ல வந்தாதான் நம்புவேன். நாளைக்கு காலைல திடீர்னு ‘கூடுவாஞ்சேரி கோயிந்தனுக்குன்னு’ சொன்னாலும் சொல்லிடுவாய்ங்க சார்...’ என்றேன்.

‘நீங்களாவது பரவாயில்லை... நாஞ்சில் செக் வந்தாதான் நம்புவேன்னுட்டாரு...’

***

பரமபக்தனிடம் கோபம் கொள்வது தெய்வத்திற்கு வேண்டுமானால் திருவிளையாடலாய் இருக்கலாம். தேவதைகளுக்கல்ல. # காதல் பித்து

***

‘எனக்கு வாசிப்பு வலது கண். எழுதுதல் இடது கண்’ என்றார் இலக்கிய நண்பரொருவர். ‘சுயமதிப்பீடு இருதயம்’ எனச் சொல்ல நினைத்துச் சொல்லவில்லை.

***

புத்தாண்டு சமரச உடன்படிக்கை: கேண்டி கோபமாக இருக்கும்போது ‘ஓ... ஒரு தென்றல் புயலாகி...’ பாடலை நானும், நான் ஆபிஸூக்குக் கிளம்பும்போது ‘ஒரு நாயகன் உதயமாகிறான்...’ பாடலை அவளும் பரஸ்பரம் பாடுவதில்லையென்று ஒப்பந்தம்.

***

சயனைடின் சுவையைச் சொன்னவர் இல்லை.

***

வீட்டிற்க்குள்ளேயே விபத்துக்குள்ளாகி அறுவைச் சிகிட்சைக்குட்பட்டிருக்கிறார் விஜி. தகவல் கிடைத்ததும் பதறியடித்து விஜியை அழைத்தேன்.

நான்: விஜி, எங்கம்மா இருக்கே… என்னாச்சி…?!

விஜி: கங்கா ஹாஸ்பிடல்ல இருக்கேண்டா…

நான்: எங்க விழுந்த…?!

விஜி: வீட்டுக்குள்ளதான் விழுந்தேன். கை ஒடஞ்சி போச்சி… ரெண்டு சர்ஜரி… பிளேட் வச்சி ஸ்க்ரூ போட்டிருக்காங்க…

நான்: அச்சச்சோ… என்னம்மா இது… எந்த வார்டுன்னு சொல்லு… உடனே கிளம்பி வர்றேன்…

விஜி: 213 - செகண்ட் ஃப்ளோர்… வரும்போது கால்கிலோ முந்திரி பக்கோடா வாங்கிட்டு வாடா…!

***

ஜான்சன் தூக்கியெறிந்த பொருட்களைக்கொண்டு சுந்தரி அமைத்திருந்த காதல் அரங்கத்தை ஒரு நாள் சுந்தரவேல் கண்டுபிடித்து சுருட்டால் சுடு வைத்தார். வலி தாளாமல் 'போல பொன்னஞ்செட்டிப் பயல... ஒத்த ரூபா சம்பாதிக்க துப்பில்லாத தாயோளீ... நூறு கிலோ நக போட்டு கெட்டிக்கொடுக்கதுமாதில்லா அடிக்காங்...' என்று சுந்தரி சீற அன்றோடு சுந்தரவேல் தன்... பெண்களின் மீதான ஆளுகையை விட்டு விட்டார்.(வெளிவரவே வாய்ப்பில்லாத எனது நாவலின் ஒரு பகுதி)

***

சமையலில் மனைவிக்கு உதவுகிறவர்களெல்லாம் பிற்காலத்தில் பெரிய எழுத்தாளர்களாகி இருக்கிறார்கள். இம்மீடியட் உதாரணம்: நாஞ்சில் & ஜெமோ; உருப்படியாய் எழுத முதலில் வெங்காயம் நறுக்கு’ - கேண்டி

***

நேற்று முன்தினம் வீட்டுக்கு வந்த நண்பர் 5 கிராம் தங்க நாணயம் கொணர்ந்தார். நேற்று நண்பரொருவர் பிளாக்பெர்ரி பரிசளித்தார். இன்று வீட்டுக்கு வந்தவர் விலையுயர்ந்த ஓவியத்தைச் சுவரில் மாட்டிச் சென்றார். சமூகம் எழுத்தாளனைக் கொண்டாடத் துவங்கியிருப்பதன் அடையாளம். இக்கொண்டாட்டம் ஐபாட், ஐபேட், ஐ10 என நீட்சி கொள்வது சமூகத்திற்கு நல்லது. யோசிக்கவும்.

***

இலக்கிய வெறி

2011-01-08T22:04:00.002+05:30

எல்லோர்க்குமான
கவிதையொன்றினை எழுதிடும்
முனைப்பு கொண்டேன்.

சொற்கட்டு
ஓசை நயத்தோடு
வார்த்தைச் சிக்கனத்தையும்
வசீகர சப்-டெக்ஸ்டுகளையும்
மனதிற்கொண்டேன்.

அழகியலும் முக்கியமல்லவா
உறுமீன் கொக்கைப் போல
வார்த்தைக்கு தவம் இருந்தேன்
சமூக பிரக்ஞையும் வேண்டும் என்றது மனசாட்சி

‘கொசுக்களின் இருப்பிடம்
நோய்களின் பிறப்பிடம்”
என்பதாக கவிதையை முடித்தேன்.

கொன்னு கொலையெடுத்தல்

2011-01-08T08:34:00.001+05:30

குடியிரவு
கொண்டாட்டத்தை
முற்போக்கு, பிற்போக்கென
பேசியே அழித்தானவன்
போடா புறம்போக்கு!
***

முதிர் கன்னிகளை
வாழாவெட்டிகளை
விதவைகளை
வெளித் தெரியாமல்
புணர்பவன்
செத்துச் சொர்க்கம் போவான்.
***

விரையும்
மணல் லாரியிலிருந்து
சொட்டடிக்கும் நீர்
ஆற்றின் குருதியெனக் கொள்க!
***

பரிசுத்த ஆவிக்கும்
பாதிரிக்கும் சண்டை
அழைத்தபோதெல்லாம்
கூப்பிட்ட குரலுக்கு
ஓடோடி வந்த ஆவிக்கு
ஆட்டோ வாடகை
தரவில்லையென்பது
பிரதான புகார்!

பட்டியல்

2011-01-07T07:35:00.001+05:30

காலை வெயில்
மாலை பதனீர்
மஞ்சள் மனம்
மங்கள இசை
ஒளி புகா கானகம்
அடுத்தடுத்து சொல்கிற "ராஜாக்கு செக்"
அதிகப்பிரசங்கி குழந்தைகளின் கேள்விகள்
பரிசாக வந்த முத்துலிங்கம் புத்தகம்.
நெய்யில் வதங்கும் முருங்கை இலை
கருணைக்கிழங்கு மசியல்
முருங்கை மரத்து அணில்
வேப்பமர காற்று
வடம் இழுக்கையில் கிடைக்கும் பானகம்
அதிர்கின்ற வீணை
அசை போடும் மான்
சரியும் முந்தானை
விரிகின்ற முல்லை
மையிருட்டு காதலர்கள்
சுடும் பகல் கனவு
சுகமான உன் நினைவு

பேய்க்கரும்பு

2011-01-06T08:45:00.002+05:30

உன் கவலைகளும்
நீ ஏற்படுத்தும் கவலைகளும்
என் கவலைகளாக
இருப்பதைக் கவனித்தாயா?!

***

எனக்கான குயில்
எல்லா இடங்களிலுமிருந்து
பாடிக்கொண்டிருக்கிறது
நானோ
உனக்கான பாடலோடு
மன்றாடிக்கொண்டிருக்கிறேன்

***

காற்றைக் கிழித்து
காதில் நுழைகிறது
குயிலோசை
நீ என்னைக் கிழித்து
உன்னைச் சொருகும்
தருணங்களை
நினைத்துக்கொள்கிறேன்.

***

எங்கு சுவைத்தாலும்
இனிக்கின்ற
பேய்க்கரும்பு
நீ!

***

அன்பெனும்
மதயானை
எதைக் கொண்டு அடக்க
எதைக்கொண்டு மறைக்க?!

***

மொழி
கலைத்து ஆடும்
என் சிறுபிள்ளை
விளையாட்டை
நீ கவிதையென்கிறாய்…!

***

(தினகரன் தீபாவளி மலரில் வெளியானவை)

சனிமூன்

2011-01-03T21:51:00.004+05:30

குறுக்கொடிக்கும் வேலைகளிலிருந்து சின்னாட்களெனும் மனைவியை மீட்கும் பொருட்டு கிறித்து பிறந்தநாளில் மைசூர் புகுந்தோம். சுற்றுலா அபிவிருத்திச் செயல்பாட்டிற்கென தனக்கிருந்த பெருமையை கருநாடகம் வெகுவாக இழந்திருக்கிறதென்பதை ஒவ்வொரு அங்குலத்திலும் உணர முடிகிறது. உள்ளூர்வாசிகள் இது கர்நாடகத்தின் இருண்டகாலம் என தலை கவிழ்கிறார்கள். குமாரசாமியும், எடியூரப்பாவும் மெய்வருத்தம் பாராமல், பசி நோக்காமல், கண் துஞ்சாமல் ஊழலே கண்ணாயினாராய் இருந்ததன் உறுபலன்.

***
இந்தியாவின் மிகப்பெரிய மிருகக்காட்சி சாலை பெருமையுடைத்த மைசூர் ஸூவில் கொக்கு, குருவி முதல் ஆப்பிரிக்க யானைவரை பராமரிக்க தனி நபர்களும், தனியார் நிறுவனங்களும் லட்சக்கணக்கில் பணம் கொடுத்து வருகின்றனர். ஆனால், அவை எந்த லட்சணத்தில் செலவழிக்கப்படுகின்றன என்பதை எவரும் மறுபரிசீலனை செய்வதில்லை போலும். அத்தனை உயிரினங்களும் மோனத்தை வெறித்தபடி சாவை அசை போட்டுக்கொண்டிருக்கின்றன. எலும்பும் தோலுமான வெள்ளைப் புலி, உடலெங்கும் சொரி பிடித்த ஆப்பிரிக்க யானை, தண்ணீரைக் கண்டு பல நாட்களாகி விட்ட முதலைகள், சாக்கடையில் புழு தேடும் ஃபெலிக்கான்கள் :(

மைசூர் ஸூவின் பிரதான சிறப்பம்சமே அமேஸானைப் பூர்விகமாகக் கொண்ட உயிரினங்களும், சில ஆஸ்திரேலிய சிறப்பினங்களும்தான். வாக்கப்பட்ட பூமி ஊழல் தேசமாயிற்றே...பிறந்த இடத்தின் பெருமை பேச முடியாமல் மெளனித்திருக்கின்றன.
மைசூர் மகாராஜாவின் அரண்மனை கேண்டிக்கு சுத்தமாகப் பிடிக்கவில்லை. அதன் சவுந்தர்யத்திலிருந்த சுரண்டலும், ஐரோப்பிய மோஸ்தரும் அவளுக்கு எரிச்சலூட்டியது. ‘கால் பிடித்து காத்த அரண்மனை’ என்றழைத்தாள்.

சுதந்திரத்திற்காக திப்பு போராடிக்கொண்டிருந்த போது மைசூர் உடையார் பரம்பரையின் வாரிசுகள் அவருக்கு துரோகம் இழைத்தனர். லட்சுமியம்மணி அப்போது கோயம்புத்தூரிலிருந்த கர்னல் புலர்டனுடன் ரகசிய ஒப்பந்தம் செய்துகொண்டார். இந்த துயர வரலாற்றினை நான் சொல்லக் கேட்டதும் அவள் என்னை இழுத்துக்கொண்டு அரண்மனையையை விட்டு வெளியேறினாள்.

***

பிருந்தாவன் செல்ல முடிவெடுத்தது ஒரு முட்டாள்தனம். விடுமுறை நாட்களென்பதால் வந்து குவிந்த வாகனங்களுக்கு அளவில்லை. நான்கு கிலோமீட்டர் தூரத்திற்கு கடும் வாகன நெரிசல். குறுக்கும் நெடுக்குமாய் வாகனங்கள் தாறுமாறாய் நிறுத்தப்பட்டிருந்தன. நாங்கள் பயணம் செய்த பேருந்தின் கதவுகளைத் திறக்க இயலவில்லை. ஏசி பேருந்து என்பதால் ஜன்னல்களுக்குப் பதில் கண்ணாடிச் சுவர்தான். ஐந்து மணி நேரம் பேருந்துக்குள் சிறைப்பட்டோம். இதற்கிடையில் நெரிசலுக்குள் சிக்கிக்கொண்ட சில முதியவர்களுக்கு மூச்சுத்திணறல், மாறடைப்பு ஏற்பட 108 வாகனமும் மேலேறி வர வழியில்லை. மருந்துக்குக் கூட போலீஸ்காரர்களைக் காண முடியவில்லை. ஆத்திரம் தாளாமல், மைசூர் காவல்துறை கட்டுப்பாட்டு அறையின் எண்களை நடத்துனரிடம் வாங்கி அழைத்தேன். சம்பந்தப்பட்ட பகுதி ‘மாண்டியா’ மாவட்டத்தின் கீழ் வருகிறது. அந்த ஊர் ஸ்டேசனில் போதிய காவலர்கள் இல்லை என்று பதில் வந்தது. எரிபொருளின்மையால் வண்டியின் எஞ்சின் அணைந்து ஏசி செயலிழந்தது. டேம் மீன் ஆசையில் மதியச் சாப்பாட்டினை ரத்து செய்திருந்த கேண்டி என் மார்பில் மயங்கிச் சரிந்தாள். பேருந்தின் மேற்கூரையிலிருந்த அவசர கால கதவினை நடத்துனர் திறக்க முயற்சித்தார். பெயிண்டோ, துருவோ அல்லது என் விதியோ எதனாலோ அது இறுகி இருந்தது. திறக்கவில்லை. தண்ணீர் தண்ணீரென்று கதறினேன். கொடுப்பாரில்லை. கடும் சினத்தோடு, நின்று கொண்டு பயணிப்போர் பிடித்துக்கொள்ளும் கம்பியைப் பிடித்து குருவி விஜய் பாணியில் தலைகீழாய் நின்று கதவை ஒரு உதை விட்டேன். திறந்து கொண்டது. யாரோ ஒருத்தர் ‘சைத்தான் கி பச்சா’ என்றது காதில் விழுந்தது. குறுகலான திறப்பின்வழி வெளியேறி தண்ணீர் பாட்டிலோடு திரும்பினேன். கேண்டி உற்சாகமாக பாப்கார்ன் சாப்பிட்டுக்கொண்டிருந்தாள். “என்ன சார்... ஹீரோ மாதிரி ஜபர்தஸ்த் காட்டறீங்க...” பேருந்தே சிரிக்க ‘பொளேரென’ அறைவாங்கினாள். ஹனிமூன் சனிமூனானது.

***

மைசூர் பிரயாணத்தின் ஓரே ஆறுதல் கரஞ்சி ஏரிதான். கயல்கள் துள்ளும் ஓசை கேட்கும் துல்லிய அமைதியில் உறைந்திருந்தது ஏரி. கிங் ஃபிஷர், ஃபெலிக்கான், நீர்க்கோழி, ஸ்னேக் பேர்டு என பத்து வகையான பறவைகளின் வாசஸ்தலம். பறவை ஆர்வலர்களுக்கென்று பிரத்யேக வாட்ச் டவர் இருக்கிறது. படகிற்கு வந்திருப்பவன் பறவைக் கோட்டி பிடித்தவன் என்பதறிந்த படகோட்டி உற்சாகத்தோடு ஏரியின் மறுகரை நோக்கி துடுப்பைப் போட்டான். பறவைகளை அடையாளம் காட்டி அவற்றின் இயல்புகளை உடைந்த ஆங்கிலத்தில் உரக்கச் சொன்னான். மொத்த பயணிகளில் ஒரு நாளைக்கு ஒருவன் கூட பறவைகளில் கவனம் செலுத்துவதில்லையென ஆதங்கப்பட்டான். பாம்பினைப் போல கழுத்தினைக் கொண்ட ‘ஸ்னேக் பேர்டு’ பறவைகளை மிக நெருக்கத்தில் பார்க்க பரவசமாக இருந்தது.

***

பேருந்து நிலையங்களைத் தம் மூத்திரக் கடலில் மூழ்கடிப்பது இந்திய தேசிய குணம் என்பதால் மைசூர் கார்ப்பரேஷன் ‘உச்சா ஓசு. கக்கா காசு’ என கழிப்பிடங்களை அமைத்துள்ளது. புத்தம் புதுசாய் இருக்கிறது மைசூர் பஸ் ஸ்டாண்டு.

மைசூரில் கண்ட இன்னொரு ஆச்சர்ய ஐடியா எல்லா நடத்துனரும் தங்களது பையில் பாலித்தீன் கவர்கள் வைத்திருப்பது. பிரயாணிகள் பேருந்துக்குள் வாந்தியெடுத்து விடக்கூடாதென.

***

பென்சில் ஃபிட் ஜீன்ஸூம், ஸ்லிவ்லெஸ் டி-சர்ட்டும் - அதில் குதர்க்கமாய் எழுதப்பட்டிருக்கும் வாசகங்களுமாய் வளையவரும் கன்னடத்துப் பைங்கிளிகள்தாம் மைசூரின் வனப்பிற்குக் காரணம். அரை மீட்டர் கடப்பதென்றாலும் ஐந்தாறு அழகிகளைத் தாண்ட வேண்டியிருக்கிறது. இன்னொருமுறை சாவகாசமாய் வரவேண்டுமென நினைத்துக்கொண்டேன்.

நாஞ்சில் நாடனுக்கு சாகித்ய அகாதமி விருது

2010-12-20T13:47:00.001+05:30

நாஞ்சில் நாட்டு வாழ்வியலை எழுத்தில் வடித்த அசலான கலைஞனும், மூக்கின் நூனியில் ஆத்திரம் சுமக்கின்ற கோபக்கார இளைஞனும், எங்கள் கும்பமுனியுமான எழுத்தாளர் நாஞ்சில் நாடனுக்கு இந்த ஆண்டிற்க்கான சாகித்ய அகாதமி விருது அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது. அவரையும் அவரது எழுத்துக்களையும் நேசிக்கிற வாசகனாக எனக்கு மகிழ்வான தருணம் இது. சொந்த தகப்பனுக்குக் கிடைத்த மரியாதையாகவே என் மனம் துள்ளுகிறது. இது கொண்டாட்டமான தருணம். நான் கொண்டாடக் கிளம்புகிறேன்...

நினைவூட்டல்

2010-12-18T09:23:00.002+05:30

மூத்த எழுத்தாளர் ஆ.மாதவனுக்கு ‘விஷ்ணுபுரம் இலக்கிய விருது’ வழங்கும் விழா நாளை மாலை 5 மணிக்கு கோவை பி.எஸ்.ஜி கல்லூரி அரங்கில் நடைபெற இருக்கிறது. விழாவினையொட்டி ஜெயமோகன் ஆ. மாதவனைப் பற்றி எழுதிய ‘கடைத்தெருவின் கலைஞன்’ எனும் நூல் வெளியிடப்பட இருக்கிறது.

விழாவில் ஜெயமோகன், நாஞ்சில் நாடன், வேதசகாயகுமார், புன்னத்தில் குஞ்ஞப்துல்லா, ஆ. மாதவன், பேராசிரியை எம்.ஏ.சுசீலா, இயக்குனர் மணிரத்னம் ஆகியோர் கலந்துகொண்டு உரையாற்ற இருக்கிறார்கள்.

தன்னெழுத்துக்களால் மொழிக்கு அழகு சேர்த்த நம் காலத்தின் மூத்த எழுத்தாளரை வாழ்த்த நல்லிலக்கியத்தின் மீது ஆர்வம் கொண்ட அனைவரையும் விஷ்ணுபுரம் இலக்கிய வட்டத்தின் சார்பில் அன்போடு அழைக்கிறேன்.

விஷ்ணுபுரம்

2010-12-01T08:12:00.003+05:30

இடையறாத வாசிப்பு, அறிவார்த்தமான விவாதங்கள், தொடர்ந்த பயணங்கள் ஆகியவற்றின் மூலம் இலக்கிய வாசகன் எனும் அந்தஸ்தினை அடையத் துடிக்கும் நல்லிலக்கிய ஆர்வலர்கள் நாங்கள். சமகால எழுத்தாளர்களில் முதன்மையானவரும், இருபதாண்டுகளுக்கும் மேலாக தரமான படைப்பாளிகளைத் திறந்த மனதுடன் தமிழ் வாசகப் பரப்பிற்குச் சிபாரிசு செய்பவரும், தகுதிக்கு மீறி கொண்டாடப்படும் இரண்டாம் தர எழுத்துக்களை துணிச்சலுடன் விமர்சனம் செய்து வருபவரும், வேறெந்த எழுத்தாளர்களைக் காட்டிலும் வாசக உரையாடலை அதிகம் ஊக்குவிப்பவருமான ஜெயமோகன் எங்களின் ஆதர்ஸமாய் இருப்பதில் ஆச்சர்யமில்லை. நாங்கள் ஜெயமோகனின் வழியாகவே இம்மொழியின் உன்னதச் செயல்பாட்டாளர்களைக் கண்டடடைந்தோம் எனச் சொல்வதில் எங்களுக்கு கூச்சம் இல்லை.

தகுதியானவர்களுக்கு உரிய மற்றும் உயரிய மரியாதை என்பதில் கறாரானாவர் ஜெயன். அதன்படியே தமிழின் சிறந்த ஆளுமைகள் பலருக்கும் தன் சொந்தச் செலவில் விழாக்கள் பல எடுத்தவர் அவர். ஜெயமோகன் துவக்கிய அவ்வறப்பணியை அவரது தீவிர வாசகர்களாக நாங்கள் முன்னெடுத்துச் செல்கிறோம்.

மனதிற்குள் புகுந்து மாயம் பண்ணுகிற மகத்தான கதைசொல்லி ஆ.மாதவன். சிறுகதைகளாலும், நாவல்களாலும் இம்மொழிக்கு அழகு செய்த மூத்த படைப்பாளி. இவருக்கு சொல்லிக்கொள்ளும்படியான அங்கீகாரம் எதுவும் இதுவரை கிடைக்கப்பெற்றதில்லை. விருது லாபிக்களில் விருப்பம் கொள்ளாத ஆத்மா. இத்தகைய புறக்கணிப்புகள் எது குறித்தும் அலட்டிக்கொள்ளாத ஆ.மாதவனுக்கு இந்த ஆண்டிற்கான விருதை வழங்கி தனக்கான கவுரவத்தை தேடிக்கொள்கிறது ‘விஷ்ணுபுரம் இலக்கிய விருது’

இவ்விருது வழங்கும் விழா வருகிற டிசம்பர் 19ஆம் தேதி ஞாயிற்றுக்கிழமை கோவை - பி.எஸ்.ஜி கல்லூரி அரங்கத்தில் நடைபெற இருக்கிறது. ஜெயமோகன், நாஞ்சில் நாடன், வேதசகாயகுமார், புனத்தில் குஞ்ஞப்துல்லா, எம்.ஏ.சுசீலா, இயக்குனர் மணிரத்னம் ஆகிய ஆளுமைகள் கலந்துகொள்கிறார்கள். இவ்விழாவில் ஆ.மாதவனைப் பற்றி ஜெயமோகன் எழுதிய ‘கடைத்தெருவின் கலைஞன்’ எனும் நூல் வெளியிடப்பட இருக்கிறது.

நம் காலத்தின் மகத்தான எழுத்தாளர் ஒருவரை வாழ்த்த வாருங்களென இலக்கிய அன்பர்கள் அனைவரையும் அன்போடு அழைக்கிறோம்.

***

நண்பர்களுள் பலரும் விஷ்ணுபுரம் இலக்கிய வட்டத்தின் செயல்பாடுகள், செலவினங்கள் குறித்து அக்கறையான விசாரணைகளை மேற்கொள்வது மகிழ்ச்சியாக இருக்கிறது. இலக்கிய வாசிப்பை ஊக்குவிப்பது; எழுத்தாளர் - வாசகர் உரையாடலைச் சாத்தியப்படுத்துவது; தகுதியான ஆளுமைகளுக்கு உரிய அங்கீகாரத்தையும், மரியாதையையும் செய்வது; ஆகிய குறைந்த பட்ச செயல் திட்டங்களுடன் செயல்பட்டு வரும் இலக்கிய அமைப்பே விஷ்ணுபுரம் இலக்கிய வட்டம்.

நல்லிலக்கியத்தின் மீது பிடிப்பும் துடிப்பும் இருக்கிற எவரையும் விஷ்ணுபுரம் இருகரம் நீட்டி வரவேற்கிறது. திருகலான மனப்போக்கும், இலக்கிய வம்புகளுக்கு அலையும் மனோபாவமும் எப்பேர்ப்பட்ட குழுமத்தையும் செயலிழக்கச் செய்து விடும். அப்படிப்பட்டவர்கள் வழக்கம்போல யாரும் வராத டீக்கடைக்குள் பத்திரமாக இருந்துகொண்டு எங்களை விமர்சிக்கலாம்.

நெகிழ்தற் பொருட்டு

2010-11-25T21:30:00.001+05:30

ஒருவழியாக திருமணம் முடிந்து; மறுவீடு; வரவேற்பு; விருந்து; பால்காய்ப்பு சம்பிரதாயங்களை முடித்து இன்று இருவரும் வீடு ஏகினோம். இனி நண்பர்களை வீட்டுக்கு அழைத்து விருந்து படைப்பதே முதற்பணியென முடிவு செய்திருக்கிறோம்.

***

காதல் என்றவுடன் ஆரம்பத்தில் எதிர்த்த குடும்பத்தார் திருமணம் என முடிவான பின் வரிந்து கட்டிக்கொண்டு களத்தில் குதித்தது இன்ப அதிர்ச்சி. அண்ணன்மார் அவர்தம் மனைவியர் பிள்ளைகள்; அக்காள்மார் அவர்தம் கணவர்கள் பிள்ளைகள் - சகிதம் திருமணத்திற்கு இருபது நாட்களுக்கு முன்பே விடுப்பு எடுத்து வந்து விட்டார்கள். வீட்டில் ஜே...ஜே என திருவிழா கூட்டம். வாசல் தாண்டி வழிகிற பிரியம் கண்டு ஊரார் வியந்தார்கள்.

‘இருபது நாள் லீவு எடுக்கிற அளவுக்கு அப்படியென்ன அதிசய சித்தப்பா...?!’ என ஆத்திரப்பட்ட ஆசிரியை முறைத்துப் பார்த்து விட்டு அண்ணன் மகள் வீட்டுக்குத் திரும்பி விட்டாள். ஆறு வயது அவளுக்கு. அந்த ஸ்கூலே வேண்டாம் என்கிறாள்.

***

தாலிக்குத் தங்கம் அக்காள்மார் வைக்கவேண்டுமென்பது வாணியக்குடி மரபு. அக்காள்மார்கள் அத்தனை வசதி வாய்ந்தவர்களில்லைதான். தங்களது பல்லாண்டுகாலச் சிறுவாட்டுச் சேமிப்பில் பொற்காசுகள் வாங்கி வைத்தார்கள். பதிலுக்குச் செய்யும் சுருள் மரியாதையையும் என் பொருளாதாரம் அறிந்து தவிர்க்கச் சொன்னதில் துளிர்த்தது கண்ணீர்.

***

ஜெயமோகன், தேவதேவன், வசந்தகுமார், கலாப்ரியா, முருகேஷ் பாபு, பாஸ்கர் சக்தி, மாதவராஜ், சிதம்பரம், வடகரை வேலன், தண்டோரா, அப்துல்லா, பா.ராஜாராம், பட்டர் ஃபிளை சூர்யா, ஓ.சு. நடராசன், ஈஸ்வர் சுப்பையா என தங்கள் எழுத்துக்களால் என்னை மகிழ்வித்து வந்தவர்கள் நேரிலும் கலந்துகொண்டு வாழ்த்தி மகிழ்வித்தனர்.

***

திருமணத்திற்கென பிரத்யேகமான ஒட்ட வைத்த சிரிப்பை சிரித்துக்கொண்டிருந்தேன். ஜெயன் ‘செல்வேந்திரன்... நீங்க இன்னும் கொஞ்சம் மலர்ந்து சிரிக்கலாமே...’ என்று சொல்ல அரங்கம் சிரித்தது.

***
மகி கிராணியும் கடலாடி அருணும் இன்ப அதிர்ச்சிகள். முன்னவர் லாஸ் ஏஞ்சல்ஸில் வசிக்கிறவர். பின்னூட்டங்கள் மூலம் பதிவர்களை உற்சாகப்படுத்தி வருபவர். பின்னவர் ராமேஸ்வரத்திற்கு அருகிலுள்ள கடலாடி எனும் குக்கிராமத்தைச் சேர்ந்த பொறியியல் மாணவர். என் வலைப்பக்கங்களின் தீவிர வாசகர். இருவரது வருகையும் வாழ்த்துக்களும் என் மனதில் இன்னமும் ஊறிக்கொண்டே இருக்கிறது.

***

இன்னொருவர் அதிமுக்கியமானவர். குடிப்பதற்கென்றே வந்தார். குடித்துக்கொண்டே வந்தார். குடித்துக்கொண்டே இருந்திருக்கிறார். குடித்துக்கொண்டே சென்றிருக்கிறார். முதலிரவிற்கு முந்தைய நிமிடங்களில் ‘..ட்டேய்ய்...ங்கொத்தா...’ அலைபேசி வழியே அவரது ஆசீர்வாதம் வந்தடைந்தது.

***

ஈவெண்ட் மானேஜ்மெண்டில் என்னை ஜான் கில்லாடி என்பர். ஆனால், வந்தவர்களை வாங்க என்று கேட்டதைத் தவிர வேறெந்த உபச்சாரங்களும் செய்ய முடியாத அளவிற்கு அரேஞ்மெண்ட்ஸில் கோட்டை விட்டேன். வந்தவர்களனைவரும் சாப்பிட்டார்களா என்ற சந்தேகம் உறுத்திக்கொண்டே இருக்கிறது. மன்னிச்சுடுங்க பாஸ்!

***

திருமணத்தை வீடியோ எடுக்கவேண்டும் என்று முடிவு செய்தது ஒரு முட்டாள்தனம். அப்புறம் நல்ல நேரம், கெட்ட நேரம், சடங்குகள், சம்பிரதாயங்கள் எல்லாம் அவர்களது இஷ்டப்படிதான். ஆட்டிப்படைத்து விட்டார்கள். இத்தனைக்கும் அட்வான்ஸ் கொடுக்கையில் எளிமையாய், இயல்பாய் எடுங்கள் போதுமென்று எத்தனையோ முறை சொல்லியும் கேட்டார்களில்லை.

மணப்பெண்ணின் நாடியை மணமகன் தாங்கி நிற்பதும், ஓரே குளிர்பானத்தில் இரு உறிஞ்சு குழல்களை சொருகிக் குடிப்பதும், மணமகள் ஊட்ட மணமகன் விரல் கடிப்பதும் இல்லாமல் ஒரு திருமண ஆல்பம் சாபல்யம் அடைவதில்லை போலும்.

***

திருமண இறுக்கம் தளர்ந்து மனமாரச் சிரிக்கவும், விரதம் முறித்து வயிறாரச் சுவைக்கவும் வகை செய்தார்கள் திருப்பூர் சேர்தளம் நண்பர்கள். குறுகிய கால அவகாசத்தில் அட்டகாசமான விருந்தினை ஏற்பாடுச் செய்து தந்தார்கள்.

நானும் பரிசலும் முந்தைய பிறவியில் மாமன் மச்சானாய்த்தான் இருந்திருக்க வேண்டுமென்பதை வந்தவர்கள் ஒத்துக்கொள்வார்கள். கேலியும் கிண்டலுமாய் கழிந்தது மாலை.

***

திருப்பூரில் தெருவுக்குத் தெரு மொபைல் கடை வைத்திருக்கும் வீனஸ் குழுமத்தின் முதலாளிகள் அனைவரும் மினி டைகர்ஸ் கிரிக்கெட் டீமின் ஆட்டக்காரர்கள். விளையாட்டுப் பிள்ளைகளாய்த் திரிந்தவர்களில் ஒருத்தன் மட்டும் திருப்பூர் வந்து ஒரு கடையில் வேலைக்குச் சேர்ந்து பின் அக்கடையையே வாங்கி... பின் ஒவ்வொரு நண்பர்களாக அத்தொழிலில் சேர்ந்து இன்று ஊரையே விலை பேசிக் கொண்டிருக்கிற பிஸினஸ் மகாராஜாக்கள். நான் ஒருத்தன் மட்டும்தான் மணல் கடிகை சண்முகம் மாதிரி. திருச்செந்தூருக்கும் வந்திருந்தார்கள். திருப்பூரிலும் விருந்து பரிசுகளென அசரடித்தார்கள்.

***

புதுப்பொண்டாட்டி கோலமிடும் அழகை தோள் துண்டு, வாயில் சொருகிய டூத் பேஸ்ட் சகிதம் ரசிக்காதவன் தமிழ்க்கணவன் ஆகான். நானும் துணிந்தேன். கேண்டி முதலில் வெள்ளை மாவினால் ஒரு வட்டம் வரைந்தாள். அதை நீல நிறப்பொடி கொண்டு நிறைத்தாள். அருகிலே ஒரு சதுரம். அதை மஞ்சள் நிறப் பொடியால் நிறைத்தாள். அடுத்து ஒரு சிவப்பு முக்கோணம் உருவானது. அதனையொட்டி ஒரு கறுப்புச் செவ்வகம். அதனருகே ஓர் அலட்சிய அறுங்கோணம். துணுக்குற்றேன்.

‘பூவும் பறவைகளும்தான் கோலமா... இது மாடர்ன் ஆர்ட்...’ என்றாள். கோலம் போடத் தெரியலங்கிறத பயபுள்ள எப்படிச் சமாளிக்குது...?!

***

டிக்கெட் போட்டாச்சா...!

2010-11-15T10:36:00.001+05:30

திருமணம் என்று முடிவானதும் பிரியத்திற்குரிய நண்பர்கள் அனைவருக்கும் நேரில்தான் அழைப்பிதழ் கொடுக்க வேண்டும் என்று நானும் திருவும் ஏகமனதாக முடிவெடுத்தோம். ஆனால், வாழ்வியல் தேவைக்கென வரித்துக்கொண்ட வேலை அதற்கு வகை செய்யவில்லை. சிலருக்குத்தான் நேரில் அழைப்பிதழ் கொடுக்க முடிந்தது. பலருக்கு கொடுக்க இயலவில்லை. விடுப்பு இல்லை என்பதைத் தாண்டி பலரது முகவரிகள், தொலைபேசி எண்கள் கைவசம் இல்லையென்பதும் ஒரு காரணம்.

காதலியை மனைவியாக்கும் தருணம் எத்தனை கம்பீரமானது. என் தோள்கள் விடைத்திருக்கின்றன. என் முகம் புன்னகையால் ததும்பிக்கொண்டிருக்கிறது. என் கால்கள் இன்னமும் பூமிக்கு வரவில்லை. என் சந்தோச தருணத்தில் என் அன்பிற்குரியவர்களின் இருப்பும், அருகாமையும் அவசியமென மனம் இரைஞ்சுகிறது. என் பிரியத்திற்குரியவர்களே, இந்த இணைய அழைப்பையே உங்களை நேரில் சந்தித்து கரங்களை இறுகப் பற்றி அழைத்ததெனக் கொள்ளுங்கள்.

வருகிற வியாழனன்று (18-11-2010) திருச்செந்தூர் அருள்மிகு சுப்பிரமண்ய சுவாமி ஆலயத்தில் காலை 9 மணி முதல் 10.30க்குள் உறவினர்கள், நண்பர்கள், எழுத்தாளுமைகள், சிந்தனையாளர்கள் சூழ என் காதலியின் கைத்தலம் பற்றுகிறேன். உங்களது வருகையும், வாழ்த்துக்களும் அவசியம்.

பேச்சரவம்

2010-11-01T23:50:00.001+05:30

அசர அசர பெய்து ஓய்ந்திருந்தது மழை. வீட்டைச் சுற்றி மழைச் சகதியின் மந்தகாச மணம். பூமியைக் கீறி முளைவிடத் துவங்கியிருந்த புற்களில் சாவுக்குருவியொன்று புழுக்கொத்திக் கொண்டிருந்தது. எங்கிருந்தோ பறந்து வந்து கூட்டு சேர்ந்தன இன்னுமிரண்டு குருவிகள். கீச்சு கீச்சென்ற தேன் கீதம் கிளம்பியது. எந்த முட்டாள் இவற்றிற்கு சாவுக்குருவியென பெயர் வைத்தானென எரிச்சலாக வந்தது.

செவன் சிஸ்டர்ஸ் எனப்படும் சாவுக்குருவியின் கீச்சொலி அலாதியானது. ஒரு தினத்தை மிகுந்த அழகாக்கக் கூடிய மந்திரம் அந்த கீச்சொலிக்குள் இருக்கிறது. ‘புள்ளும் சிலம்பினகான்’ மனதிற்குள் ஓடியது. படிப்பறை திரும்பி சித்திர திருப்பாவையை எடுத்துக்கொண்டு பறவைப் பாடல்களை மேய்ந்து கொண்டிருந்தேன். புள்ளரையன் (கருடன்), ஆனைச் சாத்தன் (குருவி), புனமயில், இளங்கிளி, கோழி, பல்கால் குயிலினங்கள் என திருப்பாவைப் பறவைகளனைத்தும் என் வீட்டு விருந்தாளிகள் என்பதில் கொஞ்சம் பெருமிதம் கிளம்பிற்று.

ஊருக்கு ஒதுக்குப்புறமாய் குடியிருக்கிறோமே என்கிற அச்சலாத்தியை அவ்வப்போது போக்குவது பறவைகள்தாம். மைனா, புறா, கவுதாரி போன்ற நிலைய வித்வான்களோடு அவ்வப்போது மரங்கொத்தி, தேன் சிட்டு, கொக்கு, தவிட்டுக்குருவி, சொங்கி நாரை (நானே வைத்த பெயர்! ஒரிஜினல் பெயரைத் துளாவிக்கொண்டிருக்கிறேன்.) போன்ற வெளியூர் ஆட்டக்காரர்களும் அவ்வப்போது ஜூகல் பந்தி நடத்துவதுண்டு.

இன்று வந்தவர் கரிச்சான் குருவி. மினுமினு கருப்பும், மெலிந்த உடலும், நீண்ட இரட்டை வாலுமாய் கேபிள் ஓயரில் உட்கார்ந்திருந்தது அக்குருவி. கரிச்சான் குருவிகளனைத்தும் தொகையரா வகையரா. சங்கீத பரம்பரை . கொண்டு கரிச்சான் குருவி நான்கு சுரங்களில் பாடும் என்பது தியோடர் வாக்கு. தன் கருவாய் மலர்ந்து சங்கீத மழை பொழிய துவங்கியது கரிச்சான். மெய் சிலிர்த்துப் போனவன் கரிச்சானைக் கவரும் முயற்சியில் வீட்டிற்குள் ஓடி ஒரு குத்து பொன்னி அரிசியை அள்ளி கூரையில் வீசினேன். என்னைக் கேவலமாகப் பார்த்து விட்டு சரட்டென பறந்து விட்டது. காற்றில் உந்தி உந்தி கங்காருவைப்போல பறக்கும் கரிச்சானை ஏமாற்றத்தோடு பார்த்துக்கொண்டிருந்தேன். ‘பாவம் பயல்’ என பரிதாபம் கொண்டதோ என்னவோ அந்தரத்தில் அரைவட்டமடித்து திரும்பவும் கேபிள் ஒயரில் லேண்டானது. நான் கன்னத்தில் போட்டுக்கொண்டேன்.

செந்திலாண்டவனோடு சமருக்குச் செல்லும் சூரபத்மனைப் போல தலையை இடமும் வலமும் திருப்பிக்கொண்டே இருந்தது கரிச்சான். கேபிள் ஓயரின் இன்னொரு மூலையில் ஒரு காகம் வந்தமர்ந்தது. தொண்டையைச் செருமினாற் போல மெல்ல கரைந்தது காகம். கம்யூனிகேஷன் பிரச்சனையோ என்னவோ தெரியவில்லை. கடும்சினத்தோடு காகத்தின் மேல் பாய்ந்தது கரிச்சான். கழுத்து வாக்கில் ஒரு கொத்து. அலறிப் பறந்த காகத்தை விடாமல் துரத்தி வலது சிறகின் கீழ்ப்புறத்தில் ஒரு கொத்து. முடிந்த மட்டும் வேகம் கொண்டு பறந்தது காகம். கரிச்சானோ ரிவர்ஸ் பல்டி அடித்து காகத்தின் முன் நின்று காற்றில் ஒரு நொடி தாமதித்து அதன் மூக்கில் ஒரு கொத்து. கரிச்சானின் செயல்பாடுகள் அது சீன மடாலயமொன்றில் குஃங்பூ, ஜிம்னாஸ்டிக் உள்ளிட்ட கலைகளில் பயிற்சி பெற்றிருக்குமோ என நினைக்க வைத்தது. காகம் கொஞ்சமும் எதிர்ப்புணர்ச்சி இன்றி தப்பித்தோம் பிழைத்தோம் என பறந்து கொண்டிருந்தது. எனக்கோ பெருமகிழ்ச்சி. வலியோரை எளியோர் தாக்குகையில் பீறிடும் உற்சாகம். முடிந்த மட்டும் காகத்தை துரத்தி விட்டு திரும்பவும் கேபிளில் அவதார் ஹீரோவைப் போல வந்தமர்ந்தார் திருவாளர். கரிச்சான். முகத்தில் தோரணை குடிவந்திருந்தது. நான் திரும்பவும் கன்னத்தில் போட்டுக்கொண்டேன்

இன்று முழுவதும் பறவைகளைப் பற்றி மட்டுமே யோசித்துக்கொண்டிருப்பது என முடிவெடுத்தேன் (ஏன்... எஸ்.ராமகிருஷ்ணன் மட்டும்தான் அப்படி எதைப்பற்றியாவது யோசித்துக்கொண்டிருப்பாரா என்ன?!) என் மனவெளியெங்கும் கரிச்சான் பறந்துகொண்டே இருந்தது. என்னிடமிருந்த ‘தாமரை பூத்த தடாகம்’, ‘வனங்களில் விநோதம்’, ‘உயிர்ப் புதையல்’ ஆகிய புத்தகங்களில் கரிச்சான்கள் பற்றிய குறிப்புகள் எதுவும் கிடைக்கவில்லை. கரிச்சானுடைய அறிவியல் பெயரோ, ஆங்கிலப்பெயரோ தெரியாததால் இணையத்திலும் தேட இயலவில்லை. கரிச்சானின் அதிரடி சண்டைக்காட்சிகள் மனதிற்குள் ரிவைண்ட் ஆகிக்கொண்டே இருந்தது. பெரியவரோடு வேறு பகை. அழைத்தும் கேட்க முடியாது. சோர்ந்து போனேன்.

தியாகு புக் சென்டரில் குழுமி இருந்த நண்பர்களிடத்தில் கரிச்சானின் சாகசங்களைச் சொன்னேன். விநோதமாகப் பார்த்தார்கள். தியாகுதான் முப்பத்தைந்து வருடங்களுக்கு முன்பு பதிப்பிக்கப்பட்ட சலீம் அலியின் புத்தகம் ஓன்றை தேடி எடுத்துக்கொடுத்தார்(இத்தனை அரிதான புத்தகங்கள் இவரைத் தவிர வேறு யாரிடமும் இருக்கும் எனத் தோன்றவில்லை) பறவைகளின் வண்ணப்படங்களோடு அவற்றின் சுபாவங்களைப் பற்றிய குறிப்பும் அப்புத்தகத்தில் இருந்தது. புழுக்கள், சிறு பூச்சிகளை விரும்பி உண்ணும் கரிச்சான் குருவிக்கு பயம் என்பதே சிறிதும் இல்லை. தன்னை விட அளவில் பெரிய பறவைகளான பருந்து, கழுகு, காகம் போன்றவற்றைக் கூட தாக்கி ஓட ஓட விரட்டக் கூடியது என்று சலீம் குறிப்பிட்டிருந்தார்.

கரிச்சான் தன் உடலில் இருக்கும் உண்ணிப்பூச்சிகளை அழிக்க எறும்பு புற்றின் மீது அமருமாம். எறும்புகள் வெளிப்படுத்தும் ஃபார்மிக் அமிலத்தில் பூச்சிகள் அழிந்து விடும் என்றும் தன் பயமற்ற வாழ்க்கை முறைக்காக ‘கிங் க்ரோ’ என்றும் அழைக்கப்படுகிறது போன்ற உபரி தகவல்களை இணையம் மூலமாகத் தெரிந்து கொண்டேன்.

100கிராம் கூட எடை இல்லாத குருவி பாடுகிறது; காற்றில் சாகசம் செய்கிறது; தன்னிலும் வலிமையான எதிரியை தாக்குகிறது. வேதியியல் முறைப்படி சுயசிகிட்சை செய்து கொள்கிறது. நான் என் தொப்பையைத் தடவியபடி சிப்ஸ் பாக்கெட்டைத் திறந்தேன்.

மனக்காளான்

2010-10-28T11:16:00.002+05:30

விரையும் மணல் லாரியிலிருந்து சொட்டடிக்கும் நீர் ஆற்றின் குருதியெனக் கொள்க!

நண்பர் ஒரு கனரக வாகனம் வாங்கி இருக்கிறார். பெயர் 'இன்னோவா'வாம்.

என் பெரும்பாலான வஞ்சி புகழ்ச்சியை சம்பந்தப்பட்ட பெண்கள் 'வஞ்சகப் புகழ்ச்சியென' கொள்கின்றனர் # வருத்தம்

முதிர் கன்னிகளை, வாழாவெட்டிகளை, விதவைகளை வெளித் தெரியாமல் புணர்பவன் செத்துச் சொர்க்கம் போவான்.

உலக மொழிகளிலேயே அதிகம் மொன்னைக் கவிதைகள் எழுதப்பட்ட மொழி எனும் பெருமையும் தமிழுக்கு உண்டு # மொழி ஆய்வு

பகைவனுக்கு அருள்வதும் பிழை! மருள்வதும் பிழை!

அறச்சார்பை குத்தகைக்கு விடலாம் என்றிருக்கிறேன். தகுதியானவர்களிடமிருந்து விண்ணப்பங்கள் வரவேற்கப்படுகின்றன.

பாலோயர்களின் எண்ணிக்கையைக் கணக்கிட்டு அரசாங்கம் வரி விதிக்கலாம் # யோசனை

ரொம்பவும் அயோக்கியனை அய்யோக்கியன் என்றெழுதலாம் # தமிழ்க் கொடை

உதித் பாடி ஹிட்டடிக்காத தமிழ்ப் பாடலே இல்லை # ஆய்வு

ஆம்லெட்டைக் கண்டுபிடித்தவன் தான் வாழ்ந்த காலத்தில் கவுரவிக்கப்பட்டிருப்பானா என்பதே என் நீண்டகால கவலையாக இருக்கிறது.

ஓடி ஓடி இளைக்கனும். ஊத்தை வயிறைக் குறைக்கனும். ஆடிப்பாடி சிரிக்கனும். ஆஞ்சியோவைத் தவிர்க்கனும் # விழிப்புணர்ச்சி

தானே வளரும் பிரண்டை போன்ற தாவரங்களை நான் ‘தன்செய்’ என அழைக்கலாமென்றிருக்கிறேன். # தமிழ்க் கொடை

அன்பு கலக்காத கலவி. வம்பு வளர்க்காத கிழவி

விதியெனில் விலக்கும், வீதியெனில் விளக்கும் அவசியமாகிறது. பள்ளத்தால் பல் இழக்கப் பார்த்தேன்.

உண்மையான அன்பு பாட்டிலுக்குள் இருக்கும் சாராயம் போல. குடித்தாலன்றி போதையை உணர முடியாது. # தத்துவமுத்து

பென் ட்ரைவ் அமைவதெல்லாம் இறைவன் கொடுத்த வரம்.

அற்பங்களின் மீதான அதீத ஆர்வம் வரலாற்றை வடிவமைத்தது.

குருவை மிஞ்சியாக வேண்டிய நிலை ஒவ்வொரு சீடனுக்கும் ஏற்படத்தான் செய்கிறது. அதுவே நியதியும் கூட. குருவை மிஞ்ச முடியாதவர்களின் வாழ்வு சீடனாகவே அஸ்தமித்துப் போய்விடுகிறது. தன்னைத் தாண்டி ஓட முடிகிறவனை வாழ்த்தி வழியனுப்புகிற குருவா நீங்கள்...?!

எழுதுவது என் பொழுதுபோக்கு. எழுத்துக்களை விற்பது என் தொழில். என் பொழுதுபோக்கிற்காகப் பேசப்படுவதை விட தொழில் நேர்த்திக்காகப் பேசப்படுவதையே பெரிதும் விரும்புகிறேன். தவிர, வாரக்கடைசி எழுத்தாளனாக வாழ்வதைக்காட்டிலும் வாசகனாக நீடிக்க முயல்வதே எழுத்துலக முன்னோடிகளுக்குச் செய்யும் மரியாதை என நினைக்கிறேன். இனிய இரவு.

நண்பர்களே, பார்வர்டு மின்னஞ்சல்களையும், குப்பை குறுஞ்செய்திகளையும் எனக்கு அனுப்புகையில் நாம் கட்டிய நட்பு பாலத்தின் மீது நீங்கள் நாட்டு வெடிகுண்டுகளை வீசிக்கொண்டிருக்கிறீர்கள் என்பதை மறக்காதீர்...!

எழுத்தாளத் துடிப்பில் இருப்பவனுக்கு இணையமும், அதன் வாசகர்களும் முக்கியம் என்று நினைத்திருந்தேன். கடந்த ஐந்தாண்டில் எந்த உருப்படியான வேலைகளையும் செய்யாமல் இருந்ததற்கு இணையம் ஒரு பிரதான காரணம்!

சமூக வலைதளங்களின் செயற்பாட்டாளனாய் இருத்தல் யானையை வைத்து பிச்சையெடுத்தலுக்குச் சமம். அதிலும் புறத்தியானுக்காக எடுக்கும் பிச்சை. இணையங்களின் வழியே கடுகளவு அறிவும், மலையளவு காலவிரயமும் நேரிடும் என்பது என் அவதானிப்பு. முதற்கட்டமாக எழுநூற்றிச் சொச்சம் நபர்களோடு நட்பு கொண்டிருந்த ஆர்க்குட்டை அழித்தெறிந்தேன்.

இறைவா, எனக்கு கூடுதலாக எட்டு மணி நேரம் கொடு. அல்லது புறத்தியார் நேரத்தை 16 மணி நேரமாக குறைத்து விடு # கோரிக்கை

முக்கியமானவனாக நடத்தப்பட முக்கியமானவற்றை மட்டும் செய்!

திருமண அறிவிப்பு

2010-10-03T08:47:00.006+05:30

‘திருமணத்திற்குப் பின் என் வாழ்க்கையே தொலைந்து விட்டது. கல்யாணம் என் வாழ்நாளின் பெரும்கொண்ட தவறு’ எனும் அவலப்பட்டியல் வாசிப்போர் அனேகம் பேர் என்னைச் சுற்றி இருக்கிறார்கள். திருமணமாகியும் வாழ்வைப் பழிக்காத ஒருவனையாவது தேடிக் கண்டடைய வேண்டும் என்பது என் சங்கல்பம்.

என் மிக நீண்ட தேடலில் ஜெயமோகனைக் கண்டடைந்தேன். கிட்டத்தட்ட இரு பத்தாண்டுகளைக் கடந்து விட்ட இல்வாழ்வு அவருடையது. மனை மாட்சி பாகம் இரண்டு எழுதும் தகுதியுண்டு அவருக்கு. நான் காதல் திருமணம் செய்யப்போகிறவன் என்றதும் என் இரு கைகளையும் இறுகப் பற்றிக்கொண்டு காதல் திருமணத்தில் மட்டுமே கிடைக்கக்கூடிய சிறப்பம்சங்களைக் கண்கள் ஒளிர ஜெயமோகன் சொல்லச்சொல்ல சிலிர்த்தேன்.

தன் மனைவி கசக்கி எறியும் காகிதத்தைக் கூட சேகரித்து வைத்துக்கொள்ளும் காதலனாகத்தான் இன்றும் ஜெயன் இருக்கிறார். அருண்மொழி அக்காவையும் ஜெயனையும் சேர்த்துப் பார்த்தால் அன்றைக்குத்தான் காதலிக்க ஆரம்பித்தவர்கள் போல இருக்கும். இலக்கியக்கூட்டங்களில் இருவரும் கைகோர்த்து வரும் காட்சியைக் கண்டவர் விண்டிலர் என்பர் என் இலக்கிய நண்பர்கள். திருமணம் காதலின் டெஸ்டினேஷன் அல்ல... டிபார்ச்சர்.

***

ஆயிற்று நண்பர்களே. பல காலம் போராடி இரு தரப்பின் சம்மதமும் பெற்று ஒரு வழியாய் நவம்பர் - 18ல் திருமணம் என முடிவாகி இருக்கிறது. சித்தர்களும், மன்னர்களும் கட்டி வைத்த பெரும் கல் மண்டபமொன்றில் நண்பர்கள் புடை சூழ, கடலலை கால் நனைக்க திருச்செந்தூரில் என் காதற் பெருமாட்டியின் கைத்தலம் பற்றுகிறேன். விரைவில் கல்யாணப் பத்திரிகையோடு வந்து கதவைத் தட்டுகிறேன் தோழர்களே.

***

திருமண விஷயத்தைக் கேள்விப்பட்டவுடன் பொதுவாக எப்போது? எங்கே? பெண் என்ன செய்கிறாள்? - போன்ற கேள்விகள்தான் புறப்பட்டு வரும். அழைத்த நண்பர்களெல்லாம் ‘கல்யாணச் செலவுக்குப் பணம் எதுவும் தேவையா? என்கிறார்கள். வறுமையின் கூர்முனையில் நிற்கும் ரமேஷ் அண்ணா கூட துரத்துகிறார். நல்ல வாழ்க்கைத்தானடி வாழ்ந்திருக்கிறேன் என்றேன் கேண்டியிடம்...!

***

‘உன்னை இம்ப்ரெஸ் பண்ண ஒரு புக் படிச்சுக்கிட்டு இருக்கேன் ’ என்றொரு குறுந்தகவல் கேண்டியிடமிருந்து... ஆர்வத்தில் என்ன புத்தகமென்று ரிப்ளைனேன்.

‘எருமை வளர்ப்பு - அக்ரி யூனிவர்சிட்டி வெளியீடு’

எனக்காகப் பிரார்த்தியுங்கள் தோழர்களே!